woensdag 29 februari 2012

Vermoeiende onzin over de 4-jaarlijkse schrikkeldag: 29 februari

Om te beginnen is het niet zo dat 29 februari om de 4 jaar valt. Voor uitleg citeer ik Wikipedia:
"Een schrikkeldag valt op 29 februari en komt in de gregoriaanse kalender voor in elk jaar dat deelbaar is door 4, met uitzondering van eeuwjaren. Deze hebben enkel een schrikkeldag als ze deelbaar zijn door 400. Zo was 2008 een schrikkeljaar, 1900 geen schrikkeljaar en 2000 weer wel."
Feit is dus wel dat (belangrijke) gebeurtenissen die op 29 februari plaatsvinden, slechts beperkt aan herinnerd kan worden, nl.volgens bovenstaand schema, ongeveer (!) en dus niet altijd om de 4 jaar.
Dat je dan om de 4 jaar een jaar ouder wordt is werkelijk je reinste onzin.
Mijn schoonmoeder is op 29 februari 1996 plotseling en geheel onverwachts overleden. 
Dat is toch echt 16 jaar geleden en niet 4 jaar.
Wie is er nu op het absurde idee gekomen om kalenderjaren en schrikkeljaren door elkaar te halen.
Volgens diezelfde flapdrol(len) zou iemand die op 29 februari geboren is dus nooit zijn pensioengerechtigde leeftijd halen. Na 66 (kalender)jaren zou die persoon pas op mogen voor zijn brommerrijbewijs en bij de leeftijd van 260 (kalender)jaren is het dan eindelijk tijd voor pensioen. Dacht het niet!
Je zou op 29 februari veroordeeld worden voor 10 jaar gevangenisstraf. Zijn dat dan 40 kalenderjaren?
Dacht het toch echt ook niet!

Wat een onzin allemaal.
En dan te bedenken dat we over 4 kalenderjaren dezelfde onzin weer moeten aanhoren.
Wat mij betreft afschaffen die 29 februari.
Noem die ook maar gewoon 28 februari, een dag dus van 48 uur. Als je die "dag"dan 8 uur werkt, is de rest van de dag lekker lang vrij.
Voor we het weten wordt 29 februari door de commercie ontdekt en dan gaat het ons weer geld kosten
Ik ben blij dat het morgen 1 maart is.

 

In de bios: The Devil Inside

Kathy houdt helemaal niet van griezelfilms.
Marcia daarentegen juist wel.
Met de trailers die ik gezien heb van The Devil Inside is dit dus net een film voor Marcia en dus nodig ik haar uit om mee naar de bioscoop te gaan.

De film:
Ik kan Marcia niet vertellen waar het om gaat omdat ik de recensies liefst van tevoren niet lees.
De film blijkt een soort documentaire-achtige opgezette film te zijn. 
Let wel: het is geen echte documentaire. Het moet net lijken alsof het echt is. Maar dat doet er niet toe, het is immers een film.
Het verhaal gaat over een vrouw die 3 moorden gepleegd heeft en daarvoor is opgesloten in een inrichting. Haar dochter, inmiddels een volwassen vrouw, maakt deze documentaire en gaat achter haar moeder aan.
Mogelijk is ze bezeten door de duivel. Daar wordt onderzoek naar gedaan. Dan gebeurt er natuurlijk wel het e.e.a. echter niet zoals we verwachten.

De film bouwt ontzettend langzaam op. Je denkt, wanneer gaat het nu eindelijk gebeuren. Af en toe gebeurt er iets, een lichtelijk schrikeffect en dan is het weer stil. Er zit verder ook geen spanning in. Je wordt niet "ergens" naar toe geleefd. Op het moment dat dat wel gaat gebeuren, dat je zelf gaat denken nu gaat dit of dat gebeuren en dan vraag je je af hoe dat afloopt, is de film afgelopen.
Een anticlimax.

Nee, er zijn nauwelijks momenten geweest waarop ik zeg dat het spannend is, of, wat er zou gaan gebeuren of nog beter, dat ik als kijker volkomen verrast wordt. Nee, dat gebeurt niet. Dit is echt slecht.

