dinsdag 29 oktober 2013

Daar had ik even geen rekening mee gehouden

Vanmorgen, of beter gezegd, vannacht om 4 uur, word ik wakker door een aanval van kriebelhoest. Ik stik er zowat in. Water, pottertjes, het wil allemaal niet helpen. Uiteindelijk de kussens in de zitstand, geeft de keel weer wat rust.
De kriebelhoest blijft. Overdag zwelt hij langzaam aan. Automatisch begin ik tot vervelends toe mijn keel te schrapen, het hoofd begint wat gloeierig te voelen en iets waar ik de laatste tijd juist helemaal geen last van heb, nl. kou. Het lijkt wel wat grieperig. Maar dat kan eigenlijk niet want ik heb precies een week geleden mijn griepspuit gehad.

Ik laat de wegtraining bij GVAC maar voor wat het is en ben tegelijk wel blij dat ik gisteren toch wat getraind heb. Het enige voordeel is dat ik nu wel goed moet/mag eten om weerstand op te bouwen...
Ik pak een paracetamolletje en dan maar vroeg naar bed.



maandag 28 oktober 2013

Trainen op de fitness

Werken aan conditie, dat is waar ik aan moet werken.
Met mijn lidmaatschap bij Fit4Free kan ik ook nog eens mooi indoor trainen.
Direct na werktijd, hop naar het klokgebouw.
  • Eerst een kwartiertje fietsen op stand 6 bij 80tpm.
  • Daarna 35min op 9km/u en tot 45 min. uitlopen op de loopband.
  • Nog even 10 min. uitfietsen op de ligfiets op standje 6 bij 65tpm
Dan heb ik dat ook weer gehad voor vandaag.
Mooi toch om 10 over 7 weer thuis.





De standen: Wintertijd

Elektriciteit:
Stand = 142.336,5 , Verbruik = 73,5kWh (+11)
Afgelopen week veel wasmachines gedraaid. Dat verklaart de stijging t.o.v. voorgaande weken.

Gas:
Stand = 25.104, Verbruik = 10m³ (-7)
Ondanks dat het herfst is hebben we deze week zelfs zomerse temperaturen gehad, tot zelfs 22ºC.
Maandag verwachten we harde wind en vanaf dinsdag gaan de temperaturen echt omlaag. Dan is de verwachting dat het gasverbruik zal gaan stijgen.


Gewicht = 86,4kg. (+0,6)
Ik snap er niets van.
Donderdag stevig getraind, zaterdag gelopen (én gewogen), zondag stevig gelopen, niet zo heel veel meer gegeten en tóch ben ik weer aangekomen.
Zou het dan toch aan die weegschaal liggen....?



zondag 27 oktober 2013

Trimloop programma november

Nu ik het lopen weer echt kan oppakken heb ik de agenda voor november alvast opgezet:

 3 -11: No Limits Najaarcross Bladel: max. 9.110m. (2.245 m/ronde)
10-11: Holapress Valkenloop Valkenswaard: 12,5km.
17-11: GVAC Witvencross: max 8.150m. (1.360 m/ronde)
24-11: De Grenslaupers Halve Marathon Ell: 12,5km.

Moet lukken.


GVAC-trimloop in regen en wind

Na het debacle van gisteren stond het sowieso voor mij al vast dat ik ook vandaag ga lopen en wel bij de GVAC-trimlopen. Dorie zal toch ook meegaan omdat ik voor een rustig tempo ga. Maar het weer is eerder dan aanvankelijk voorspeld wat omgekeerd.
Voor maandag is in ieder geval al storm voorspeld en ook ik heb van NS al een weerwaarschuwing ontvangen. Maar het is vandaag nog geen maandag. Toch begint de ochtend al behoorlijk onstuimig. De regen heeft al uren vrij spel gehad en de ook de wind heeft al van zich laten horen.
Een whatsapp van Dorie geeft de doorslag. Zij komt niet.

Intussen is de zon beginnen te schijnen en ook in volle zon arriveer ik op de Kempen Campus. Met mijn regenjasje nog in de sporttas zie ik de reeds aanwezigen gewoon in korte broek en T-shirt inlopen. Dan laat ik me ook maar overhalen.
Zoals ik verwacht had is het nu niet zo druk. In dit geval te wijten aan het weer, maar ook aan het aantal GVAC-ers wat gisteren heeft meegedaan aan de Annaloop in Eindhoven.

