zaterdag 30 november 2013

Vrijbuiters

Ik hoop dat de problemen met mijn lucht en het hoesten nu eindelijk ten einde lopen. Helaas is dat vanmorgen niet bepaald te merken. Weer kom ik direct na het opstaan te maken met een tekort aan lucht, zo lijkt het. Maakt niet uit, ik ga toch weer naar de Vrijbuiters. Begint onderhand weer eens tijd te worden.

Met de Mercedes van vrouwlief kom ik in de bossen aan. Het is vandaag om en om. 6 Wandelaars en 6 trimmers.
Het bos is smerig. Enorm modderig. Zelfs de fietspaden zijn één drabzooi.



De training van vandaag bestaat grotendeels uit hardlopen. Na het eerste kwartier ben ik gelukkig uit mijn ademnood ben en kan ik in eigen tempo me alvast voor bereiden voor wat er morgen weer te wachten staat: de eerste Mispelhoefloop in Eindhoven.

Na de training hoor ik voor het eerst dat onze vroegere trainer, Pieter Geelhoed, al blijkt te zijn overleden. Vorig jaar al, zelfs. Zo zie je maar weer. Eenmaal uit het zicht en uit de club verdwenen, dan is ook alle contact, overigens zijn eigen keuze, helemaal verdwenen.

Dat was het weer voor vandaag. Valt me zeker niet tegen.
Ik ga er dan ook vanuit er vanaf nu weer bijna wekelijks bij te kunnen zijn.



donderdag 28 november 2013

She's back.....!

Onze originele trainer van groep 1: Marjolijn.

Ik mis vandaag een stukje van de inleiding omdat ik, hoe kan het ook anders, wat te laat ben. Maar niet voor de training zelf, gelukkig.
Uiteraard beginnen we weer met een rondje inlopen. Het is weer een ouderwets grote groep vandaag.
27 Dames en heren, alles bij elkaar. Overigens valt het op dat het aantal heren best groot is in verhouding met voorgaande keren. Ook "Stickerkoning" Ron en "Keukenboer" Jan zijn er vandaag bij. "Wat ik in groep 1 doe? Nou, ik denk hetzelfde als jullie, weer op conditie komen in groep 1, al anderhalf jaar lang....", luidt de conversatie tussen Ron en mij.

Vanwege de grote belangstelling voor de training wordt de loopscholing in het 100m. startvak verdeeld in 4 rijen i.p.v. de gebruikelijke 2.
Het is weer even anders, deze ouwe getrouwe training.
Wat mij eigenlijk opvalt is de "hakken-billen" of de "hielaanslag" oefening.
Vervangster Hanneke doet dat anders dan Marjolijn.
Moeten we van Marjolijn de voeten achterwaarts op zwaaien tot we met de voet het zitvlak raken, met de knieën naar de grond gericht, bij Hanneke tillen we de voeten loodrecht omhoog tegen het zitvlak en de knieën naar voren gericht.
Voor beide manieren is wel wat te zeggen. Dat is wel een speurtocht op internet waard!

En het blijkt dat beide oefeningen voorkomen.
Maakt het wat uit?
Ik denk dat het ook persoonlijk is, maar ik heb er dan ook weinig verstand van.
In de loopstijl gaat echter mijn voorkeur uit naar de "Hanneke-stijl".
Waarom?
Het gaat dan vooral om de oefeningen voorafgaand aan het hardlopen.
  • Marjolijn: hielaanslag(1)-skipping-hardlopen
  • Hanneke: skipping-hielaanslag(2)-hardlopen
Bij Hanneke voelen deze overgangen naar hardlopen bij mij wat natuurlijker aan.
Oordeel zelf.

                
bij Marjolijn                                       bij Hanneke


De kern is vandaag 3x200 - 4x400 - 3x200 en tussen de runs 100m wandelen.
De tempo's zijn om-en-om hard en harder, 85% om 90% van de 6 minuten test.
Dorie en ik houden resp. 34 en 32 sec. op de 100m aan als tempo.

Starten met een laag tempo op een relatief korte afstand is lastig. Ook nu. We zijn wel blij met slechts 100m rust. Langer hebben we niet nodig. De "hardere" runs gaan ook goed. Ook tijdens de 400-tjes.
Na afloop blijkt Sander sneller klaar te zijn dan wij en dat kan eigenlijk niet. Hij heeft ons niet ingehaald. Hij beweert bij hoog en bij laag dat hij en Inge de juiste afstand hebben gelopen, nl. 3,8km.
Oké,we zien het wel als we de tijden thuis bekijken.
En laat hij ook nog gelijk hebben....blijkt later.
We hebben een run van 400m extra gedaan. Dat hebben we dan goed gedaan want conditioneel hebben we er niets van gemerkt. Toch nog een pluspunt.





dinsdag 26 november 2013

Ik kan het nog even niet opbrengen....