Jammer dat het voor Marcia niet geworden is wat we hadden verwacht.
Van een horrorfilm moet je 's nachts wakker schieten. 
Van deze film viel ik in de bioscoop al bijna in slaap...
Had ik toch maar de recensie van filmtotaal gelezen.
De film krijgt van mij een dikke onvoldoende.  Géén aanrader.




dinsdag 28 februari 2012

8 jaar op bloggen

Door al die perikelen van Weblog.nl zou ik bijna vergeten dat het vandaag 8 jaar geleden is dat ik met een weblog begonnen ben.
Ja, 8 jaar geleden al, op 28 februari 2004!
Dat was toen nog onder de naam www.jimjimiz.web-log.nl.
Helaas,sinds de migratie van Typepad naar Wordpress 23 augustus 2011 is het echt hommeles met dit weblog.
Tot nu toe klopt er nog steeds niets meer van.
Reden voor mij om vanaf 6 oktober vorig jaar alvast op een andere blog, deze, verder te gaan.
Neemt niet weg dat ik inmiddels al 8 jaar aan het bloggen ben.
In eerste instantie opgezet als een dagboek van mijn loopactiviteiten maar nu meer een ratjetoe van van alles. Alles wat ik kwijt wil zet ik er maar in. Het is ook hoofdzakelijk bedoeld als een uitlaatklep en om zaken op te slaan om er later nog eens naar terug te kunnen kijken.
Echter, omdat ik toch enkele "fans" blijk te hebben die het onmiddellijk opvalt als ik enkele dagen niet meer heb geschreven, probeer ik toch zeker om minimaal om de 2 dagen iets weg te schrijven.

Op naar jaargang 9


Dilemma op dinsdag

Ik ben een computer aan het bouwen en nu heb ik net de laatste onderdelen binnen, is de boel in elkaar gezet en moet-ie geïnstalleerd worden. Met een Windows versie die eigenlijk bij een andere computer hoort. OEM heet dat. Maar het werkt nog, voorlopig.
Maar vanavond is wegtraining. 
Dilemma.
Hobby ik verder of  ga ik trainen.
Het wordt toch maar dat laatste.

Het weer is zacht. De thuisthermometer geeft 9,8ºC aan. 
Ik hou het nog bij mijn 2 T-shirts en een jasje. Het zijn geen dikke T-shirts en het jasje kan desnoods nog uit.
Omdat ik een week heb overgeslagen vanwege de Tour de Zilst, niets anders gedaan heb behalve dan die donderdag baantraining en de Vrijbuiters, word ik ingedeeld bij de groep onder leiding van Jo. Dat komt goed uit want mijn knie is toch nog wel wat geïrriteerd na de sprongetjes van donderdagavond.

We gaan voor "slechts" 5x4 minuten met 2 minuten wandelen tussendoor.
Nog geen 3 minuten later moeten er toch al 2 afhaken vanwege blessureleed. Met 2 dames en3 heren vervolgen we onze route. Over de Europalaan, Pastorielaan RA, Dorpstraat RA, en op De Locht de weg naar de oude GVAC in en zo weer richting de Kempen Campus. We moeten nog voor een 6e keer aanzetten, niet voor de volle 4 minuten, om onze tijd vol te maken.
Tempo was laag. Ik denk nog geen 9 km/u. maar voor mijn knie wel goed. En ook lekker vanwege de spierpijn die ik opgelopen heb na de 1,5km. zwemmen maandagavond.

Volgende week, dan is het intussen maart, wil ik toch proberen om dan met de groep van Marjolijn mee te gaan. D.w.z. langere blokken lopen. Uiteindelijk overgaan naar een blok van 4 km. En dan verder...
Zo moet het toch weer goed komen, ga ik vanuit.

maandag 27 februari 2012

het is weer maandag...

Vroeg wakker maar zin om op te staan voor het werk...? Niet bepaald. Daardoor wordt het tegenwoordig steeds later eer ik op mijn werk kom. Alhoewel, als ik om kwart over 7 achter mijn buro zit is er verder nog maar één persoon meer op kantoor.
Maar voor het zover is, eerst 's morgens de maandagelijkse weegschaaltaferelen.
Hij is standvastig vandaag. Wijst maar 1 waarde aan. Elke keer dezelfde waarde. Dus het wordt vandaag 83,2kg. Mooi 1,3 kg minder dan vorige week.
Meteen ook even de gisteravond opgenomen energiestanden verwerken.
Verbruik elektriciteit:82 kWh (+2)
Verbruik gas: 48m³ (-11)

Na de statistieken en weer zo'n saaie dag op het werk is vanavond weer eens tijd om ook het zwemmen weer op te pakken. Ik moet de agenda een eind terugbladeren, tot 9 januari zelfs. Tja, van alles tussen door gekomen, zoals kampioenschappen waterpolo, vakantie, horrorwinterkou en gladheid, carnaval, geen zin....
Vandaag wel. Moet onderhand wel. 
Eric gaat niet. Hij gaat onder het mes. Barbiersmes wel te verstaan.