We starten in het zonnetje maar toch beginnen zich grijze wolken samen te pakken.
Uiteraard start ik erg rustig. op de baan gaat zowat iedereen me meteen voorbij. Buiten de baan voelen we de stevige wind in onze rug. Dat betekent richting Knegsel een flinke wind op kop.
Op het eerste kilometerpunt klok ik 6:15. Dat is rustig maar toch sneller dan gisteren. En het voelt ook erg rustig.Ondanks de heftige tegenwind richting Knegsel houd ik een rustig tempo aan, afgestemd op mijn ademhaling. Desondanks worden te kilometertussentijden steeds beter. Langzaam maar zeker begin ik weer andere lopers te passeren.
In het Oeienbos op de weg terug met de niet voelbare wind in de rug is het broeierig warm. In tussen loop ik langzaam in op een tweetal dat voor 2 rondes gaat en ook mij in het begin al voorbij ging. Toch ga ik niet bewust op hen inlopen. Ik probeer het zelfde ritme aan te houden.
Even schrik ik als een afgewaaide tak vlak voor me aan stukken valt. Inderdaad. Harde wind...



Op het 5 km-punt verlaten we het Oeienbos en tegelijkertijd begint het te regenen. En niet zo'n beetje ook. Het regent flink door. Misschien ga ik daardoor wel sneller lopen want nu nader ik de 2 koplopers rap. Precies op het 6 km.punt passeer is ze en de laatste 300-350m. mag ik wat meer gas geven. Op het tijdbriefje komt 38:07 te staan wat precies de tijd is wat ik zelf ook klokte.
Even schuil ik ook onder het jury afdak maar dan maak ik toch maar mijn uitloopronde af. De harde regen is intussen overgegaan in stromende regen die de atletiekbaan omgetoverd heeft in één grote plas vol cirkels en opspattende pijpenstelen. "Als ik nou niet afgekoeld ben..." denk ik, maar dat is dus niet zo, blijkt daarna in de kleedkamer. De vermoeidheid valt reuze mee, maar ik ben niet de enige die blijft doorzweten. Dat zal dan ook wel met de hoge temperatuur en de hoge vochtigheid te maken hebben, nemen we maar aan.

Ik heb het tevreden gevoel me toch wat gerevancheerd te hebben op de mislukking van gisteren.
We zijn er echter nog lang niet.





zaterdag 26 oktober 2013

Wish we were Pink

Een collega van zoon Danny drumt in de Pink Floyd tributeband, "Wish we were Pink" en vanavond treden ze op in "'t Perron" in Heeze. En zo nemen vader en zoon dit keer de Mercedes mee naar Heeze.
't Perron in Heeze is een mooie tent. Ziet er allemaal nog nieuw en gaaf uit. Weet niet of dat ook zo is, maar zo lijkt het wel.
Amper onze jassen opgehangen mogen we al gaan kijken of het de € 8,50 entreegeld waard zal zijn.



Het hoge podium ziet er al indrukwekkend uit. Net een echt Pink Floyd podium, inclusief het grote ronde scherm boven de bandleden. De muziek is geweldig. De grote bezetting, incl. zangeressen en saxofonist doen precies wat je van een tributeband verwacht. De muziek wordt nauwkeurig geïmiteerd, net als de sound van de muziekinstrumenten. Nee, als tributeband moet je er niet zelf een draai aangeven. Dat is doorgaans dodelijk voor de kwaliteit waar het luisterend publiek voor komt. Daarom  klinkt het allemaal zo goed in de oren. De rustige en herkenbare manier van spelen en zingen. Dat de muziek alleen gewoon hard is en niet oorverdovend hard maakt het nog prettiger om naar te luisteren. Bij het naar huis gaan, dan ook helemaal geen last van suizende oren. Zo kan het dus ook.
Zo bestaat de eerste set uit diverse nummers uit diverse albums en gaan ze na de pauze, ja, inderdaad, na de pauze, verder met het album "Dark Side Of The Moon". Ter ere van het 40-jarige jubileum van dit album wordt deze integraal uitgevoerd.

Ik heb mijn fototoestel meegenomen om weer wat te experimenteren. Helemaal achterin de zaal is door al dat lange volk van tegenwoordig niet zoveel te zien en daarom klim ik op één van de stoelen die achteraan zijn opgestapeld. Van hierop heb ik een vrij uitzicht en vrij om te fotograferen.
In de eerste set hang er vrij veel rook waardoor de foto's in mist verdwijnen. In de tweede set is dat al beter. Het blijft natuurlijk wel aan tobben met een simpel cameraatje en een simpele lens met in uiterste zoom stand een kleinste diafragma van 6.3 (!) Gelukkig heb ik wel een flitser die wel wat ver reikt, ondanks dat ook dit een budget model is.

               



19e Topsupport Annaloop in Eindhoven

Inderdaad in Eindhoven. Sinds dit jaar niet meer in Geldrop en waarschijnlijk gaan we ook niet meer terug naar Geldrop. De organisatie wil het toch dicht bij Topsupport houden, is mij na de trimloop uitgelegd.
In ieder geval word ik door Dorie en Johan opgehaald. Vanwege wegwerkzaamheden kunnen we iet via de Aalsterweg naar de Anton Coolenlaan maar we weten nog wel een andere weg,ware het niet dat er daar ook nog aan de weg gewerkt wordt. Een dag later dan op de knalgele borden staat aangegeven. Het wordt nog even omrijden maar uiteindelijk komen we toch uit op de parkeerplaats van de Tongelreep/IJsbaan.