.... om vanavond naar de wegtraining te gaan.
Toch nog wat moe van afgelopen zondag.
Of is het moedeloos...?
Och, donderdag is ook weer een training.





maandag 25 november 2013

Energieverbruik nu het steeds meer naar de winter toe gaat.

Elektriciteit:
Stand = 142.620, Verbruik = 75kWh (+2)
De 3e week op rij met een verhoogd elektriciteitsverbruik. Wintertijd ??

Gas:
Stand = 25.204 25.256, Verbruik = 52m³ (+8)

Ook hier voor de 3e week op rij een verhoogd gasververbruik. Wintertijd ??

Gewicht = 83,7kg. (-0,5)
Valt niet tegen.


zondag 24 november 2013

Tweede plaats op de 12,5km in Ell !!

Dat klinkt geweldig.
Ik moet er dan wel bij vertellen dat dit alleen in de categorie mannen recreanten 58 was. Dat dan weer wel.

Maar goed, even beginnen bij het begin....
Terwijl ik druk bezig ben in een spelletje Ruzzle stopt de blauwe Ford Focus Stationwagon al voor de deur. Dorie is al uitgestapt en mijn tijd in Ruzzle is nog lang niet voorbij. Daar gaat mijn goede score.
Dan maar meteen de auto in en hop naar Ell, Johan voor de halve marathon en Dorie en ik de 12,5km.
Het moet voor ons een verbetering worden van onze tijd op dezelfde afstand 2 weken geleden in Valkenswaard. Toen nog in 1u20:30 (netto). Vandaag gaan voor onder de 1u20.
Overigens is het vandaag in Ell een jubileum uitgave: de 25e editie!

In Ell aangekomen staat er een immense rij voor de voorinschrijving tafel. Een Grenslauper maakt ons er op attent dat er lijsten hangen met onze namen en startnummers. Daarop onze nummers opgezocht blijkt dat systeem wel heel erg goed te werken. In no-time heeft iedereen zijn startnummer met losse chip-vel en zijn de wachtrijen op gelost.

Het weer is goed. Droog, wel erg vochtig, goed te zien aan de dampige lucht, luchtvochtigheid 95%, aldus de smartphone, maar geen wind en dan voelt die 4ºC best wel aangenaam aan.
We starten dus gewoon in dubbel T-shirt: lange mouwen met daarover ons GVAC-shirt. Wel heb ik mijn handschoenen aan gedaan.
We lopen slechts in vanaf het café waar de inschrijving plaatsvindt tot aan de start,zo'n 300m. verderop We zien de Buurtjes ergens vooraan aan de zijkant staan. Buurman Rudolf, Buurvrouw Mirjam en Buurkind Sanne. Wij weten onze plaats: Achteraan.

Er klinkt geen startschot, of, we hebben het in ieder geval niet gehoord. Aan het ontbreken van een rookpluim gaan we er maar vanuit dat de menigte vriendelijk verzocht is om maar te vertrekken. En zo zet de stoet zich in beweging. Vooraan met gezwinde spoed, achteraan heel gezapig. Wij zittenbij die laatste.
Ik heb al aangegeven dat ik erg rustig wil starten en het langzaam wil opbouwen. Voor Dorie geen probleem en ze steekt alvast 2 vingers in haar neus. Na een kilometer werp ik een blik achterom en zie dat we bijna helemaal achteraan lopen. Het zou ook best wel eens kunnen dat de mensen achter ons voor de 7,3km. gaan. We beginnen ons pas echt zorgen te maken als we door de bezem-fiets worden ingehaald. Gelukkig haalt hij iedereen voor ons ook in. Loos alarm dus.
Intussen hebben we ons in een bus van redelijke grootte genesteld. Gingen we uit van een begintempo van tegen de 6:30, tot nu toe zitten we daar aardig onder en het voelt zelfs langzaam. Tot aan het 3km-punt wil ik er niet aan denken om wat vlugger te gaan maar omdat de echte bus intussen al een stuk "los" loopt gaan we de 2 achtersten toch maar voorbij, weer op weg naar de oorspronkelijke bus. Nog voordat we er zijn draait die echter het 7,3km-parkoers in. Shit! Moeten we het toch zelf doen....

