maandag 19 december 2011

De laatste kilometer van 2011

Met nog 8 dagen op mijn passe-partout is het vandaag mijn laatste zwem-maandag van 2011.
Eric gaat ook voor het laatst mee. Hij zal geen nieuw passe-partout aanschaffen.
Uitgerekend op deze laatste zwemdag zijn mijn darmen erg onwillig. Of beter gezegd veel te gewillig. Het gerommel en gebrobbel in de buikstreek beloven niet veel goeds. Doch, de gehele werkdag overleefd en eenmaal weer thuis voel ik me weer helemaal opgelucht, Een heleboel keren achter mekaar nog wel. En na een maaltijd van beschaafde proporties kan ik alsnog aan mijn laatste zwemavond beginnen.
En Eric is al bij Den Ekkerman terwijl ik er toch precies om 8 uur ben.
Nee, Kathy is er niet bij. Heeft andere zaken en zal voorlopig ook wel niet meer komen. Vindt het te koud.
Het is niet zo druk. Ook niet in de 2 afgezette banen. Dus is het lekker zwemmen.
Om half 9 zijn er nog amper een dozijn zwemmers in het water. Kan ik toch nog mooi mijn laatste kilometer van dit jaar volbrengen. Op mijn gemak.
Eenmaal weer buiten sneeuwt het inmiddels. Natte sneeuw, dat wel. Het is niet de eerste sneeuw dit jaar. Je zou bijna vergeten dat we in januari nog pakken sneeuw hebben gehad.
Hoe zal het deze winter uitpakken?

zondag 18 december 2011

In de bios: Mission Impossible - Ghost Protocol

 
Overal staat dat deze film, Mission Impossible -Ghost Protocol pas vanaf 21 december in de bioscopen te zien zal zijn. In Pathé Eindhoven was dat in ieder geval al vorige weer donderdag het geval. Weliswaar pas om 21;30 en vrijdag ook, maar dat zijn voor mij geen tijden meer om naar de bios te gaan. In ieder geval niet alleen. En omdat Kathy hem ook wil zien staat die nu gepland op de zondag namiddag om kwart over 4.

Het is druk in de stad. Het is koopzondag. Ook kans dat kopers de koopzondag afsluiten in de bios. Het is ook al redelijk druk. Wij hebben dit keer al gereserveerd en hoeven alleen nog maar op tijd onze kaartjes uit de automaat te halen. Als ik eerst Kathy's pasje aanbied, wordt de reservering meteen herkend. Akkoord en dan nog even bijbetalen. Ja, bijbetalen, want Mission Impossible draait in IMAX, dus € 2,50 toeslag. Géén 3D, anders kwam datzelfde bedrag er nog eens bij voor een verplichte huurbril.
Maar goed, alles afgerond en dan krijg ik 1 kaartje, nl. die van Kathy. Voor de reservering van het 2e kaartje, die van mij, moet ik alles nog een keer doen. Met mijn eigen Unlimited Card uiteraard. Vreemd. De reservering stond toch duidelijk op 2 pasjes en is ook zo met een email bevestigd.
"U dient alle hieronder genoemde Pathé Unlimited passen die bij deze reservering zijn gebruikt apart te scannen", staat er, en dat betekent voor mij niet dat alles opnieuw ingevoerd moet worden. Enfin, we hebben de kaartjes. Alleen duurt het zo een stuk langer. Goed dat we niet met 4 personen met 4 pasjes hebben gereserveerd...

De film.
We hebben de trailer intussen al vele malen gezien en we weten al welke scenes we kunnen verwachten en dat er veel actie in zit moeten de beelden ons in ieder geval wel doen geloven. Nou, daar waar James Bond gestopt is met allerlei gadgets, neemt Mission Impossible het wel over. Inclusief mooie en futuristische auto's. Aan spektakel en actie niet te klagen. Wat dat betreft is het wel fijn dat het in IMAX draait. Geen 3D, dat niet, maar het geluid is hier fenomenaal.
Ik heb "the making of..." niet gezien. Weet niet eens of die wel bestaat, maar ben in ieder geval wel benieuwd hoe ze al die scenes gemaakt hebben. Tom Cruise zou alle stunts zelf hebben gedaan, maar op 400 meter hoogte tegen het hoogste gebouw van de wereld klimmen lijkt mij alleen mogelijk in de studio en achter de computer. In ieder geval ziet het er allemaal wel net echt uit. Maar toch, voor een indruk van een "making of..." kijk hier.
Deze film, met een aaneenschakeling van actie en snelheid, krijgt van mij een dikke 9.
Ik zou er zo nog een keer naar toe kunnen.