In het zwembad is het druk, héél druk. 
In de 2 afgescheiden banen is het echt file zwemmen.
In de rest van het bad overigens ook.
Ik wacht nog maar even aan de kant. Tegen 10 over 8 kies ik toch maar voor baan 2.
Maar het gaat echt langzaam. Ook de walvis is in het water, maar er zijn ook 2 zwemmers die zo ontzettend langzaam gaan dat de rest er watertrappelend achter hangt. 
Nu is het zwembad er wel voor iedereen, maar waarom zo egoïstisch? Even bij het keerpunt iedereen voorbij laten gaan en dan kan iedereen weer 3 of 4 baantjes vooruit. Maar nee hoor, ze blijven gewoon hele baantjes watertrappelen.
Ik kan daar helaas niet op wachten en haal ze in. Gaat wel moeilijk in zo'n smalle baan en ja, dan wil je wel eens per ongeluk een trap uit delen.De andere oplossing is alvast keren voordat net voordat zij het keerpunt bereiken. Hoe dan ook, op deze manier kun je tenminste wel blijven zwemmen.
De mannelijke schildpad wordt op een gegeven moment door iedereen ingehaald in die smalle baan en hij geeft er de brui aan. Hij vervolgt zijn baantjes watertrappelen nu in het vrije deel van het zwembad. Een zichtbare zucht van verlichting borrelt in baan 2....

Nu gaat het een heel stuk soepeler. Ook omdat het aantal zwemmers na half 9  zienderogen afneemt.
Ik leg mijn kilometer af zonder rustpauzes en omdat het nu "vrij" zwemmen is plak ik er nog maar wat baantjes aan. De totale afstand van vandaag: 1.500 meter.
Ik heb in ieder geval de nodige calorieën weer verbrand.

zondag 26 februari 2012

In de bios: Star Wars Episode 1 3D

Star Wars Episode 1 3D. Eerlijk gezegd heb ik niet eens de niet-3D versie gezien en dus wil ik deze film wel eens in de bios zien, 3D of niet-3D. Ik heb niet zo veel vertrouwen in 3D maken achteraf. Het is of WEL of NIET 3D en de rest is nep. Ik heb zelf ook een 3D tv met de mogelijkheid om gewone films, of wat dan ook, om te zetten naar 3D. En inderdaad, je ziet dan ook diepte. Alleen klopt die diepte niet altijd, of beter gezegd, vaak niet, met hoofdpijn en misselijkheid tot gevolg.
Zo erg is het gelukkig bij deze 3D-versie van Star Wars niet. Er valt ook niet zo heel veel 3D te zien en waar het beeld omgezet is naar 3D schiet het nog behoorlijk te kort. Als je dan als voorfilm, een sneak preview krijgt te zien van John Carter in 3D, dan is het verschil tussen echt 3D en nep 3D wel heel erg duidelijk.

Dat doet overigens niets af aan de film zelf. Voorop gesteld dat je wel een liefhebber moet zijn van dit soort films (vrouwlief kan ze bijvoorbeeld niet aanzien...) en dat de film ook wel wat gedateerd is. Maar met deze instelling en zonder het verhaal te kennen hier naar toe geweest te zijn, kan ik alleen maar zeggen dat het volledig aan mijn verwachtingen heeft voldaan. 
Net zoals diverse recensies schrijven, ben ook ik erg benieuwd hoe het geweest zou zijn als de Stars Wars films al origineel in 3D geschoten zouden zijn.


zaterdag 25 februari 2012

Nog steeds in de bios: That Means War

Tussen het einde van The Woman In Black en That Means War hebben we net 10 minuten om de broodnodige kaartjes te halen. Bij de ticketmachine ga ik meteen bij het apparaat staan zonder in de gaten te hebben dat er nog iemand stond te wachten. Maar hij heeft geen bezwaar en dus kunnen we vlug onze tickets scoren en naar zaal 2 gaan.

De film:
2 CIA agenten, vrienden van elkaar, die onverwacht dezelfde vrouw blijken te daten worden nu dus elkaars concurrenten. Die concurrentie zorgt voor veel hilarische momenten, mede doordat illegaal gebruik wordt gemaakt van de "voorrechten" van CIA-agenten.
De film zit boordevol humor. De hele zaal barst geregeld in lachen uit. Dat zegt genoeg, toch?

In de bios: The Woman In Black

Samen met Kathy. De voorstelling van 10 voor 2, zaal 4 dit keer.
Ik laat Kathy zien dat de schoepen van de roosters van de airco aan het plafond hier allemaal goed staan. We hoeven dus geen kou te lijden.
Eerst nog allerlei trailers waarvan ik er nog geen enkele had gezien maar dan is het tijd voor de film.

Bewust van tevoren niet naar het verhaal gekeken is het voor ons nog een volkomen verrassing wat we gaan krijgen. Alhoewel. We weten wel, door de trailers in de bioscoop, dat het wat creepy zal zijn.
In de hoofdrol, Harry Potters Daniel Radcliffe . In een dorpje aan de kust staat een huis van een overledene die hij moet zien te verkopen.
Maar eenmaal in dat dorp is hij verre van welkom. De vreemde gebeurtenissen stapelen zich op.
Gedurende de hele film hangt er een geheimzinnige sfeer.
Griezelig, veel spanning met veel schrikmomenten.
Een aanrader!