Het is opeens een stuk rustiger. Vóór ons loopt nog een 2-tal die net nog ingehaald is door een man in het zwart. Ons tempo gaat langzamerhand omhoog en we lopen op het 2-tal in. Uiteindelijk gaan we ze voorbij en loopt de man-in-black nog voor ons. Tussen het 9 en 10 km. punt is ook hij het haasje. Dat zijn wij ook, want we zijn inmiddels al door zeker 3 halve marathonners gedubbeld.
Bij de splitsing 2e ronde en 12,5km. begint onze terugkeer naar Ell. Een lastig stuk. Eerst die vervelende wind die hier dan weer wel staat en nog op kop ook. Wel fijn dat Dorie mij met haar brede schouders uit de wind houdt. Maar mentaal tikt het wel aan. Het is nog 2km. en met die weidse blik lijkt het sowieso nog een heel eind. Daarbij begint mijn energievoorraad danig uitgeput te raken. Keer op keer moet Dorie, die nog voor me loopt, inhouden. Nee, ze gaat er niet vandoor maar blijft me nog hazen. Wat de benen betreft valt het nog steeds mee, maar de luchtvoorraad, oftewel mijn ademhaling kan het niet bijbenen.

Voorbij het finishdoek blijf ik minstens 20 minuten door hijgen, ondanks 3 bekers thee en water. De ademhaling gaat ook wel oppervlakkig. Diep ademhalen, wat normaal gesproken wel wat prettiger is na de finish, resulteert nu nog in hoestbuien en die kan ik nu helemaal niet gebruiken.
Eenmaal weer in het café ontwaar ik een flinke bobbel in mijn broek. Het blijken mijn handschoenen te zijn die ik halverwege de wedstrijd hierin heb opgeborgen. Ik dacht al. Zo opgewonden was ik nu ook weer niet van mijn resultaat!
Ja, ja, wat was ik moe....                    

Het is Johan intussen gelukt om de halve marathon binnen het anderhalve uur af te leggen. Hij valt daarmee ook nog in de prijzen in zijn categorie, M60.
In afwachting van de prijsuitreiking doen we ons tegoed aan soep. Gul als ik denk te zijn, leg ik alvast 5 Euro op tafel. Blijkt de soep door de crisis toch wel een stuk duurder geworden te zijn. Met 4 Euro voor een bakje snert zijn we toch redelijk verrast. Niet bepaald de prijzen die we gewend zijn bij trimlopen. Volgende keer maar wat meer geld meenemen dan.
De kleine geldprijs voor Johan maakt zijn soepkosten enigszins dekkend.
Voor de tweede plaats op de 12,5km. in de categorie MR58 wordt geen aandacht geschonken. Wel voor de 2e plaats V55 en die is dan weer voor Karin Verheijden.

 

Met zelfs geen prijs in de tombola maar wel met een washandje-douchegel-borstel-herinnering gaan we terug naar Noord-Brabant.
Ik ben goed moe en vraag me in de warme auto al af of ik, eenmaal thuis aangekomen, wel wakker kan blijven. Niet dus! Nog geen 5 minuten...






zaterdag 23 november 2013

Met de Vrijbuiters op lunch-wandeltocht

Ik ben er de laatste tijd niet zo vaak geweest. Eigenlijk al heel het jaar maar weinig.
Tja, ik loop gewoon van de ene blessure over naar de andere ziekte. Amper weer net terug van een zweepslag of ik word weer geveld door (buik)griep gevolgd door een niet-aflatende hoest. Nu inmiddels al zo'n 4 weken durend. De vorige week voorgeschreven codeïne heb ik maar even opzij gelegd. Ik werd er de gehele dag gewoon slaperig van. 3, 4 keer in slaap vallen op een dag, dat kun je toch niet meer normaal noemen.

Maar afgelopen donderdag leek het al weer beter te gaan en vandaag staat bij de Vrijbuiters geen training op het programma maar een wandeltocht met aansluitend een lunch.
Miet iedereen is er bij het verzamelpunt, onze kantine, in het bos. Voor Ine is het te zwaar en ook Herman, nog niet zo lang geleden geopereerd, zal ons pas bij het lunchadres ontmoeten.

Als Carla en niet ik,  als laatste is gearriveerd vertrekken we meteen. WE lopen over de zandpaden van het bos, langs Koningshof en vrij kort daarna alweer richting Veldhoven. We hebben het gevoel dat het niet zo'n lange wandeltocht gaat worden. Tenzij we nog doortrekken naar Knegsel. Maar dat is niet zo. Op de Sondervick, naast de bakker gaan we "Brown's" binnen. Dit is de plek waar voorheen nog een een ijssalon gevestigd was. We hebben nog geen uur gelopen dus zal het amper 4 km. geweest zijn. So what? Ik ben in ieder geval al behoorlijk nat van het zweet. En, bij het ontbreken van een ontbijt vanmorgen, is een lunch erg welkom.