zaterdag 17 december 2011

Lizzie, zwemdiploma A

Nummertje 3 in de rij van kleinkinderen is nu aan de beurt voor de reeks van zwemdiploma's.
Lizzie is al lang watervrij en doet het al lang goed. Vandaag wordt de (eerste) kroon op het vlijtige zwemwerk gezet. Lizzie gaat op voor zwemdiploma A.
Plaats van het gebeuren: Den Ekkerman. Tijdtip 12:00 uur.
En het is hier altijd warm. Tenminste, zo met kleren aan. Maandagavonds, met alleen een nylon textieltje om mijn lendenen voelt het hier heel anders aan.
Om de in spanning wachtende kinderen het, om diezelfde reden, niet te koud te laten krijgen, mogen ze meedoen aan een korte warming-up. Iedereen spring lustig in het rond, behalve Lizzie, maar daar staan wij niet van te kijken.
En dan is het moment daar.
Eerst met de kleren aan, een sprong in het water, een stukje schoolslag, een stukje rugslag en eruit.
Daarna in badkleding, sprong in het water, onder water door het "gat", 2 baantjes schoolslag, 2 baantjes rugslag en er weer uit.
Even op adem komen. Kan er mooi een prijsuitreiking plaatsvinden.
Altijd worden de 3 mooiste tekeningen die de kinderen hebben ingeleverd beloond met een prijsje. En Lizzie heeft ook nog eens de 1e prijs. Sleept ze nog mooi een stickervel mee naar huis.
En nu weer het water in voor een stukje borstcrawl. Nog een keer voor de rugcrawl, nog een keer om 2x 10 tellen te drijven op buik en op rug en dan eindelijk als laatste nog één keer met zijn allen tegelijk het water in voor het broodnodige watertrappelen en dan is het gedaan.

Zou iedereen geslaagd zijn? Natuurlijk. Maar dat moeten ze zeggen, voor de spanning. Het wachten is nu alleen nog maar op het diploma.
Bij de uitreiking daarvan komt Lizzie pas bijna als laatste aan de beurt, maar dat mag de pret niet drukken. Het papiertje is binnen.
Op een teken van de badmeester houdt iedereen zijn of haar diploma omhoog om het aan iedereen te laten zien. Jammer dat het publiek het niet allemaal goed kan zien omdat een aantal  ouders en kinderen die daar helemaal niet thuis horen, pal voor de zwemmertjes gaan staan. En zo zien de ouders van slechts een deel van de groep dat de diploma's in de lucht worden gehouden.
Zou natuurlijk mooier zijn geweest als de organisatoren dat egoïstische volk naar de zijkant zou verwijzen, maar ach, we hebben het wel eens nog veel erger mee gemaakt.

Van Kathy ontvangt Lizzie ook een beker. In stijl, met een roze steel.

vrijdag 16 december 2011

In de bios: Sherlock Holmes - A Game Of Shadows

Om half 6 vertrokken om Jochem op te halen en voor de afspraak met Kathy in Eindhoven om 6 uur  komen we zo'n 10 minuten te laat. Man,wat is het toch druk op zo'n vrijdag avond. Bijna 3 kwartier over gedaan,van Veldhoven naar Eindhoven. Fileleed. Eigenlijk voornamelijk het laatste stuk, het stuk voor het station aan centrumzijde waar een niet door verkeerslichten geregeld zebrapad, voor een  onafgebroken stroom van overstekende voetgangers zorgt. Voetgangers die juist dit zebrapad uitkiezen omdat ze hier niet hoeven te wachten op een groen licht. En de auto's maar wachten. Wij ook.
Maar ook dit overleven we en na kaartjes te hebben gehaald is het nog even bij de buren een frietje pakken en dan de bios in.

Op dit moment heb ik de eerste film van Sherlock Holmes nog thuis op de DVR staan en nog niet gekeken. En nu zit ik dan in de bios voor de 2e film, Sherlock Holmes - A Game Of Shadows. De trailers alleen al zijn voor mij genoeg reden om daar deze film te gaan.