Rustig bij de Vrijbuiters

Rustig in de zin van aantal aanwezigen.
Rien en Riet zijn er vandaag niet en daarom geeft André de training. Dan te bedenken dat André de laatste tijd zelf niet heeft meegetraind maar heeft gewandeld. Bijzonder.
De lopers bestaan vandaag uit André, Hans, Herman, Germaine, Dorris en ik. De wandelaars, Jos, Annie en Co. Jo is er vandaag niet bij. Die doet in Eersel mee met de korte afstand tijdens de halve marathon van Eersel.

De temperatuur is goed. Zeker 7ºC, maar de wind maakt het dat het behoorlijk fris aanvoelt. Gelukkig begint de zon te schijnen zodat we de statische oefeningen in het zonnetje kunnen uitvoeren. Het bomen rooien is nog niet klaar zodat het bos er nog behoorlijk omgeploegd uit ziet. Maar al het water en modder zijn intussen gelukkig opgelost.
Na de training zijn er appelflappen van Dorris die morgen 55 jaar wordt.
Ook Jan is er dan bij. Speciaal met de bus gekomen. Jan is nog herstellende van een hersenbloeding en het gaat hem nu gelukkig weer goed. In ieder geval ziet hij er goed uit.
Ik neem de koffie-krat mee en ben op tijd weg. Vanmiddag wil ik nl. nog naar de bioscoop.

vrijdag 24 februari 2012

In de bios: Safe House

Van deze film kan ik er maar niet achter komen hoe lang die zal duren.
Belangrijk? Nou, nee. Maar als ie inclusief reclames en trailers van andere films minder dan2 uur duurt, kan ik erna nog mooi naar 
Maar eerst maar eens een kaartje kopen voor Safe House.
Bij de ticketmachines sta ik in de rij achter een vader en zoon die naar Journey 2 willen. Op het scherm staat de zaal en zie ik 2 bezette plaatsen in de hele zaal. Het duurt daarna zo lang eer ze een keus kunnen maken waar te zullen zitten dat de andere rijen al opgelost zijn en ik inmiddels op een andere machine mijn kaartje aan het bestellen ben. En ik altijd maar denken dat alleen vrouwen zulke twijfelaars zijn.

Zaal 7 is aardig gevuld. Tenminste voor de keren dat ik er ben. Meestal (vroeg) overdag en dan is het niet druk. Nu schat ik het aantal medebezoekers op 50.
Ik heb rij 7 stoel 4. Belangrijk? Nou, nee. Maar op deze plek daalt er een behoorlijke koude wind neer, oftewel het tocht hier behoorlijk koude lucht. Als ik omhoog kijk, zie ik dat ik onder één van de luchtroosters zit. De schoepen in dit roosters staan verticaal zodat de koude aircolucht linea recta naar beneden wordt geblazen, i.p.v. verspreid door de zaal. Ik zie dat de schoepen van de andere roosters wel bijna horizontaal staan, zoals het hoort, en de koude lucht eerst aan het plafond blijft kleven en verspreid voordat het naar beneden zakt. (voor de technici onder ons, het coanda-effect) Daaronder zal het daarom wel niet zo koud zijn. Ik herinner me een paar dagen geleden nog, dat Kathy en ik ook al ongeveer op deze plek zaten, ook in zaal 7, bij Hugo, en toen was de kou hier ook al de 4e dimensie. 
Moraal van dit verhaal: Ga in zaal 7 in ieder geval niet meer rechts achter in de zaal zitten!

De film:
Bloedstollende actiethriller, staat er bij in de vooraankondigingen. Dat werd ook gezegd van Tinker, Tailor, Soldier, Spy, en wat was dat een vreselijk saaie, actieloze en slaapverwekkende film. Dus, wacht ik gewoon af wat Safe House gaat brengen.
Dat is niet verkeerd. Met in de hoofdrollen Denzel Washington (wie kent hem eigenlijk niet, maar bekend geworden door de ziekenhuisserie "St. Elswhere") en Ryan Reynolds (de dokter uit de sitcom "2 guys, a girl and a pizza place"). Deze thriller draait om het wereldje van de geheime diensten van Amerika (CIA), Groot- Brittanië (MI6), Israël (Mossad) en eigenlijk alle geheime diensten over de hele wereld. Gelukkig merk je daar in de film helemaal niets van. Het draait natuurlijk wel om iets geheims, iets groots wat moord en doodslag blijkbaar rechtvaardigt. Dus veel actie, veel bloed. Opvallend is dat het geluid van de schoten uit de wapens in verhouding op een groter volumeniveau staat dan dat we gewend zijn. Dus in de bioscoopzaal knalt het er goed uit.
De film is spannend en vol actie. Een aanrader!