We hebben wel voor ingeschreven maar moeten hier pas betalen. € 5,00. Dat is de helft van de inschrijfkosten van voorgaande jaren, maar dan kreeg je wel een gratis functioneel T-shirt mee naar huis. Eerlijk gezegd heb ik daar best wel die extra € 5,00 voor over.
Nu alleen nog betalen en dat was het. Géén startnummer maar wel een flesje water.
We hebben ook meteen tijd om op de meetmachine in de entreehal wat lichamelijke gegevens te verzamelen. Mijn gewicht van 85,9kg is geen verrassing, net zo min als mijn vetpercentage,maar wel de erg hoge bloedruk van 154/76. Het printje volgt onderaan.

De organisatie bij de start is nogal rommelig maar uiteindelijk gaan we toch van start.
Ik had Anja al gezegd dat ik nog niet zo hard kan, maar daar wordt alleen lachend op gereageerd. Maar al vanaf het begin gaat het moeizaam. Ondanks dat we vrijwel helemaal achteraan lopen en het tempo maar net iets boven de 9km/u ligt, heb ik het gevoel dat we veel harder gaan. Terwijl ik probeer om zo efficiënt mogelijk om te gaan met de ingeademde lucht, blijven de 2 dames vóór me gewoon voortdurend twetteren en kakelen. Ze hebben zichtbaar geen moeite met het tempo terwijl ik op 3 km. al op ben. Na nog een kilometertje geef ik toch maar al vast aan dat ik de 10km niet vol zal maken. Ik kom gewoon niet op adem.

   

Dorie schakelt nog wel een tandje terug maar dat gaat mij toch niet helpen. Op de doorkomst naar de volgende ronde haak ik af. Eindtijd 32:07 op ongeveer 5km., ongeveer 9,3km/u. Jaja, ik ben behoorlijk buiten adem en heb ook behoorlijk wat tijd nodig om bij te komen. Tja,er zijn zo van die dagen dat het helemaal niet wil. Dit is één van die dagen .

Eenmaal afgedroogd en in een droog T-shirt hoef ik niet lang te wachten tot Dorie en Anja hun 10km. hebben volbracht, 29 minuten na mijn binnenkomst. Intussen heb ik wel weer op de meetmachine gestaan. De 5km. hebben me een halve liter vocht gekost, zo te zien aan het gewichtsverlies, maar met 2 borden pasta heb ik dat meteen weer hersteld.

Update 3-11-2013: de foto's van TopSupport zelf staan hier
Vóór de trimloop                                                Na de trimloop




donderdag 24 oktober 2013

We zullen het eventjes zonder Marjolijn moeten doen.

Jammer maar helaas...
Er is een blik aanstormende nieuwe assistent-trainers opengetrokken. Die zullen de komende 5 weken worden opgeleid, zowel theoretisch als in de praktijk. En dat laatste, daar zit nu juist de crux want Theo van Diessen zit door een aantal botbreuken met zijn pootje in het gips. Marjollijn zal daarom het praktijkgedeelte van hem overnemen. Helaas ten koste van ons wekelijks donderdags-avondfeestje.
Maar ze heeft wel voor een goede vervanger, zeg maar vervangster gezorgd: Hanneke.
Overigens zal Marjolijn tijdens de warming-up ook nog achter ons aan blijven huppelen totdat het praktijklessignaal klink.

En zo doen we onze warming-up al meteen met Hanneke, gevolgd door de dynamische warming-up op het hoogspringdeel van de atletiekbaan. Andere oefeningen dan we gewend zijn, maar zo heeft iedere trainer wel zijn eigen voorkeur voor oefeningen.

Voor de loopscholing op weg naar het sprint-startvak zien we dat die "bezet" lijkt door een andere groep. Met 23 trainees en 2 trainers zijn we wel duidelijk in de meerderheid en nog voordat we bij het sprint-startvak gearriveerd zijn, is die al weer vrij gegeven.
Terwijl Marjolijn wordt weggeroepen verdelen we ons in 3 rijen van resp. 7, 8 en 8 mensen. Dat is wat anders dan 2 lange rijen wat we gewend zijn. 
De loopscholing is niet anders dan we gewend zijn en in ieder geval in onze rij wordt ook gewoon gezellig gelachen.