De film is erg vermakelijk. De manier van filmen is even wennen. Veel slow motions met high speed camera's. Heel apart. Een Sherlock Holmes die thuis is in de martial arts gevechtkunst.
Leuk ook de voorspellende gedachten van Sherlock en daarna de uitvoering ervan. Niet altijd het zelfde overigens.
En dan dat mooie kasteel of burcht hoog op de flanken van een berg in Zwitserland om een waterval heen gebouwd. Zou dat echt zo zijn? Of Studiowerk?  Ziet er in ieder geval mooi uit.
Na de film van vanmiddag kan ik zo'n ontspannende film als deze goed gebruiken.
Een film die je niet mag missen,als je het mij vraagt.


In de bios: Tinker, Taylor, Soldier, Spy

In de voorfilms zeiden de stukjes uit de trailer van Tinker, Taylor, Soldier, Spy mij zo goed als niets.
Als ik de reclame over deze film moet geloven gaat het hier om een thriller. Een spannende spionagefilm.
Gratis dagblad Metro vermeld in zijn recensies dat het een film is die zo ingewikkeld is dat je hem eigenlijk 2x zou moeten zien om het het allemaal door te hebben.
Een uitdaging, dus. En och, met de Pathé Unlimited is 2x naar de bioscoop gaan een koud kunstje.

Laat ik nu net de verkeerde route naar het centrum van Eindhoven te hebben gekozen, nl. die met het kruispunt op de Willemstraat waar het overdag vreselijk lang duurt om linksaf te slaan. Nog maar amper op tijd sta ik mijn kaartje te trekken uit de ticketmachine. Maar dan raak ik verzeild in de horde New Kids Nitro gangers.
En maar één jongen die de kaartjes controleert. 10 minuten doe ik er over om eindelijk door de controle poort te mogen. Zaal 5 is inmiddels al donker. Ik heb dit keer voor helemaal achterin gekozen, dus dat stelt niet zo veel voor om mijn plek te vinden. De, misschien wel meer dan 10 mensen die gedurende de volgende 10 minuten nog binnenkomen, hebben daar, in de zaal, meer moeite mee.

Het aantal bezoekers voor deze film valt mij erg mee. De zaal is zeker voor meer dan één derde gevuld, daar waar ik een nagenoeg lege zaal had verwacht. Dus zal het toch wel een spannene film moeten worden.
Nou, niets is minder waar.
De film komt maar langzaam op gang.
In tegenstelling tot de trailer, waar stevige muziek de boel spannend maakt, hoor je tijdens de film alleen maar muziek uit de jaren 30 of zo. Als er al muziek is, want deze film valt meer in de categorie "stille films". Knauwen op popcorn kun je 3 rijen verder nog horen. Ook de films in de andere zalen zijn te horen, en vooral het dreunen van de film in de IMAX-zaal boven ons is niet te missen.
Ik kan de film eigenlijk niet volgen. Daarbij kan ik ook niets spannends vinden.
De film gaat over een mol in een spionage netwerk en iemand die ingehuurd wordt om die mol te ontmaskeren. Als die mol ontmaskerd is, is de film ook vrijwel meteen afgelopen. Maar zelfs nu heb ik het nog niet door, hoe of wat en wie en waarom. Zou ik er dus toch nog een 2e keer naar toe moeten?
Hmmm, ik denk het niet.
Maar je weet maar nooit.

maandag 5 december 2011

Pakjesavond.....

..... valt dit jaar op maandag en maandagavond is zwemavond. Voor ons sowieso geen pakjesavond. Kathy heeft vergadering op het werk, dus dat wordt alleen Eric en ik.
Net als vorige week ben ik moe thuis gekomen van het werk en lig ik na de avondmaaltijd uitgeteld op de bank. Er wordt niet afgebeld. Voor alle zekerheid om 19:34u. toch maar een What's Ap-je naar Erik gestuurd, maar ik krijg geen antwoord dus sta ik bijtijds op en begeef me naar Den Ekkerman.
De parkeerplaats daar is meer dan leeg. Wauw, echt niks te doen, zo lijkt het..
Inderdaad. De sporthal is donker en verlaten. De dame achter de kassa weet ook te vertellen dat ook bij het zwemmen geen trainingen zijn. En het is ook niet zo druk.