We nemen plaats aan een lange tafel, achterin het etablissement. Herman is inmiddels ook gearriveerd. Na de warme koffie of thee mogen we onze bestelling al doen. We hebben keuze uit: gehakt, zalm, tonijn of kip. Daar zal ongetwijfeld wel meer dan dat bij zitten. De dames in de hoek waar ik zit vallen meteen de zalm aan. Laat ik het maar bij iets vegetarisch houden: gehakt....

Wachtend op het baksel gaat iedereen direct aan de kwebbel. Ik schiet nog een paar plaatjes. Dat willen de collega Vrijbuiters ook wel eens doen. En dan wel een foto van mij maken. Anders sta ik er nooit op...
Maar dat blijkt dan toch niet echt mee te vallen. Ja, ja, knap ingewikkeld, hè, zo'n volautomatische spiegelreflexcamera, hahaha... En een zoomlens die niet eens zoemt, wat doet die eigenlijk.
Oké, ik sta er uiteindelijk ook op.

Tijd voor het eten:
Voor ieder een bord met daarop een kannetje soep en dan in sandwich-stijl geroosterd en gekruid brood met, al gelang de wens: daar tussen in, gehakt, zalm, tonijn of kip met een heerlijk saus. Verder vinden we op het bord ook nog een salade en een flinke dot aardappelsalade net daarboven op nog een half ei. En lekker....!!


Nou hoeft die vette aardappelsalade voor Germaine niet. Daar ben ik dan weer mooi blij mee.
Nog 2 keer een rondje drank en nog is onze contributie-voorraad-pot niet leeg. Dat hoeft ook niet. Kunnen we voor het volgend jaar bijleggen voor de lunch van 2014.

Na afloop keren we terug naar onze eigen kantine in de Sprankel. Niet de normale route die jou verwachten maar een stuk langs het riviertje de Gender. Het is hier goed uitkijken want er zijn toch wel veel sporen die duiden op een hondenuitlaatroute. Dat is op sommige plekken ook goed te ruiken. Eenmaal van de Gender afgedwaald komen we in wat veiliger gebied,stukken van de oude trimlooproute van GVAC en door de bossen komen we via Den Boogerd weer onder het viaduct door waar we uiteindelijk op moeten komen om zo terug te keren naar onze auto's in de Sprankel.

Nog even napraten hoe leuk het weer was en hoe goed Monique en Dorris het weer georganiseerd hadden en dan tot volgende week maar weer.

De foto's staan op internet. Klik hier.






donderdag 21 november 2013

Weer op de baantraining

Ik ga het vanavond weer eens proberen. Baantraining bij GVAC. Ben ik wel even vergeten wat het programma voor vandaag is maar laat dat maar een verrassing zijn.
Door een late extra ingelaste sanitaire stop kom ik weliswaar nog wel op tijd maar toch wat laat aan op de parkeerplaats van de Kempencampus. Tot overmaat van ramp is de parkeerplaats vol, wat zeg ik, vol? Boordevol! Het lijkt wel ouderavond, alleen staan de voertuigen nu wel fatsoenlijk in de parkeervakken geparkeerd. Nee, eenmaal helemaal aan het einde gekomen is er toch geen enkele beschikbare plaats meer uitgezonderd de invalide parkeerplaatsen. Ten einde raad dan maar gewoon op de stoep geparkeerd maar wel toch zo onopvallend mogelijk en met veel overgelaten vrije ruimte voor voetgangers. 
Wie weet....?
Later hoor ik dat er een 24-uurs marathonles aan de gang is. Begrijp ik alleen niet waar al die auto's voor zijn. Voor alle die leerlingen?

Door al dat parkeergedoe ben ik nu dus wèl iets te laat binnen. Voor groep 1 maakt dat gelukkig niet zo veel uit omdat die toch altijd eerst binnen moeten blijven.
Het wordt vandaag de laatste keer dat Hanneke Marjolijn vervangt.
Na de warming-up rondes duiken we meteen onder één van de overhangende luifels van één van de schoolgebouwen. Ze zijner wel net de bbq aan het opruimen maar we kunnen alvast beginnen met onze "krachttraining". Dat is nieuw voor mij, maar ik ben dan ook weer een aantal keren niet geweest. Zo uit de wind is het onder deze luifel wel aangenaam vertoeven.
Anders wordt het als we na deze krachttraining richting startvak van de 100m. gaan voor de loopscholing. Nu voelen we de ijzige wind wel. Op de smartphone had ik al gelezen dat de temperatuur weliswaar 2 à 3ºC zou zijn, echter de gevoelstemperatuur zou een graad of 5 lager liggen. En dat is ook wel te merken. Gelukkig heb ik naast mijn windjack ook mijn handschoenen al aangedaan. Alleen mijn linkermiddelvinger blijft nog koud omdat daar mijn handschoen wat defect is. Mijn versleten "leren" cap is vervangen door een warme O'Neil cap.