Tijd voor de kern: 5x600m. waarvan de eerste 2min. rustig en de volgende 4min. hard. Tussendoor 1min. wandelen. "Dat is heftig", laat ik al meteen tijdens de eerste run horen. Ik vind dat we al best wel hard gaan en dus gaan we tijdens de 2e run wat kalmer weg. Vóór ons lopen 2 dames die toch aardig doorstappen. In ieder geval lopen ze op ons uit. In de 3e ronde zijn we toch weer op gelijke hoogte.  "Zij lopen in het begin altijd harder", weet Dorie te vertellen,en dat klopt want vanaf de 4e run lopen wij voorop en lopen wij ook verder uit op hen. En toch lopen we niet harder, hebben we het gevoel. Aan het einde van de 5e run hebben we zeker 200m. voorsprong op gebouwd. Toch behoorlijk.

De cooling-down doen we buiten en deze is beduidend langer dan dat we bij Marjolijn gewend zijn.
Uiteindelijk zijn we pas na half 9 klaar met de training. Ik kan me tijden herinneren dat ik om die tijd al weer thuis was. Dat wordt dus even wennen. Maar wel lachen tijdens die cooling-down, maar dat is niet geschikt om hierover in mijn blog te schrijven, haha....

Met het weer blijft het ook nog wennen. Alleen de hoge vochtigheid en de daarbij opkomende mist verraadt dat we toch al diep in de herfst zitten. Aan de temperatuur is dat niet bepaald te merken. Hoewel van vertrek van huis deze toch al 12ºC  en dalende was, is het met de korte broek en T-shirt met korte mouwen nog heel goed te doen. Maar voor alle zekerheid heb ik de longsleeve wel in mijn sporttas zitten...



dinsdag 22 oktober 2013

Wegtraining op een zwoele herfstavond

Het regent dat het giet. Het dondert en het bliksemt. Typisch zo'n onweersbui na een warme zomerdag. Nou dat lijkt er ook wel sterk op. Herfst 2013 is al zeker een maand oud en vandaag hebben we het alweer 22ºC gehad terwijl de zon uitbundig zijn stralen door de al kalende bomen liet vallen.

Maar nog voordat de regen zijn kansen greep hebben we vanavond nog lekker een droge looptraining kunnen doen. Uiteraard voor mij niet meer dan 6km. Dit keer zal ik me ook niet met de kopgroep meegaan maar me wat in de middenmoot nestelen. Ik zal Jo de Leest als haas gebruiken.



De groep van vandaag is echter niet zo homogeen. Normaal heb je 2 of 3 groepen, met elk een eigen snelheid. Nu lijkt het meer een langgerekt peloton. Er wordt niet teruggekeerd naar achterblijvers, en ook wordt er niet op ze gewacht.
Nou ja, de eerste helft loop ik samen met Hannie. We willen niet zo hard en we waaien langzaam af van de kopgroep, maar toch nog te snel voor de volgende sub-groep achter ons. Bij de verkeerslichten op de Burgemeester van Hoofflaan hergroeperen de achtersten zich toch weer. Maar de totale organisatie is toch een beetje weg. We merken wat irritatie vanuit de kopgroeplopers. Nou ja, dan blijven wij gewoon in de tweede groep. Samen met Jo en Hannie en daarna nog 3 anderen die op ons inlopen vormen we de tweede groep met nog een kilometer of 3 naar de atletiekbaan te gaan. Anita gaat er even later toch nog vanaf om de allerlaatste 2 achterblijvers op te vangen.

Op de laatste anderhalve kilometer krijgt mijn baantrainingsmaatje van 2 weken geleden, Wilma, het er moeilijk mee. Af en toe gaat ze over op wandelen. Als allerlaatste in de groep laat ik haar uiteraard niet alleen. Dat was vroeger al de code bij GVAC, laat nooit iemand achteraan alleen lopen, ook al ben je dicht bij "huis", dus nu ook. Dat geeft haar toch wel de stimulans om ook de laatste 500m door te blijven lopen.

Ik klok 44:42 en volgens de GPS-ers hebben we 6,6km. afgelegd. Dat is gemiddeld 8,9km/u. Niet bepaald een tempo om over naar huis te schrijven, alhoewel er wel bij gezegd mag worden dat er onderweg nogal wat stops geweest zijn. Desondanks heerst er bij iedereen toch wel wat vermoeidheid. Dat is toch te wijten aan de temperatuur van 18ºC in combinatie met de hoge relatieve vochtigheid en de windstilte. Ook ik ben behoorlijk nat van het zweet.

In de kleedkamer wordt al gesproken over de regen en onweer die vanavond en vannacht over Veldhoven zullen trekken. Nou, daar hebben we dus niet lang op  hoeven te wachten. Gelukkig ben ik dan al thuis...



maandag 21 oktober 2013

Henk van den Broek †







Weer worden we vandaag opgeschrikt door het plotselinge overlijden van een collega. En weer is die vreselijke ziekte "K" de oorzaak. Ook nu lijkt er een hele tijd niets aan de hand tot vorige week. Wat kortademigheid noopt Henk om naar de dokter te gaan. Onderzoek, er schijnt toch een tumor terug te zijn gekomen. Vanmorgen vernemen we dat Henk is opgenomen in een ziekenhuis in Antwerpen en dat hij binnenkort weer bestraald zal worden. Als we hem willen bezoeken, dan wel in overleg.