Helaas duurt het alles bij elkaar langer dan 2 uur en dus lukt het me niet meer om vandaag aansluitend Star Wars Episode 1 3D te gaan zien. Wordt toch een andere keer.

Medische controle, maar ook nog meer...

De jaarlijkse controle bij de huisarts staat voor de deur. Vorige week nog wat bloed laten aftappen en plasje ingeleverd en nu bloeddruk check-up en resultaten labtest op cholesterol.
Zoals altijd heeft hij een dokter in opleiding in zijn praktijk aanwezig. Ik ben dat intussen wel gewend.
"Hoe gaat het?", vraagt hij mij.
Ik antwoord dat ik voor de 3-maandelijkse en nu dus de jaarlijkse controle kom.
"Nee", zeg hij nogmaals, "hoe gaat het nu?"
Het is me wel duidelijk wat hij bedoelt.
Ik leg hem de huidige situatie, waarin ik nu verkeer, uit.
De situatie op het werk in relatie tot mijn gezondheid.
Het is duidelijk dat er iets aan gedaan moet worden.
Beginnen met een bezoek aan de bedrijfsarts op korte termijn, is zijn diagnose.

En dan waar ik eigenlijk voor kom: de bloeddruk en de cholesterol.
De bloeddruk is hoger dan normaal. Niet schrikbarend maar die verhoging had ik gaandeweg mijn gesprek wel verwacht. 146/86
Er hoeft daarom geen 2e meting gedaan te worden.
Cholesterol geeft een lichte verhoging.
Dokter vindt dit genoeg aanleiding om over te stappen op andere medicatie.
Dat betekent: eerst 2 weken uitproberen en als alles goed gaat, over gaan op dit medicijn.
En dan toch ook nog over 3 maanden terugkomen en eerst bloed laten prikken.
Daar kan ik dan voorlopig weer mee vooruit...

donderdag 23 februari 2012

Uit de naad...

Maandag niet gezwommen, dinsdag geen wegtraining, allemaal door carnaval zullen we maar zeggen.
Maar vandaag is wel de baantraining.
De kern is in ieder geval 2 minuten hardlopen, gevolgd door 1 minuut nog harder lopen en dan 2 minuten wandelen of dribbelen. En dit 6x.
Maar we krijgen eerst nog een warming-up Slecht 1 rondje op de baan en dan meteen naar het vak van het hoogspringen. Voor de overige deel van de warming up heeft Marjolijn een vierkant circuit opgesteld. Eerst lopen om het vierkant heen met de nodige zwaai en draai oefeningen en daarna begint een kort circuit met 4 oefeningen. Uitgerekt, handen boven het hoof, kniehef over één zijde van het vierkant, dezelfde lengte afleggen met schaatsbewegingen, weer terug, sprongetjes over lage horden, met 2 benen tegelijk en afronden met hielaanslag over weer een zijde van het vierkant. Dit alles 3x. Na een korte pauze om even op adem te komen, het hele schema nog een keer.
Maar daarna zijn we niet alleen moe maar ook opgewarmd.

Tijd voor de kern.
Ik start zoals gebruikelijk niet helemaal vooraan, maar na het eerste blok loop ik al vooraan. Tijdens de wandelpauzes komt Hannie mij steevast voorbij gedribbeld. Je hoeft ook niet per se te wandelen, maar op de snelle 1 minuut gebruik ik zoveel energie dat ik die 2 minuten rust/wandelen echt wel nodig heb. Bij elke volgende blok haal ik haar weer in. We dubbelen het hele veld en Herman wordt zelfs nog net 2x door mij gedubbeld. Maar ik ben intussen wel goed moe en mijn bovenbenen zijn zwaar verzuurd. "Komt ook door de zware oefeningen, vooraf", weet Marjolijn te vertellen.
Met cooling down deels op de baan, deels in de gang van de sporthal is dit het einde van de training.
Man, wat ben ik moe, maar tevreden. Op donderdag, baantraining, mag je diep gaan.

De sprongetjes tijdens de warming-up zijn niet zo bevorderlijk voor mijn knieën. Sinds de sprongetjes is het wat gevoelig, dus thuis gaat de coldpack er weer tegenaan.

dinsdag 21 februari 2012

Tour de Zilst

De dinsdagmiddag van carnaval is de laatste jaren steevast de middag dat we met de kleinkinderen de cafés van Zeelst aan doen. We schaffen dan een stempelkaart aan en bezoeken vervolgens de kroegen die op de kaart staan en de snackbar. Bij elke gelegenheid een drankje bestellen of de frikandel bij de snackbar en laten afstempelen. Volle kaart = T-shirt met op de achterkant,net als bij de concert T-shirts, de tourplaatsen.
Jason is nog te klein, maar de andere 5 kleinkinderen gaan wel mee.

