zondag 30 juni 2013

GVAC trimlopen

Ik moet toch iets blijven doen. Dan maar één rondje bij de GVAC trimlopen. Doe ik tenminste nog iets nuttigs. Voor mijn conditie dan.
Bijna wordt er toch weer wat roet in het eten gestrooid. Ik word namelijk 's morgens vroeg wakker met, alweer, een heftige oorpijn. Heftig,en dat wil dan zeggen dat, in dit geval, de linkerhelft van mijn gezicht helemaal pijnlijk is. Mijn neusdruppels hebben de houdbaarheidsdatum al overschreden en dan moet het maar met de zwaardere pillen van Aleve. En die werken. In ieder geval wel bij mij.

Aan de start is het echt niet druk, maar wat wil je in vakantietijd.
Dorie en ik hebben al een rondje op de baan ingelopen. Als het even meezit zouden we er 20 seconden van de tijd van vorige week af moeten kunnen halen. De wind staat dan wel tegenovergesteld dan vorige week, dus richting Knegsel, wind van voren, zoals vanouds.

De eerste kilometer is al onder de 6 minuten. Die 20 seconden hebben we dus al goed gemaakt. Maar vorige week ging het wel steeds sneller. Hoe zal het vandaag gaan.
In ieder geval is wel te merken dat ik niet in mijn adem kan komen. Ik blijf maar hijgen. Geeft niet, ik zet gewoon door, het is maar een dikke 6 km.
Het 4km-punt is dit keer "onzichtbaar", door het zand wat op het asfalt ligt. Ik kan hier helaas niet klokken. Het wordt sowieso weer eens tijd om de kilometerpunten weer eens met wat wegenverf "op te halen"

Mirjam loopt al de hele tijd een 50 à 60-tal meters voor ons en in tegenstelling tot vorige week kunnen we niet bij haar in de buurt komen. De laatste  anderhalve kilometer heb ik het behoorlijk zwaar. 
De ademhalingsproblemen beginnen nu eindelijk parten te spelen. Uiteindelijk finishen we beiden in 36:50 en dat is slechts 8 seconden sneller dan een week geleden. Van die voorsprong van 20 seconden op de eerste kilometer is gaandeweg niet veel meer over gebleven. Daarbij ben ik/zijn wij, aan de finish ook nog een stuk vermoeider dan vorige week.
Hopelijk kunnen de trainingen van de komende weken het weer goed maken.

Ik moet meteen naar huis. Om half één moet ik bij Kathy zijn. We gaan naar de bios.
Vandaag staan "Now You See Me"en "The Man Of Steel" in IMAX 3D op het programma.

  

De resultaten van vandaag:

maandag 24 juni 2013

Eerste zomerstand

Elektriciteit: Stand = 141.132, Verbruik = 66kWh (-4)

Gas: Stand = 24.970, Verbruik = 5m³ (-1)
Ja ja, we hebben 2 dagen zomer gehad...

Gewicht: 82,9kg (-1,1)
Tja...


zondag 23 juni 2013

GVAC trimlopen - een rustig rondje GVAC

Ik voel me nou niet bepaald frisjes als ik 's morgens vroeg al door vrouwlief ruw uit mijn nachtrust word gehaald. Maar ik was vandaag toch al niet van plan een lange afstand te gaan doen.
Erg genoeg is het weer herfst. Het miezelt, het waait best stevig en de temperatuur staat aan de start op 12ºC. Dus...koud!!
Eergisteren is de zomer begonnen. Het waren 2 prachtige dagen. Wat zal de herfst brengen?

Na het "3-2-1-start" vertrekken we voor een rustig rondje 6,3km.
Mirjam gaat het ook rustig aan doen. Door een blessure, voor haar voor het eerst weer deze afstand. Maar haar rustige tempo kunnen wij vooralsnog niet bijhouden. Het gaat ook wel traag, maar dat komt o.a. ook dat ik het nog zo koud heb.
De eerste kilometer gaat dan ook in 6:22. Gelukkeig gaan Dorie en ik  vandaag nergens voor behalve een rustig trainingsrondje. Toch is de 2e kilometer al onder de 6 minuten en dat terwijl we geen extra inspaning doen. We kunnen ook nog gewoon praten zonder buiten adem te raken. Ik merk wel dat we, sinds ik de kadans van Dorie aanhou, het een stuk gemakkelijker lopen lijkt. En niet alleen lijken. Ook de volgende kilometers gaan sneller. Slechts de 6e kilometer laat wat lichte terugval zien, maar voor de rest loopt het vandaag gewoon gesmeerd.
Niet als een trein want dat doet me meteen aan de FYRA denken.
Het is ook wel lekker als je niet op reserve hoeft te lopen. Tussen kilometer 4 en 5 gaan we Mirjam weer voorbij. We finishen in de regen net onder de 37 minuten. We zijn allebei niet moe en daarom ook zo hersteld. Fijne training. Zeg dat wel.


vrijdag 21 juni 2013

Karpenrun Eindhoven

Het is zomer!
Nu is het officieel. Maar wat dat nu verder nog inhoudt....???