Amper 2 uur later horen we dat Henk onverwacht is overleden.
Wat een klap. Alweer. En ook nu heeft niemand het zien aan komen. Zo snel.
De 13 in 2013 lijkt een ongeluksgetal. Zijn het niet de collega's dan zijn het wel de partners die het moeten ontgelden. Dezelfde ziekte heeft ook dit jaar een partner weggenomen en bij een ander is ook een tumor geconstateerd. Laten we maar erg optimistisch blijven, ondanks al die treurige berichten van dit jaar tot nu toe.

Daarom: Pluk de dag!



De standen na 2 weken

Elektriciteit:
Stand = 142.268, Verbruik = 125kWh = gemiddeld 62,5kWh/wk (-2,5)
Kan te maken hebben met de 4 dagen afwezigheid.

Gas:
Stand = 25.094, Verbruik = 34m³ = gemiddeld 17m³/week (+13)
Het is herfst. Nog niet echt koud maar de dagen zijn al wel onder de 20ºC en ook nog met wind.
De verwarming is daarom al enkele malen aangesprongen.

Gewicht = 85,8kg. (-1 t.o.v. 2 weken geleden)

zaterdag 19 oktober 2013

Jason is 3 jaar geworden.


Het is pas om 2 uur dat er ik ben. Meneertje is dan lekker in de binnen speeltuin aan het spelen in het zonnetje. Maar hij weet drommels goed dat hij jarig is en weet dus ook dat de kadootjes die ik bij me heb voor hem zijn bestemd. Een zaklampje en een speelgoed fototoestel gevuld met snoep maken hem weer blij, voordat hij weer verder gaat met spelen.

Ondanks het voornemen om wat af te vallen maak ik me nog verschrikkelijk te goed aan gebak, worst, worst, popcorn, worst, paprika, worst, worst, chips en wat worst.

Als de andere opa en oma ook komen vind Jason een mooie winterjas met bont omzoomde muts onder het kado papier. En hij vindt het mooi: "Kijk papa, een jas met haren...".

Een kilo worst later moeten we gaan.
Nog even naar Vodafoon in Veldhoven i.v.m. mijn verloren telefoon. Die was niet verzekerd dus alleen een nieuwe SIM-kaart met mijn eigen telefoonnummer en 5 minuten later staan we weer buiten.
Zo gemakkelijk gaat dat. Nu alleen nog een telefoon scoren. En als het goed is wordt dat de Sony Xperia P van Kathy.




Vrijbuiters

Vandaag viert kleinzoon Jason zijn 3e verjaardag, al vanaf half 11. Ik zou moeten kiezen tussen trainen bij de Vrijbuiters en naar de verjaardag van Jason gaan. We hebben een compromis gevonden. Vrouwlief gaat alvast vroeg naar het verjaardagsfeestje, ik volg later zodat ik eerst nog naar de Vrijbuiters kan. Ik had immers Dorie beloofd dat ik er weer bij zou zijn.
Als ik de Scénic eenmaal in het zonnige bos heb geparkeerd blijkt mevrouw Jansen zelf er helemaal niet bij te zijn. PotverDorie. "Nee", weet Jo te vertellen, "ze ging niet mee..."
Nu blijft er nog een groepje van 6 over die de training gaan doen, t.w. de dames Germaine, Riet en Carla en van de heren zijn dat André, Jo en moi.

Het weer is zacht. Het waait nauwelijks en het zonnetje schijnt op zijn best. Ook vandaag ben ik de enige in een korte legging en, met zelfs alleen een longsleeve aan, is dat nog heel goed te doen. Gaandeweg de training wordt er zelfs door de anderen gemeld dat het toch wel warm is.
We lopen vandaag weer veel. Ik probeer mijn stijfheid in mijn hamstrings er uit te krijgen. Natuurlijk kan ik nog niet zo hard lopen maar wel hard genoeg om André voor te blijven. Overigens zijn de stukken ook niet zo lang.


Midden in het bos komen we opeens een Landrover tegen, Tot aan de treeplank in het water van een grote plas.Het water komt nog net niet binnen. De eerste reactie is natuurlijk "niet zo slim...", maar al snel wordt uitgelegd dat het hier om een instructie gaat.
Aan de lier, voorop de Landrover, is een kabel gespannen naar een boom. Een man gaat achter het stuur zitten en met de aanwijzingen van de instructrice rijdt hij langzaam, op alle 4 de wielen aangedreven, door het water, terwijl de instructrice met lieslaarzen aan, een stuk naast de auto de lier bediend. Even nog een beginners foutje. De man zet de auto al stil terwijl hij er nog net niet uit is. Nee, nee, blijven doorrijden en dan wel richting de boom, oftewel in het verlengde van de kabel aan de lier.