Het is al 2 uur geweest als we bij het eerste café waar we binnenstappen,'t Stuupke, al horen dat de stempelkaarten zijn uitverkocht. Gelukkig heeft Danny een aantal laten reserveren bij 't Brabants Uurke, en zo kunnen we toch de echte tour doen.

Ik ben vanwege een uitgelopen overleg in Utrecht nogal laat in Veldhoven gearriveerd en daarom geen kans gezien een goede ondergrond voor alcohol aan te leggen. En dus heb ik slechts 3 plastic bekertjes bier nodig om in de olie te raken. Nu is het aantal kroegen de laatste jaren drastisch verminderd en moeten we het nu met nog slechts 6 doen. Die 6 biertjes zijn voor mij op deze middag al meer dan genoeg. Niet zat, nee, maar ik kan niet ontkennen dat ik wel behoorlijk slaperig ben.

Maar dat is allemaal achteraf. Tijdens de tour is het wel leuk me die kleintjes.
Normaal gesproken zijn er wel meer kinderen, maar dit jaar dus helemaal niet, uitgezonderd St.Joris waar dat wel is en waar ook veel aandacht aan de kinderen wordt besteed. Maar toch hebben ze zich overal geamuseerd. Klimmen, dansen, serpentines gooien en spuiten, snoepen en chips eten.
En dan na afloop naar oma thuis om de zelf meegenomen friet en snacks te eten. Ja, hoor, echt feest!
Als na het eten iedereen weer huiswaarts is vertrokken en ik onderuit op de bank zit, dan is het toch wel heel moeilijk om mijn ogen open te houden. Ja, ja, wat kan ik toch goedkoop zat (nou ja, zat...) raken als ik 's middag bier drink zonder fatsoenlijk te hebben gegeten.

Nu is het weer wachten tot volgend jaar. Misschien gaat Jason dan ook mee.

Filmpjes van een dansende Holly

maandag 20 februari 2012

In de bios: Zombibi

De hoofdrolspeelster in Zombibi is niemand minder dan de bevallige Gigi Ravelli. En hoewel ik nog nooit meer dan 5 minuten naar GTST, want zo moet je dat noemen, heb gekeken, ben ik toch wel bekend met deze blondine. En niet eens, zoals ik in een recensie van deze film las, omdat ze gestudeerd heeft, toneelschool heeft gehad en wat allemaal nog meer, maar juist om dat gene wat helemaal niet verteld wordt, nl. dat ze haar bekendheid heeft verworven met die irritante belspellen op de tv.
Toegegeven, ik heb er vaak naar gekeken. En toegegeven, even zo vaak met het geluid uit. Dat zegt duidelijk iets over de looks van Gigi.
Maar na Gooische Vrouwen (heb ik dus niet gezien...) nu dus een hoofdrol in Zombibi.

De film:
Een Russische satelliet stort neer in Amsterdam en verandert een deel van de bevolking in zombies. Politie agente Kim (Gigi), 2 Marokkanen en 2 Surinamers gaan de strijd aan met de zombies.

Dit is eigenlijk in het kort het verhaal. Uiteraard gebeurt er van alles omheen.
Niet echt horror maar soms wel echt humor.
Filmkeuring is 12 jaar maar daar zitten een aantal bezoekers toch wel erg ver onder.


Meten = weten (wk7)

Energieverbruik afgelopen week.
Het elektriciteitsverbruik: 80kWh (= -4kWh t.o.v vorige week)
Het gasverbruik: 59m³ (= -32m³ t.o.v. vorige week)

Met een spiksplinternieuwe batterij in het onderruim is de weegschaal even van de wap.
Ik moet er wel 10x opstaan eer ik resultaat heb.
2x 82,9kg., 3x 83,4kg. en 5x 84,5kg. Die laatste waarde heb maar aangehouden.
Betekent wel 0,7kg aangekomen i.p.v. 0,9kg afgevallen....