In ieder geval wordt op deze eerste zomerdag in 2013 (niet te verwarren met zomerse dag), in Eindhoven de Karpenrun gehouden. Mijn keuze was al gevallen op de 5km en met die buikgriep van vorige week, plus 2 weken inactiviteit komt dat nu ook geweldig uit. Alleen zal ik het vandaag zonder Dorie moeten doen. O.a. vanwege de hoge inschrijfkosten voor zo'n korte afstand.
Johan en Joop gaan wel, maar dan voor de 10km wegwedstrijd.

Het is niet bepaald bijster druk op deze korte afstand. Op 3 minuten voor de start staan er nog slecht 3 personen, moi incluis, in de hoek van de baan waar we starten. Het lijkt net alsof men niet "gezien" of herkend wil worden. Nou, dat zal mij verder worst wezen. Met nog 2 minuten te gaan komt er toch nog een kudde aangehobbeld.
Na anderhalf rondje op de baan moeten we die verlaten om buiten nog anderhalve ronde op de weg te doen. We finishen na, nog bijna een volle, ronde op de atletiekbaan te hebben afgelegd.

Ik heb niet ingelopen. Ben van plan het rustig aan te doen. Vandaar dat ik ook nagenoeg achteraan loop na het startschot. Toch ben ik in het zicht van het 1km bordje al aardig wat doorgeschoven. Volgens de plattegrond van het parkoers zou dat 1km bordje wat verderop moeten staan. Gezien mijn tussentijd op deze 1e kilometer (5:24) lijkt met dat ook heel waarschijnlijk. Ik deel gewoon de tussentijd op het 2 kilometerpunt door 2 en dan weet ik hoe "hard" ik ga. Maar daar aangekomen zou dat betekenen dat ik op dat punt 5:35 per kilometer heb gedaan en dat is toch wat snel voor mij. Enfin, ik hou mijn tempo aan en en-passant haal ik toch nog wat lopers in. De tussentijden op 3 en 4 duiden erop dat ik toch in dat eerder berekende tempo aan het lopen ben.
Als de atletiekbaan opgedraaid wordt moet er nog een tandje bij, maar dat wordt maar een half tandje of zo. Nee, echt een eindsprint eruit persen zit er niet meer in. Sterker nog, "ik lijk wel zwanger met die dikke buik, terwijl ik op mijn dooie gemak naar de finish sjok", aldus Dorie aan de zijkant. Sjok? Ik was nota bene met een eindsprint bezig!

Maar goed. Ik heb 27:34 eigen tijd geklokt. En dat zonder op mijn horloge te kijken. Achteraf blijkt dat dus "43" te zijn in plaats van "34" en de chiptijd (=eindtijd vanaf het startschot) is zelfs "45".
Maar 27:45 is ook goed gezien mijn ziekbed en training(-onthouding) van da afgelopen 2 weken.

De 10km wegwedstrijd is het volgende item, een wat populairdere afstand. Dat is dan ook meteen te zien aan het startveld. 278 Atleten, hoor ik nog omroepen. Onder hen veel GVAC-ers. Het groepje van Karin, zal ik maar zeggen maar ook Piet van der Nat en  de dames Jacqueline, José, Gemma en Margreet en natuurlijk zoals (bijna) altijd Johan en Joop en natuurlijk nog wel één waarvan ik de naam altijd vergeet maar die in tegenstelling tot de anderen wel, net als Johan en Joop, in de GVAC-kleuren lopen.


We zien ze starten en op het 2km. punt de baan weer passeren. Bij de Karpendonkse Hoeve kunnen we nog net de 2e helft van het peloton zien voorbij gaan en dan is het al weer terug naar de baan waar de eersten inmiddels zijn gefinisht. GVAC-ster Magreet eindigt als laatste maar nog wel binnen de 1u10.

             

Bij de prijsuitreiking vallen in ieder geval Johan en Joop in de prijzen in hun categorie 60+.
De prijsuitreiking van de dames heb ik helaas niet meegekregen, maar daar zal Karin ook wel gescoord hebben, ga ik vanuit.