Deze proef is geslaagd en wij gaan verder.
In het "gat", een stuk verderop zien we nog meer "sporen" van deze instructiedag.
Die plassen komen hen nu goed van pas. Ons echter helemaal niet. Het is echt behelpen om rond deze plassen zien te komen. De schoonheid van mijn mooie trailschoenen is helemaal verdwenen onder een laagje modder. Toch is het vandaag lekker trainen op deze zachte herfst dag.

Na afloop trakteer ik ook nog op koeken. Nog tegoed van mijn verjaardag....
Volgende week schitter ik, samen met Dorie, weer door afwezigheid. Dan nemen we namelijk deel aan de Annaloop in Eindhoven op de 10km.


donderdag 17 oktober 2013

Weer samen met Dorie op de baantraining

Ja, ja, dat is weer eventjes geleden.
Eerst was daar op opeens de zweepslag in mijn linkerkuit en daarna om en om de onderlinge afwezigheid. Maar vandaag zijn we er weer samen bij.

Net zoals ik verwachtte is het vandaag niet zo druk. In ieder geval niet in de kantine. Dat komt deels ook doordat groep 5 er niet bij is. Die mensen proberen zich vanavond in de knoop te Yoga-en. Ook vertrekt een deel van de GVAC-kudde vannacht naar Mallorca om daar een halve of hele marathon te gaan volbrengen. En natuurlijk is het ook nog pas een paar dagen geleden dat de hele en halve marathon van Eindhoven zijn geweest.
Voor Marjolijn betekent dat, dat ze snel klaar is met het doorgeven van het programma van vanavond. Wij, in groep 1, blijven zoals gewoonlijk nog even binnen.

Nog even napraten over de marathon. De marathon van Marjolijn, dan wel te verstaan. Een nieuwe PR: 3u49. Is mij nog nooit gelukt.
We gaan het vandaag rustig aan doen, zo na de marathon, maar eerst de warming-up.

Het valt buiten al meteen op dat ik van onze groep nog enig ben in een korte legging. Het is ook nog helemaal niet koud. En dat zegt een koukleum, kun je nagaan.
Na 2 rondjes inlopen op de baan gaat zelfs mijn windjack nog uit en moet ik het alleen nog van mijn longsleeve hebben.
Op het hoogspringdeel doen we de warming-up oefeningen. De heuvels van Winterberg zitten nog in mijn benen en samen met mijn wat fanatieke meedoen resulteert dat even later in kramp in mijn hamstrings. En er is geen beter vermaak dan leedvermaak, zo is te merken aan de reacties van mijn mede groepgenoten, de trainer incluis. Maar meelijden, ho maar...

Tijd voor de kern: 6x400 waar de eerste 200 hard en de tweede 200 harder maar in beide gevalle nog niet zo snel dat je nog wel enigszins kunt praten. Tussen de runs 100m wandelen.
Wat is hard en wat is dan harder? We besluiten gewoon rustig aan te beginnen en dan in een hoger tempo te gaan en de gelopen tijden als richtlijnen te gebruiken. Het duurt wel even totdat haar hightech-GPS-watch klaar is voor gebruik maar dan vertrekken we. De anderen hebben intussen al zowat een ronde voorsprong, maar die gaan doorgaans wel wat langzamer dan wij.
En zoals afgesproken gaan de eerste 200m. rustig en zelfs met de versnelde 200m kunnen we nog praten. Dat wordt naarmate het aantal runs vordert, van mijn kant wel wat minder terwijl Dorie nog volop kan tetteren.
In run 5 gaat het even mis. Een beginnersfout: mijn veter van mijn rechterschoen raakt los en ik moet heel even stoppen.
We zijn aan de 6e run bezig als mijn keel alweer piepende geluiden produceert. We gaan intussen ook wel wat harder. Dorie moet zelfs al even inhouden. We hebben wel het hele veld al gedubbeld en daarom zit er nog wel een toegift in. We doen het nog een 7e keer.

De cooling down doen we toch maar binnen. Staan we dichter op elkaar, kan er ook gezellig bij gekletst worden. En dat gebeurt dan ook. Van de trail die we in januari gaan doen tot mijn voorstel om 10kg af te vallen... Hoe dat zit?
Marjolijn stel voor om iedereen die een bepaald doe voor ogen heeft, dit haar door te geven. Bijvoorbeeld een halve marathon, of 10km of wat dan ook. Met mijn "evaring..." is het enige waar ik momenteel aan denk het reduceren van al die sixpacks tot één, oftewel: afvallen!