Om 10 over 8 noch geen spoor van Eric. Die zal niet meer komen. Fijn om te weten.
Als ik bij het bad kom blijken de gebruikelijke vaste banen nu helemaal links te liggen en de "vrije" ruimte helemaal rechts. Ik kies uiteraard voor baan 2, niet de kantbaan.
Slechts 2 personen zwemmen in deze baan. 2 Dames. En hoe kan het ook anders, ze zwemmen naast elkaar in die ene baan. Ik kan me dat enigszins voorstellen als ze toch de enige zijn, maar dat is nu voorbij.
Als ik tijdens de mijn eerste baantje ze tegemoet zwem, zie ik ze denken, "moeten we nu opzij?" Maar aangezien ik onverschrokken kom opzetten gaat de dame op mijn koers toch maar opzij.
Na mijn keerpunt zijn zij nog niet aan de andere kant van het zwembad gearriveerd en ben ik zelfs genoodzaakt tussen de dames door te passeren. En na het volgende keerpunt kom ik ze dan weer van voren tegen. Ze lijken er niets van te snappen. In ieder geval zwemmen ze daarna niet meer naast elkaar en een minuutje later heb ik baan 2 helemaal voor mezelf.
Ik maak rustig mijn kilometer af. Aan één stuk. Kom net boven het half uur uit.

Weer thuis zie ik een bericht op mijn smartphone. 
Van Eric: "Hoi nee bij Danny",  om 20:08u. 
Toen stond ik al 10 minuten te wachten.
Ik heb in ieder geval mijn sportieve maandagplicht gedaan.

vrijdag 2 december 2011

In de bios: Killer Elite

Een week geen bios gehad. Begin ontwenningsverschijnselen te krijgen.
Vandaag samen met Dennis naar Killer Elite. Een film vol testosteren las ik ergens. Ook de trailer voorspelt een actiefilm vol geweld. Mwah, een keer wat anders... Wat laat door de Postnl-perikelen zit zelfs een kort etentje er niet echt in en houden we het maar bij een dürum met in de bios nog cola en voor Dennis een bak chips. Ik hou het het bij mijn zelf meegebrachte nep M&M's

 

Blijkt dat de film zich afspeelt in 1980. Dus nog oude auto's, hoewel zo nu en dan valt er onvermijdelijk wel een steekje anachronisme. En dan is het verhaal ook nog eens gebaseerd op waar gebeurde feiten. Tja, met de Heineken Ontvoering onons achterhoofd vraag je je wel af in hoeverre hier feit enfictie met elkaar gemixed zijn. Nou, eerlijk gezegd, geef ik daar geen moer om. Ik kom nu voor de ontspanning. De film geeft me genoeg daar genoeg reden voor. De makers van dez film hebben het ook wat slimmer aangepakt. Ze noemen het ook "Geïnspireerd op een waar gebeurd verhaal". Daar kun je dan werkelijk alle kanten op, Overigens ook een leuke rol voor De Niro

TNT = nu Postnl (2)

Vrijdag en volgens afspraak wordt mijn pakket na 13:00 uur bij postagentschap De Spar afgeleverd.
We weten intussen wat "afspraak" bij Postnl betekent. NIETS!! Hooguit bezigheidstherapie en ergernis voor de ontvangers.
Ik ga ook niet meteen om 1 uur 's middags naar de De Spar. Neem er een half uurtje extra voor. Het is zelfs geen verrassing dat er om half 2 geen pakketje ligt. "Kan goed om 3 uur komen", vertelt de kassière, terwijl ze me het telefoonnummer van De Spar geeft.
Half 3 pleeg ik een telefoontje maar vergeefs.
Half 4 weer bij De Spar maar nog niets. De kassière stelt voor dat ze mij belt als het pakje nog voor het einde van haar dienst, om kwart over 4, binnenkomt.
Dus niet en dan ben ik om kwart voor 5 toch maar weer bij de De Spar.
De bedrijfsleider bemoeit zich er mee. Draait aan de hand van de barcode de Track & Trace uit.
"Chauffeur is onderweg", staat er op, vanaf 1-12-2011. Het is echter al 2-12-2011. En dus gaat hij aan het bellen en dient tegelijkertijd een klacht in. Duurt alles bij elkaar zeker een kwartier.
Het is inmiddels 5 uur en het resultaat is dat ze het bij Postnl "kwijt" zijn. Ze weten niet waar het pakje is. Niet in het sorteercentrum en de chauffeur van de bus ligt al laveloos in de kroeg. De bedrijfsleider wil het nog verder uitzoeken en mij bellen, maar dat heeft voor mij op dit moment geen zin meer.
Ik ga nu naar de bios en kom morgen, zaterdag, in de loop van de dag wel weer terug. Niet 's morgens want ook dat zal geen zin hebben. Die chauffeur zal ongetwijfeld een stevige kater hebben en pas 's middags weer in zijn bus stappen.