zondag 19 februari 2012

In de bios: Hugo

Ik heb de zondagmiddag uitgekozen om naar Hugo te gaan. Voor mijn gevoel echt een zondag matinee film. Dat blijft natuurlijk eerst afwachten.
Het is niet zo druk, uiteraard, nu het carnaval is. We zitten in zaal 7. Een kleine zaal.
We, dat zijn Kathy en ik, kiezen een plek een beetje in het midden met niemand voor ons. Tenminste nog niet op moment dat wij onze plaatsen uitkiezen. In de zaal krijgen we wel mensen voor ons, maar gelukkig zijn die niet zo lang en hebben we er geen last van.
Naast ons komen een vader, moeder en zoontje. Zoontje heel nerveus laat zijn cola-fles tot 2x toe vallen en is hem daarna kwijt. Moeder laat haar tas ook 2x vallen. En dan te bedenken dat het nog helemaal niet donker is in de zaal. Maar dan, waar is die fles cola? "Hij kwam hier voorbij rollen", weet een dame in de rij voor ons te vertellen, en ze kon hem net niet tegenhouden. En dus, moeders de rij uit en naar voren naar de voorste rij en ja hoor, daar ligt de fles cola.
Het gezin zit op zijn plek.
"Moet je geen verhoginkje hebben, zodat je beter kunt zien",  vraag ik. Maar nee, dat wil hij niet weet hij meteen te vertellen omdat hij anders nog nerveuzer is. "Ja hij is nerveus", weet moeder te vertellen, "als het om een 3D film gaat..".
Ik denk: "o.k.", en dan, al weer 5 minuten te laat, begint de film.

Met alleen de trailer al moet ik deze film gewoon gaan zien. En het is prachtig hoor. De manier waarop gefilmd wordt. De lange shots, je vraagt je af hoe ze dat kunnen filmen, of beter gezegd hoe ze die illusie geven alsof ze dat zo in een shot hebben kunnen filmen. Zo van ver bovenin de lucht een station in, tussen de mensen door, door vensters heen, alsof je door de ogen van een geest kijkt. Heel mooi. Vindt ook de recensent van de Volkskrant.

Het verhaal ken ik niet. Bewust niet. Des meer verrassing is er.
De hoofdrolspeler, Hugo Cabret, lijkt erg veel op onze kleinzoon Damian. Alleen dan een paar jaar ouder. De manier van kijken, zijn gezichtsuitdrukkingen. Grappig.
Ook weer heel mooi 3D. Na gisteren is het ook vandaag weer genieten hier in de bioscoop. Een goede recensie waard, lijkt me.


Intussen is mijn buurjongetje 2x naar de toilet geweest, van de zenuwen, en hebben wij ons tijdens de film maar in onze jassen gewikkeld omdat de airco zo hoog staat. Of moet ik zeggen "zo laag staat." Het lijkt wel een 4D-film i.p.v. 3D. Deze 4e dimensie, die lage temperatuur in de zaal, hadden we ook bij Nova Zembla. En hoe toepasselijk, Hugo speelt zich ook af in de winter...
 


zaterdag 18 februari 2012

In de bios: Journey 2: The Mysterious Island

Eigenlijk wilde ik eerst Journey To The Center Of The Earth kijken op mijn DVR, blijk ik die per ongeluk gewist te hebben. Pech. Maar Journey 2 is geen vervolg maar een op zich zelf staand verhaal.
In mijn jeugd was ik altijd al gefascineerd door de verhalen van Jules Verne. Dus dan moet deze film goed aan mij besteed zijn.

Het is carnaval en de optocht is net voorbij. Daarom is het nog erg druk en bont gekleurd in de binnenstad van Eindoven. Des te rustiger is het binnen in Pathé. Voor alle zekerheid is een bord geplaatst met de mededeling dat je alleen van het toilet gebruik mag maken als je een geldig bioscoopkaartje hebt. Dat ze dat nog moeten mededelen, vraag ik me af.
In de IMAX zaal is het ook niet druk. Ik schat zo'n 20 personen.

De film:
Voor het verhaal moet je een recensie lezen.Niet iedereen wil dat van tevoren weten. Kijk desnoods de trailer. Maar eerlijk gezegd, zo erg sterk is het verhaal niet. Genoeg onderhoudend en leuk om al die gemaakte landschappen en scenes te zien. Als het realistisch moet zijn dan kun je beter weg blijven. Dus voor de liefhebbers van fanta films is het weer eentje die je niet mag missen. In Eindhoven in de IMAX-zaal  dus een gigantisch scherm en dito geluid.
Overigens ook tijdens de voorfilms. Ik heb in ieder geval weer een aantal voorfilms gezien waarvan ik de bioscoopversie zeker ook ga zien.
Het 3D is gelukkig ook goed. Ook ondertiteling in 3D zodat je niet het gevoel hebt dat je af en toe scheel kijkt.

De volgende film wordt Hugo in 3D

Journey 2: The Mysterious Island - Official Trailer [HD]



 

Carnaval: de (klein)kinderoptocht

Vlug na de Vrijbuitertraining naar huis en na een quick-shower zijn we op weg naar Pietershoek waar we de auto parkeren in afwachting van de kindercarnavalsoptocht die hier voorbij zal trekken.
Het weer is wat omgeslagen. Het motregent. Niet zo leuk voor de kinderen.
Maar er staat nog geen mens langs de route. Even checken op internet of de route misschien is gewijzigd, maar op de website van Rommelgat is niets te vinden. Dus we wachten en ja hoor, langzamerhand zien we toeschouwers langs de weg verschijnen en even later trekt de stoet voorbij.

