donderdag 11 maart 2004

GVAC - baantraining

Het is dat het erbij hoort, maar anders ...
Goed, vandaag doen we (groep 3 gevorderd) 6x500m in 2:25 + 400m. rustig. 
Ik moet zeggen, we houden ons keurig aan het schema. Ik kan alleen nou niet bepaald zeggen dat we gelijkmatig lopen. Een snelle start en na 150 afremmen en in de laatste 100 m. of harder of langzamer om uiteindelijk op die 2:25 uit te komen. Hoe dan ook, het is in ieder geval interval.

Mirjam en Iets zijn afgelopen weekeind in Parijs geweest, voor de halve marathon. 21.000 deelnemers. Zou ik ook wel leuk gevonden hebben.
Ik weet nog niet waar ik komende zondag ga lopen. De Dertig van Tilburg of misschien toch maar gewoon bij GVAC ?
Ik laat me morgen maar eens lekker masseren en dan beslis ik zaterdag wel.


dinsdag 9 maart 2004

Wegtraining bij GVAC

De halve marathon van zondag en mijn kilometer zwemmen van gisteren zitten nog goed in mijn spieren.
De wind maakt het vandaag weer eens goed koud en als Theo niet komt opdagen heb ik weer een reden om niet te hoeven trainen, maar helaas hij is bikkelhard.
Na een ijskoude warming-up kiezen we voor de groep van Harrie van de Broek, rondje Waalre. Een rustig tempo, achterin verscholen uit de wind, geen tussentijdse versnellingen, zo kom ik er wel. Onderweg hoor ik wel dat Mary is omgedraaid omdat ze niet lekker is.
In Waalre snijden we een stuk van onze normaal parkoers af en na 1u06:35 lopen zijn we weer terug op de baan. Een beetje rek en strek in de materiaal opslag en dan eindelijk de echte warming-up, de douche, alsof ik het verdiend heb.



zondag 7 maart 2004

Jan van Zandvoort Halve Marathon Drunen

De boerenkool van gisteren is wat zwaar gevallen. Ook het toilet vermindert mijn buikpijn niet. Dan, toch maar, iets later dan gepland, richting Drunen.
Om kwart voor tien sta ik daar al in de file voor een parkeerplaats. Het milieustation is al vol en daarom worden we naar een weiland gedirigeerd. Donkere plekken maken duidelijk dat dit het domein is van zwart, dan wel roodbont vee.

De zon schijnt fel en het is stralend weer. In de omkleedtent wordt druk van kledij gewisseld. Alles wat warm is wordt verruild voor wat luchtigers. "Het is warm buiten". Ik wissel alleen een sweatshirt om voor een thermoshirt en daar laat ik het bij. Ook nu zal ik mijn sportjasje aanhouden. En dat is maar goed ook want aan de start is de blauwe lucht naar donker grijs verkleurt en is de zon in geen velden of wegen meer te bekennen.

Het is al weer half elf geweest eer het startschot klinkt. En dan nog duurt het ruim een minuut eer ik onder het startdoek door loop. Maar ik start dan ook helemaal achteraan...
Zoals hier altijd het geval gaat de eerste kilometer dan ook in een gezapig tempo. Zelfs boven de 6 min. Maakt niet uit, ik wil het rustig aan doen.
Dan barst de hemel open. Een dikke tien minuten lang worden we door regen en hagel belaagd. Ik ben blij met mijn jasje.
Na de verzorgingspost op de 5 km. sluit ik me aan bij een passerende dame en samen lopen we in een iets hoger tempo naar de 10 km. en weer iets sneller naar de 15 km. Hierna ga ik alleen verder, het tempo verder opgeschroefd.
Ik ben niet voor een tijd weggegaan, maar als je uiteindelijk de finishklok dan op zo'n langzame tijd ziet staan dan valt dat toch tegen. :-( Gelukkig mag ik er 1min08 van aftrekken. Dan te bedenken dat ik hier wel eens 1u39 gelopen heb.