Het vervelendste van dit alles is dat de helft van het pakket, een surpise kado is voor een collega, en die zie ik nu niet meer voor dinsdag. Een dag te laat,dus.

donderdag 1 december 2011

TNT, = nu Postnl

Op 15 april van dit jaar besteedde ik er al een artikel aan op mijn oude blog. Vandaag was er weer zo'n bloeddrukverhogend voorval.
Ik heb het over TNT of eigenlijk moet ik zeggen Postnl.
Vol goede moed heb ik een bestelling gedaan bij een gerenommeerd internet bedrijf. Vandaag voor 16:00uur besteld morgen in huis. Mijn ervaring met die internetbedrijven is dat ze die afspraken voor bijna 100% nakomen.
Dit bedrijf laat ook weten wanneer mijn bestelling is verstuurd. Dat gaat via de mail en met een link om het pakket te kunnen volgen. Track & Trace heet dat dan. De postmarkt is nog niet geopend en daarom heeft Postnl, voorheen TNT, nog steeds het monopolie en dus gaat ook mijn pakketje met Postnl mee.
De bezorging gebeurt ergens tussen 8 uur 's morgens en 8 uur 's avonds. Het is voor Postnl blijkbaar onmogelijk om daar enige betere planning in aan te geven. Dat was op 15 april van dit jaar ook al zo. Nu is van 8 tot 8 een ruime marge, en vrouwlief is pas om half 4 thuis, dus... Te laat! Postnl is al geweest. Natuurlijk. Als we thuis waren geweest was dat pas om kwart over 9 's avonds geweest.
Maar goed, een briefje erbij dat ze het morgen nogmaals proberen. En... op Postnl.nl/ontvangen kun je zelfs aangeven waar en wanneer je het kunt laten bezorgen. Ik dus naar die website, registreer mezelf en zie het voorstel van Postnl, de volgende dag tussen 12:15 en 17:15, of één of meer dagen later op datzelfde tijdstip. Nou ja, laat ik maar gewoon met dat voorstel akkoord gaan. Even checken bij vrouwlief, maar dat is geen probleem, die is dan zeker thuis. Op mijn bevestiging volgt keurig een bevestigingsmail van Postnl: Donderdag 1-12-2011 tussen 12:15 en 17:15.

En dan is het donderdag, 10 uur in de ochtend. Vrouwlief en Kathy komen thuis van de zwemles van Jason, ligt er een briefje op de mat. Post nl is al geweest. Niemand thuis.
WAAAT!! 10 uur. Hoezo 10 uur? Afspraak en schriftelijke bevestiging van Postnl is toch duidelijk na 12:15 uur. Kathy, vanuit haar werk bij Bruna, helaas ook werkzaam bij sorry, vóór, Postnl herkent dit maar al te goed en zij klimt alvast in de telefoon, naar dat peperdure 0900-nummer. Maar daar weten ze haar schaterlachend te vertellen dat het bij hun niet in de computer staat voordat ze de hoorn er weer op flikkeren.