Tja, dan moet ik niet meer naar Winterberg gaan, op alle trainingen komen en niet meer zo veel (lekker) eten. Een zware opgave met de tijd die komen gaat. De tijd van chocolade letters, banketstaven en perpernoten. Vooral chocolade perpernoten blijken opeens bij de rest erg in trek. Na mijn "hoho, we gaan het niet over eten hebben...", wordt snel overgestapt op... rucolasla... haha...
Dat geeft wel aan hoe gezellig het hier bij GVAC is.



dinsdag 8 oktober 2013

Rondjes Zeelst-Oost

Het goede voornemen om weer aan de wegtraining deel te nemen is er wel maar de thuisplanning verloopt niet helemaal gladjes. Door een toch wel heel belangrijke sanitaire stop zal ik het niet meer redden om op tijd bij GVAC te zijn. Maar dat geeft niet. Ik ben al geheel in loop-outfit en klaar voor de start en dan doe ik dat gewoon hier in Zeelst-Oost. In mijn eigen tempo.

Het uitgangspunt is 2 rondjes. Niet de 6 km. wat ik anders bij GVAC zou doen maar met 2 rondjes met in totaal 4,9km toch ook niet niks.
Zonder warming-up gaat het eerste rondje maar moeizaam. Het is maar training, ook al is de tijd over die eerste ronde wel heel erg slecht. Oké, in de 2e ronde ben ik wel warm en dat scheelt wel. Toch kan ik niet onder het half uur komen. Maar, ik heb getraind...




maandag 7 oktober 2013

Meten = weten

Elektriciteit:
Stand = 142.143, Verbruik = 65kWh (-4)

Gas:
Stand = 25.060, Verbruik = 10m³ (+4)
Nog niet echt bijzonder.

Gewicht = 86,8kg. (+0,9)
Pfff, niet zo best....

donderdag 3 oktober 2013

GVAC - baantraining, samen met Wilma

Onze favo fysio Marjolijn heeft het vanmorgen nog gezegd, ik mag vanavond gewoon gaan trainen en daarom ben ik er dan ook.
Het is superdruk in de kantine. Alle potentiële hele- en halve-marathon-van-Eindhoven-lopers zullen er wel zijn. Dorie niet. Die geniet momenteel van een vakantie in Engeland.

Vandaag doen we geen loopscholing. Nee, na het rondje inlopen is het verder nog de gebruikelijke warming-up oefeningen in het 2e rondje en daarna nog een ronde met tripplings, skippings en hielaanslagen, nog een paar steigerungen en dan is het al tijd voor de kern.
Die bestaat vandaag uit 2x400, 2x600, 2x400 en 2x200 meter met na elke run 100m. wandelen, waarbij de eerste run telkens op 90% en de tweede op 95% van de snelheid van de 6 minuten loop moet. Nu heb ik vorige week niet meegedaan met de 6 minuten loop en ben ik sowieso vandaag pas weer echt aan de gang. Ik heb dus geen 90% of 95% en ga op "gevoel" lopen.

Vóór mij starten Sander en Paul, die ook meteen weglopen. Ik klok op de eerste 100m. 33 sec. Een mooi tempo, lijkt me. Ik word vergezeld door een dame, Wilma. Samen sluiten we de eerste ronde af in 2:15, een stukje achter Sander en Paul. Maar bij de tweede run gaan ze er echt snel vandoor. Zo snel gaan wij niet. Sander en Paul gaan te hard volgens mij.
Bij de eerste 600m moet ik Wilma even tot de orde roepen. Met de snelheid van de snelle 400m nog in de benen en de snel wegspurtende heren voor ons, neigt ze ook tot een te hoge snelheid. Nee, nee, laat Jim de tijd en het tempo maar in de gaten houden, dan komt dat wel goed. En dan gaat het toch een stuk beter want hierna wacht de "snelle" 600m. Hierin blijken die laatste 200m. toch best wel zwaar.
Hierna gaan we weer terug in afstand en dat is te merken. De 400-tjes gaan nu een stuk gemakkelijker en dan heb ik het nog niet eens over de 200-tjes. Die allerlaatste run wordt een lange sprint tot het einde. En passsant gaan we ook nog Paul voorbij. Dan hebben wij het toch wel goed gedaan.
Wilma is dik tevreden, vraagt zich toch af of zij mij niet heeft "opgehouden". Nou nee hoor, zo gaat dat niet in een training.

De cooling-down doen we binnen. Het strekken van de quadriceps in de "ooievaarsstand" is voor mijn linkerbeen nog steeds problematisch, maar dat was al bekend. Verder een hele lekkere training gehad.
We zijn vandaag vroeg klaar, wordt overal opgemerkt. Even vergeten we gemakshalve dat we geen uitgebreide loopscholing hebben gehad maar dat we "snel" gelopen hebben. Ach ja, waarom ook  niet.