We zijn al klaar om naar Veldhoven terug te gaan maar blijven nog even om een paar rondes van de 10km baanwedstrijd mee te maken. Van GVAC doen Joan en Evert mee en die resp voor 36 en 39 minuten gaan. Direct na de start gaat een duo Belgen er als hazen vandoor. Het zullen amper 6 rondes duren eer de achtersten van het veld al worden gedubbeld. We zien Evert gepasseerd worden alsof hij stil staat, zo'n hoog tempo hebben die gasten. Voor ons het signaal om onze biezen te pakken. Thuis gekomen zie ik dat de eerste gefinisht is in 31:15 minuten. Joan in 35:30 en Evert 41:16. Die heeft zijn dag niet gehad want hij kan beter.
En toch scheelt de tijd tussen de baan en de wegwedstrijd helemaal niet veel. Ik had de baanwedstrijd een minuut of 2 sneller ingeschat. En nu zijn er 2 atleten die de 10km op de weg sneller hebben afgelegd dan de winnaar op de 10km baanwedstrijd.




maandag 17 juni 2013

(Kilo)meterstanden

Elektriciteit: Stand = 141.066, Verbruik = 70kWh (+3)
Niets bijzonders, meer wasmachines en vaatwassers gedraaid afgelopen week.

Gas: Stand = 24.965, Verbruik = 6m³ (-3)
Ja ja, echt zomerrrrr....

Gewicht: 84,0kg (+0,6)
Het zal weer eens niet waar zijn. Resultaat van een avondje BBQ-en en niet sportief bezig zijn.



zondag 16 juni 2013

Vaderdag zonder Vaderdagloop in St.Oedenrode

Gisteren was het al een Vrijbuiterloze zaterdag. Nee, dat zat er helaas nog niet in. In plaats daarvan gewoon de hele dag rusten... Die buikgriep is niet 1-2-3 over, merk ik.
Overdag hebben we ook Kay op bezoek. Oppassen op één kleinkind stelt niet zo veel voor.
Als vrouwlief om half 4 vertrekt voor haar avonddienst en Kay een half uur later met moeders weer huiswaarts is, kan het dan ook niet anders dan dat ik (eindelijk) weer plat kan op de bank. Het is weer secondenwerk. Soms snap ik zelf niet hoe ik zo snel in slaap kan vallen.
Tegen een uur of 8 of zo Whats-appt mijn smartphone me hard wakker. Een berichtje uit Duizel. "Nee", moet ik antwoorden, "nog niet fit. Het wordt voor mij geen Vaderdagloop dit keer...".

 

En vandaag is dan die Vaderdagloop zonder mij. In plaats daarvan gaan vrouwlief en ik maar even naar Bladel waar Kathy vandaag meedoet aan een beach volleybal toernooi. Het weer is er gelukkig goed voor en er heerst een gezellige sfeer. 2 Wedstrijden blijven we supporteren en dan toch maar weer naar huis, ons voorbereiden op het vaderdagbezoek. We hebben nog even tijd dus vrouwlief gaat nog even een opgenomen filmpje kijken en ik val op de bank in slaap. Hoe kan het ook anders.


Maar daarna volgt de hele riedel kinderen en kleinkinderen.
De middag sluiten we af met een barbecue, ook een vaderdagscadeau en dan bedoel ik niet de hardware. Een goed gevulde tafel die 's avonds nagenoeg leeg is. Goed gegeten, mogen we wel zeggen.

Morgen is weer een werkdag, maar meteen ook een veiligheidstraining. Of we de cursus op internet wel even willen leren.... Dat wordt dan wel nachtwerk, helaas......



vrijdag 14 juni 2013

#buikgriep, #shit

Hoofdpijn, misselijk, buikpijn, diarree, moe, slapjes, grieperig (alles doet pijn)... Dat moet zo iets van een buikgriep zijn. Even dokter Internet raadplegen en daar vind ik (o.a.) onder Symptomen van buikgriep:

Nou, voor mij geldt dat álle symptomen aanwezig zijn! Daar mag je gewrichtspijnen ook aan toevoegen, wat mij betreft.

Na de training van dinsdag heb ik dus ook verstek moeten laten gaan op de training van de donderdagavond. En donderdag heb ik ook nog eens thuis gewerkt. De buikloop laat het gewoon niet toe dat ik op kantoor ga zitten.
En dat zitten...? Doe ik heel veel thuis.... op de pot!
En het werken....? In bed!
Denk nou niet dat dat wel gemakkelijk is, zo lekker in bed werken. Nee hoor. Ik vind niets ongemakkelijker als in bed met een laptop aan de gang te gaan. Maar ik kan wel telkens even gestrekt gaat als de misselijkheid komt op zetten, dat dan weer wel.