Ik kom thuis, 5 minuten voor 12, net de dienstauto van winterbanden voorzien. Ze brengen mij het slechte nieuws. Mijn bloeddruk stijgt tot boven de 200/150 Ook ik grijp naar de telefoon en weer dat peperdure 0900-nummer.
Eerst maar eens bij pakketten, toets eerst een 1 en dan een 2.
Ik krijg een relaxte jongeman aan de lijn. Duidelijk een what-the-fuck-I-do'nt-care-call-center-dude.
"Meer dan 2 uur te vroeg? Ja kan,wel, komen ze morgen wel weer langs of je kunt het bij het postkantor op halen... Nee hoor, ik kan er niks aan doen, Gaaap... Nee, je krijgt mijn baas niet, sorry hoor we kunnen er gewoon niets aan doen en hou er nu maar over op. Gaaap.... tuut, tuut, tuut....."
Nog maar een keer flink geld er tegen aansmijten, maar dan nu maar meteen naar het nummer klachten. Aha, aan het einde van het gesprek de mogelijkheid om mee te doen aan een klanttevredenheidsonderzoek. Stle je dat eens voor. Je belt voor een klacht. Als je dat al doet dan doe je dat niet omdat je wilt weten hoe goed het allemaal gaat en dan kun je na daarna meedoen aan een klanttevredenheidsonderzoek. Moet dat niet klantONtevredeheidsonderzoek heten? Tuurlijk doe ik daar aan mee....
Nu krijg ik een jongedame aan de lijn. Precies hetzelfde call-center-type. Typisch dat je dat meteen hoort wanneer iemand je behulpzaam wilt zijn of wanneer het alleen maar om het idee van een klantenservice gaat en verder alleen afwimpelgedrag is.
"Nee, meneer, daar kunnen we niets aan doen... Nee, die tijden zijn indicaties... Ja ook al wijken ze dan meer dan 2 uur van af... Ja,de chauffeur mag zelf bepalen hoe hij zijn route rijdt en als het hem beter uitkomt dan komt hij gewoon buiten de afgesproken tijd langs... Hij kan dat zien ja, maar hij mag dat zelf bepalen... Ja, waarom dan die afspraken op internet, tja het is een indicatie... Nee, meneer ik kan hier geen klacht van maken, het is echt alleen een indicatie... Ja, dit is wel de afdeling klachten maar dat ga ik niet noteren... Ik kan wel zeggen dat u liever heeft dat het op de website anders aangegeven wordt. Nee, ik ga geen klacht noteren dat de site onjuist en misleidend is....
Voor mij is de maat vol. Ik hoef bij dergelijk "gesprekken" gelukkig ook niet mijn fatsoen te houden en ik heb het ze wel duidelijk gemaakt dat ze als call center medewerkers door de mand zijn gevallen. Ik zeg niks meer, wacht het teleconisch onderzoek af en scoor alles zo minimaal mogelijk. Natuurlijk zinloos want daar wordt werkelijk geen flikker mee gedaan, weet ik ook wel. Levert alleen weer extra dure minuten op voor de vetnekken van Postnl.

Aansluitend wel via de mail een 6-tal klachten gedeponeerd bij klachten Postnl.
O.k. ik weet dat klachten ook daar als SPAM rechtstreeks in de digitale prullenbak verdwijnen...

Heel duidelijk is te merken dat Postnl de, door de overheid verkregen, monopolie positie op alle fronten uitbuit. Postnl gedraagt zich echt als een onaantastbare vorst. Ik zie die call center medewerkers nog voor me. Achteroverleunend, voeten op tafel, petje achterstevoren, toetsenbord op schoot, headset op, intussen op een appel of stimorol kauwend. Enige restrictie, laat de bellers niet merken dat ze met een call center te maken hebben. Wegfilteren die hap, afhouden, ze kunnen toch niks, zij zijn afhankelijk van Postnl en kunnen toch echt nergens anders heen.
Jammer dat ik die 2 call center gesprekken niet heb opgenomen en als  mp3-bewijsstuk heb kunnen toevoegen. Volgende keer, natuurlijk komt er nog een volgende keer, Postnl heeft de monopolie, zal ik kijken hoe ik zo'n gesprek zal kunnen opnemen.

Maar we zijn er nog niet. Ik heb mijn pakket nog niet.
Morgen, na 13:00uur, bij het postagentschap in De Spar. Niet vergeten, het zijn indicaties. Na 13:00uur kan ook 21:00 uur zijn en zelfs overmorgen of volgende week en De Spar kan ook goede de Bruna in station Eindhoven zijn. Staat wel nergens omschreven, maar het zijn indicaties. Zo staat het op de monitor van de call center medewerker en hun taak is om dat de "klanten" wijs te maken...