Helaas, volgende week zal ik schitteren door afwezigheid vanwege mijn opwachting bij een kwartaal bijeenkomst in Utrecht. Dan zal ook het kostuum weer uit de mottenballen gehaald moeten worden.



Nu eens een keer op donderdag de dokterdag

Al 3 jaar is de vrijdag voor mij een vrije dag. Niets zo heerlijk als een 4-daagse werkweek.
Dat betekent, of heeft tot nu toe altijd betekend, dat ik dingen en afspraken natuurlijk zo veel mogelijk op die vrije vrijdag plan. In de afgelopen 3 jaar heeft dat helaas geleid tot een heleboel dokters en/of ziekenhuisafspraken, want die plan je natuurlijk óp die vrije vrijdagen. 
Zo waren daar de onderzoeken naar bloed in de urine, COPD, Fysiotherapie voor de lopersknie, onderzoek hoge bloeddruk en cholesterol, bezoeken aan de psychologen..... Als je dan elke week aan een of ander onderzoek wordt onderworpen dan is dat op den duur behoorlijk deprimerend. 
De laatste tijd zijn het gelukkig nog alleen maar de bezoeken aan de fysio i.v.m. een zweepslag in mijn linkerkuit. Deze week is zij op vrijdag verhinderd en moet het dan maar op donderdag.
En laat ik nu ook al wéér een kies hebben afgebroken en voor een spoedreparatie naar de tandarts moeten. En die kan ook alleen deze donderdag. Of minimaal 3 weken later. Dan is de beslissing zo gemaakt.
Met een heleboel afspraken op het werk betekent dat wel dat er vandaag nogal wat heen en weer geforensd moet worden.


Om 8 uur zit ik al bij Marjolijn in de wachtkamer.
De zweepslag is naar mijn gevoel genezen. Ik heb er geen last meer van gehad, het voelt allemaal goed aan en ook tussen de linker- en rechterkuit voel ik geen verschil. Op de behandeltafel trekt de fysio dezelfde conclusie. Wel is de verzuurde linkerbovenbeen nog een groot vraagteken. De naalden gaan er weer in maar alleen op de ergste plekken. Als die hele bovenbeen behandeld zou moeten worden zou het een gatenkaas gaan worden. Met nog 2 triggerpoint pleisters in mijn eigen huidskleur erop, is de behandeling klaar. Helemaal klaar, want ik hoef niet meer terug te komen.
Zelf zal ik mijn linkerbovenbeen in de gaten blijven houden en mijn bevindingen aan Marjolijn terugkoppelen.

Om 2 uur 's middags wacht de volgende afspraak: De tandarts.
Nee, geen controle maar een spoedreparatie. De zoveelste kies is afgebroken.
Eenmaal in de stoel wordt de schade bekeken.Valt nog enigszins te repareren, wat dan ook wel gebeurd. Belangrijker is echter mijn verzoek voor een volledige revisie van mijn gebit tijdens de controle een week of 2 geleden.
Hij heeft al wat huiswerk verricht. Ik ben goed verzekerd dus er kan wat aan gedaan worden. Als we een deel nog in 2013 doen en een deel in 2014, komen we al een heel eind. Wat dat "heel eind" financieel betekent, daar zal ik dan nog even op moeten wachten tot de offerte er is.
Intussen heb ik wel alvast "gehapt". Mijn gebitshandtekening staat nu al vast.

Als ik hierna voor de 2e keer vandaag naar mijn werk ga is het om 5 uur lekker weekend!!
Vanavond trainen bij GVAC,

woensdag 2 oktober 2013

Luuk is jarig


Onze oudste kleinzoon, Luuk, is vandaag 9 jaar geworden.
Het feest wordt weliswaar een andere keer gehouden, maar vandaag moeten opa's en oma's natuurlijk wel even langs om te feliciteren.
Mama heeft 2 flinke taarten gebakken. De vrolijk versierder M&M-taart, daar gaan de 9 kaarsjes op. De gekleurde kaarsjes branden ook in de kleur van de kaars zelf. Tenminste, dat is de bedoeling, maar daar is eigenlijk nauwelijks iets van te zien.
Natuurlijk mag Luuk die zelf uitblazen. In één keer nog wel en niet eens zo heel veel gespetterd.


Dan is het tijdvoor mama om de taarten aan te snijden.
Ik weet niet waarom maar ondanks dat ik een twintigtal minuten geleden mijn derde stevige bord bami naar binnen heb gewerkt, staat er weer een groot stuk chocolade taart voor mijn neus. Let wel, chocolade, hartstikke lekker maar super machtig. Hierna drukt mijn buik mijn longen zowat in elkaar,maar als we tegen 8 uur weer naar huis gaan, gaat het ademhalen wel weer.
Zo, en nu de volgende stap, het kinderfeestje op zaterdag en daarna het grote feest samen met Lizzie....