Zo'n dag verloopt dan wel vreemd. Had ik me niet beter ziek moeten melden? (rare woordspeling, ik weet het...) Mijn verantwoordelijkheidsgevoel wil dat ik mijn afspraken nog na kom. Dat zou ik ook doen als ik me ziek gemeld zou hebben. Dan maar "gewoon doorwerken", toch?

Eten is er echt niet bij. Pas 's avonds laat probeer ik nog wat naar binnen te werken maar dat gaat maar moeizaam en echt er van genieten kan ik niet.
De nacht van donderdag op vrijdag overleef ik helaas nog steeds niet zonder bezoek aan het toilet.
Pas vandaag na de middag waag ik me pas weer op de bewoonde wereld. Helaas nog steeds niet zonder die vervelende toiletbezoeken, maar al wel een stuk minder....
Zelfs even een wandelingetje naar de fietsenmaker gedaan. Heen en terug, amper 3km in totaal, maar wat vermoeiend. Dat had ik niet verwacht!
Nog maar eens afwachten hoe ik me morgen voel. Daar hangt namelijk heel veel van af of ik zondag wel aan de start van de Vaderdagloop in St.Oedenrode kan verschijnen.




dinsdag 11 juni 2013

Voedselvergiftigng

Daar lijkt het wel op.
Vanmorgen opgestaan met buikkrampen. Een langdurig sanitair verblijf levert niet de gewenste verlichting. Toch maar op naar het werk.
Vanmorgen meteen naar Maastricht, maar in de trein begint ook nog misselijkheid op  te spelen.
Eenmaal in Maastricht wordt het er niet beter op.
Oké, na mijn eerste afspraak, toch maar weer richting Eindhoven. Slapend, want dat verlicht wel.
Ik schiet rechtovereind als ik denk dat ik al in Eindhoven ben. Gelukkig. Weert.

Thuis aangekomen even nog een SMSje dat ik ziek naar huis ben gegaan en hup het bed in. Ik denk dat een keertje boven het toilet hangen best verlichting kan geven maar daar heb ik écht geen zin in. Ik hoop dat die misselijkheid vanzelf verdwijnt.

Kwart voor 2 word ik gewekt. Er moeten wat kleinkinderen van school gehaald worden. Dat kan wel weer, maar al na een paar minuten komen die buikkrampen weer opzetten. Als ik anderhalf uur later weer aan mijn "verplichtingen" heb voldaan, is het toch maar weer linea recta het bed in. Het wordt weer geen GVAC-training voor mij.

Het is nog licht maar intussen al half 10 als ik vandaag voor de 4e keer ontwaak.
Vrouwlief staat op het punt naar bed te gaan. Ze moet morgenvroeg weer aan de slag.

Ik moet er even uit. Kijken hoe het met mijn misselijkheid en de darmkrampen gaat.
Mwah... Dat eerste gaat wel, op die hoofdpijn na, maar die darmkrampen zijn nog niet weg.
Toch nog maar een klein beetje eten naar binnen werken en terug naar bed. Het is intussen weer 2 uur verder. Morgen weer aan de slag.



maandag 10 juni 2013

Mooi stabiel...

Elektriciteit: Stand = 140.996, Verbruik = 67kWh (+2)
Mooi stabiel ....

Gas: Stand = 24.959, Verbruik = 9m³ (-1)
Zomerrrrr....

Gewicht: 83,4kg (-0,2)
Ook mooi stabiel, nu nog omlaag.


zondag 9 juni 2013

GVAC Trimlopen - 2 grote rondes

2 Weken geleden ging het nog niet door maar vandaag gaat het wel gebeuren. Dorie en ik gaan voor 2 rondjes GVAC oftewel 12,6km. Eigenlijk 12,7km. want met mijn meetwiel heb ik 2x 6,35km. gemeten, dus...

Het is niet zo druk vandaag, zeg maar gerust erg rustig. Geen idee waarom niet. Volgens mij zijn er toch geen andere trimlopen in de buurt. Oké, ik weet dat menigeen zelf zijn eigen trainingsrondje doet, ook GVAC-ers, maar zou dat dan de reden zijn?