Resultaat: 21.095 m. in 1u53:30 netto
Herinnering: rode ijsmuts.



zaterdag 6 maart 2004

Vrijbuiters

Ik zorg vandaag voor de koffie en ik wil van tevoren wat inlopen dus vroeg aan de slag.
In het bos aangekomen zijn Herman en Jan al aan de gang. Ik kom ze beiden tegen en als ik samen met Herman nog een rondje doen, lopen we ook André tegen het lijf.
Uiteindelijk zijn we vandaag met zijn twaalven.
Na de training komen ook Jos en Annie nog op de koffie. Jos heeft de foto's van de "Vrijbuiters in de sneeuw" inmiddels al op internet bekeken.
Niet iedereen heeft internet dus zal ik volgende keer wat afdrukjes moeten meenemen
En dan naar de masseuze in Duizel.
Morgen staat er weer een halve marathon op het programma.


zondag 29 februari 2004

GVAC Trimlopen

Vanwege de afgelasting van de Halve Marathon van Eersel gisteren ben ik haast wel verplicht om vandaag hier bij GVAC 3 rondjes te lopen. Gelukkig vindy Jos Hopman het wel prettig als ik met hem meeloop, dus dat komt mij ook goed uit. Dan moet ik het wel rustig aan doen. 

Omdat de baan deels glad schijnt te zijn starten we in omgekeerde richting. D.w.z., geen rondje op de baan maar meteen na 100m. van de baan af. 
In de 1e ronde stappen we in de bus met o.a. Mary, Nel en Theo maar na 2 km. moeten Jos en ik hem al verlaten. Tempo ligt boven ons schema. Het parkoers is goed begaanbaar totdat we in de bossen zijn. Daar is het wel uitkijken, maar in het algemeen valt het allemaal reuze mee. 

De doorkomst na de 1e ronde gaat gewoon weer op de baan. Die blijkt best wel begaanbaar. Alleen zijn er diverse lopers die ook nu weer in tegengestelde richting lopen en zo kom je elkaar nog eens tegen. 
In de 2e ronde heeft ook Theo de bus verlaten maar het duurt toch tot het einde van deze ronde eer we hem hebben ingehaald. Van de bus is nu alleen nog maar Nel over, die bij de doorkomst inmiddels op 300m. voorsprong ligt. 

De 3e ronde doe ik in mijn eigen tempo. In de bossen haal ik Nel in en aan de finish klok ik bijna 2 min. voorsprong. Jos finisht bijna 7 min. na mij. Ik geloof dat Theo een minuut of 3, 4 na mij binnen is gekomen. Dat heb ik even gemist. Maar hij heeft gisteren al 30 km. gelopen, is naar GVAC toe gelopen, nu dan die 3 rondjes en weer te voet terug. Dan mag je het ook wel wat rustiger aan doen. 

Mijn resultaat: 18,6 km. in 1u38:32 (11,33 km/u)

 

zaterdag 28 februari 2004

Halve Marathon DES Eersel (afgelast)

Om 9.00 u. sta ik klaar voor de halve marathon van Eersel als de telefoon gaat. Het is Jo die me weet te vertellen dat de halve marathon is afgelast, vanwege de sneeuw. Vijf minuten later volgt nog een bevestigend telefoontje van Johan.

Goed, dan ga ik naar de Vrijbuiters in de bossen van de Buitenjan. Ook Jo is er uiteraard want voor hem gaat Eersel nu ook niet door. Zo zijn we dan toch nog met zijn negen.
Het bos ligt er prachtig bij. Paden, bomen, takken, alles bedekt met een maagdelijk wit laken. Een felle zon aan een helder blauwe lucht maken dit voor Nederland zeldzaam winters tafereel compleet. Daarom mijn fototoestel maar meegenomen.
O.k. dan niet zo intensief getraind maar dat haal ik wel weer in.
Overigens was Doris afgelopen donderdag nog jarig geweest, dus koek...

De foto's vind je hier
Enkele van de vrijbuiters die de sneeuw trotseerden