Onze kleinkinderen, en daarnaast nog wat kinderen van familie en kennissen, lopen dit jaar met het onderwerp "Wij hebben een gemaskerd bal"
De kleren zijn door de kinderen zelf geschilderd. De jongens dragen blauwe pruiken, de meisjes, hoe kan het ook anders, roze. En in de handen, een bal met een masker op, uiteraard.

We lopen mee verder tot aan het einde van de optocht op het kerkplein van d'Ekker. Hier is de prijsuitreiking.
Evenals vorig jaar staat er weer een geluidswagen van waaruit de prins de prijzen uitreikt.
En net als vorig jaar worden geluidsboxen achter in de wagen geplaatst, gaat de prins met zijn raad van elf en nog allerlei dames en heren vóór die geluidsboxen staan.
En dus kunnen we, net als vorig jaar, nauwelijks horen, laat staan verstaan wat er gezegd wordt.Misschien moet er een keer een briefje weg met de mededeling dat die boxen echt op het publiek gericht moeten zijn.
Maar het maakt niet veel uit want "onze" groep heeft gewonnen. De 1e prijs in de groepen.

De beker zal wel ergens op een schoorsteenmantel komen te staan.
Iedereen tevreden.

 

meer foto's volgen...
nog enkele foto's...



Vrijbuiters

Nu de felle kou verdwenen is wordt het voor mij ook weer tijd om de training bij de Vrijbuiters weer op te pakken. De temperatuur voor vandaag is goed. Alleen de wind is wat venijnig.
Ik feliciteer Monique omdat ze vorige week 54 werd maar ik er toen niet bij was. Maar zij was er ook niet en dus is er vandaag gebak.
Niet voor mij overigens, want ik moet direct na de training naar huis. Vandaag is namelijk ook de kindercarnavalsoptocht van Rommelgat (=Veldhoven) en daar wil ik wel op tijd bij zijn. 

Het is druk, we zijn met zijn veertienen. 
Martin zal niet meer komen. Die zit nu in een verpleegtehuis in Bladel. Jan Soetens is nog herstellende van de beroerte en Ine heb ik ook al een tijd niet gezien, maar dat kan ook komen omdat ik nou niet bepaald regelmatig ben geweest. En dan is Hans de laatste ontbrekende, maar het is carnaval en mogelijk ligt hij nog samen met een kater languit in bed. Wie weet.

In het bos worden bomen gerooid. De paden zien er daardoor behoorlijk omgeploegd uit door de zware machines die her en der nog in het bos staan. Ook veel modder, uiteraard en nog steeds met ijs bedekte plassen.
Ik loop nu niet meer in het tempo van Jo maar een stapje hoger. Het tempo van de meesten in de groep. En dat gaat goed. Van afgelopen donderdag is er ook geen echte spierpijn, maar hoofdzakelijk stijfheid in mijn quadriceps. De training verloopt verder ook voorspoedig. Het regent niet maar ziet er wel dreigend uit.
Ik heb desondanks nog wel mijn handschoenen aan en ook niet uitgetrokken. Dat heeft dan ook te maken met de wind.
Direct na de training stap ik meteen in de auto om naar huis te rijden en dan krijg ik toch nog een stuk vlaai van Monique om onderweg op te eten. Je mag geen telefoon in je hand houden tijdens het rijden, maar ik weet niet wat onveiliger is. Een telefoon of een stuk vlaai...


vrijdag 17 februari 2012

Het is weer tijd voor bloed

De dokters assistente zal wel gelijk hebben. Volgens de gegeven uit mijn dossier zou het inderdaad een jaar geleden zijn dat ik voor bloedprikken bij de huisarts ben geweest. Voor controle hoge bloeddruk en cholesterol. Omdat er ook iets van suiker in staat moet ik ook nog mijn ochtendplasje meenemen. Krijg je zo'n speciaal potje mee. Veel te klein, overigens. Dat past er nooit in. Het kan goed wel 5x overgelopen zijn. Volgende keer gewoon een emmer meenemen,
 
Ik hoef maar 2 buisjes bloed af te geven. Volgens mij heb ik er de vorige keer 6 ingeleverd. 2 Extra omdat ik niet nuchter was. Nuchter, maar dan in de zin van dat ik 's morgens al gegeten heb. Vandaag dus niet, maar nu zijn er twijfels over mijn Anta Flu snoepje. Ook dat mag blijkbaar niet.
Enfin, ze vinkt toch "nuchter" aan en we zien of horen het wel na de labtest.