Het plan voor vandaag is samen te starten met Frits. Het beoogde doel is daarmee in ieder geval rustig aan te beginnen. Een tempo van 6:30 per kilometer zou mooi zijn.
De eerste kilometer gaat wel een stukje langzamer, maar dat heeft uiteraard ook met de start te maken. Na de 2e kilometer gaat het al een stuk beter en het tempo wordt alleen maar beter, behalve tussen kilometer 5 en 6 waar we vandaag, heel sporadisch, wind tegen hebben.
De tussentijd is 40:59, oftewel 9,3km/u over 6,35km. Niet zo rap als ik zou wensen, maar het is in dit stadium helaas nog nodig.

We gaan de 2e ronde ook weer rustig in maar nu iets meer op ons eigen tempo. Frits moet langzamerhand afhaken. Onze kilometertijden zijn ook ongeveer 20 seconden sneller dan tijdens de eerste ronde. Het voelt ook wat vlotter en toch nog niet echt vermoeiender. Zou de conditie eindelijk beter worden?




zaterdag 8 juni 2013

Verjaardag van Kathy en Ryan

De verjaardag van Kathy is al 8 dagen geleden geweest en de eerste verjaardag van Ryan is eigenlijk pas over een week of 4. Vandaag wordt het gewoon een combinatie van beide. Over het weer hoeven we in ieder geval niet te klagen. Een prachtig zonnetje en, ook al mogen we niet klagen, best wel warm.

   

Het belangrijkste van deze dag is uiteraard de verjaardagstaart van Ryan, Daar staan alle fotografen dus al helemaal klaar voor.

     


Alleen jammer dat Luuk tijdens een potje blote-voeten-voetbal zijn grote teen kapot gestoten heeft. Open grote teen, velletje eraf en veel verdriet want het doet pijn. En het is ook wel een beetje eng. En dan te bedenken dat er heel wat moet gebeuren voor dat Luuk huilt.

Na de broodjes hamburger ga ik als laatste gast naar huis.
Zonder mijn smartphone...




De Vrijbuiters - en het geheim van de kist...

Dat was weer even geleden maar ik ben er weer.
Het is niet bijster druk. Van de actievelingen zijn er 4 heren (André, Jan, Jo en ik) en 3 dames (Dorie, Carla en Monique) Annie, Jos, Co en Dorris maken het totaal, als wandelaars, compleet.

In de keren dat ik er niet was, is het bos behoorlijk veranderd. Niet alleen is het groeizaam weer geweest, ook zijn de houthakkers stevig aan de gang geweest. Sommige stukken zijn daardoor bijna onherkenbaar veranderd. En dan is het nu ook nog kurkdroog. De paden zijn veranderd in stroken strand, zeg maar.


We zijn amper aan de training begonnen of een stalen gereedschapskist aan de kant van het pad wekt onze aandacht. Jan en Jo hebben het al aan een inspectie onderworpen en ook al naar de inhoud gekeken. Loodgietersgereedschap. Maar wie zou zoiets nu net dáár achterlaten? Al dribbelend naar onze eerste oefeningen plaats draaien onze hersens al op volle toeren. Op de plek aangekomen komen we los.

- Er ligt ergens een aan stukken gehakt lijk en daar is dat gereedschap van.
- Er zit nog bloed aan dat gereedschap.
- Heeft iemand de kist al aangeraakt? Oei DNA!
- Wat deed die auto daar net, op dat bospad?
- Heeft er iemand het kenteken genoteerd?

Steeds meer vragen duiken op.
De rest van de training ontdekken we hier en daar nog meer veranderingen in het bos wat kan duiden op een plaats delict. Ligt er iets of iemand begraven? Wat doen die motorcrossers hier? Die fietser ziet er verdacht uit. Jan vindt zelfs een deel van een arm. Maar dat blijkt achteraf toch gewoon een tak te zijn. CSI Veldhoven draait op volle toeren....

 

Ondertussen wordt er ook getraind. Tenminste, we doen er alle moeite voor. Wie het blijkbaar totaal geen moeite kosten zijn Carla en Monique. Al helemaal van het begin van de training kakelen ze aan één stuk. Zij hebben die kist dan ook niet gezien. Nee, niemand kan er ook tussen komen. Menig keer moeten ze zelfs terug geroepen worden omdat we allang linksaf geslagen zijn en zij nog steeds rechtdoor aan het gaan zijn. Tijdens al dat gekwebbel en gezwets ontdekken we zowaar bij beide dames een zweetspoor op de rug van hun T-shirts. Dat komt niet van de training, Nee nee, hiermee is het woord "ZwetsZweet" is geboren.

We maken de training, hoe dan ook, verder af en bij de koffie is er nog notentaart van Co die onlangs jarig was. En die kist? Dorie zou hem wel willen, voor in de tuin, maar met al die achtergrondverhalen....