De kern bestaat vandaag uit 200-200-400-600-600-400-200-200m. met daar tussen in 200m wandelen. Het tempo is om en om wisselend, beginnend met 85% van de 6-minuten test snelheid, daarna 90% en weer 85%, 90% enzovoorts.
We weten nog niet wel tempo het gaat worden. We gaan uit van 34 resp. 32 seconden op de 100m. Die 200m. wandelen lijkt ons erg overdreven. Daar koel je teveel van af, is ons idee. Na de eerste wandelpauze van 200m. blijkt dat ook wel, ondanks dat we er stevig de pas in hebben. Met instemming van Hanneke mogen we er 100m. wandelen van maken. En zo gezegd, zo gedaan. Maar niet iedereen doet dat. De wat minder snelle collega's bijvoorbeeld met als gevolg dat wij hen keer op keer passeren.
Wanneer wij ons programma hebben afgewerkt is de voorsprong wel erg groot geworden. Om niet te hard af te koelen besluiten we om nog 2 extra rondjes rustig uit te lopen. Zelfs daarna zijn we nog eerder klaar dan de anderen en beginnen we buiten alvast met wat cooling-down oefeningen. Nadat de laatste gefinisht is, werken we dat binnen verder af.
We zwaaien nog even naar Marjolijn die nog even voor een training buiten de baan vertrekt en dan is het ook voor Hanneke weer even gedaan.



maandag 18 november 2013

Energieverbruik en wintertijd?

Elektriciteit:
Stand = 142.545, Verbruik = 73kWh (+4)
De 2e week op rij met een verhoogd elektriciteitsverbruik. Wintertijd ??

Gas:
Stand = 25.204, Verbruik = 44m³ (+9)

Ook hier voor de 2e week op rij een verhoogd gasververbruik. Wintertijd ??

Gewicht = 84,2kg. (+0,1)
Valt me niet tegen.



zondag 17 november 2013

Get running Witven Cross GVAC Veldhoven

De dag begint vandaag me het feit dat ik verre van fit ben. Nog steeds is de hoest er, ondanks dat ik, beperkt, aan de codeïne ben. En nog steeds ook die kortademigheid. Vrouwlief moet vandaag werken en is dus (ook) vroeg op, maar mij lukt het maar niet om echt wakker te worden. Alsof ik gisteren gefeest heb. Het liefst bleef ik nog wat doorslapen en dan bedoel ik toch echt iets anders dan uitslapen.
Maar goed, ik moet er uiteindelijk toch uit. Geeuwend en gapend maak ik de badkamerstop. Intussen heeft vrouwlief me al verwend door broodjes voor vandaag meet te nemen te smeren en ook het ontbijt vóór vertrek klaar te zetten. Dat gaat er dus nog vlug even in.

En dan nog even naar het Klaverplein, waar ik mijn fototoestel 2 dagen geleden heb laten liggen. Deze opgehaald is het op weg naar 't Witven. Niet zo'n lange reis, gelukkig.
Op de rotonde kom ik Jozina nog tegen. Zij gaat toch écht de verkeerde richting op.


Om kwart over 9 op het Witven en het is inmiddels al aardig druk. De recreanten starten weliswaar "al" om 10 uur, maar de wedstrijden beginnen pas een uur later. En veel wedstrijdatleten zijn er ook al.
Het valt meteen op: Het aantal aanwezige GVAC-ers is veel groter dan ik gewend ben. En dan heb ik het natuurlijk over de recreanten, want de wedstrijdatleten zijn doorgaans wel voor minimaal 80% aanwezig. Het is duidelijk dat het lobbyen voor "onze" cross zijn uitwerking niet heeft gemist.

Omdat Dorie geen jasje aandoet want "zo koud is het niet...", besluit ik dat ook maar niet te doen. Het is wel even wennen. Ik heb het wel koud. Dat zal ongetwijfeld ook met mijn lichamelijke conditie te maken hebben.
Wat is ga doen vandaag? Ik hou het waarschijnlijk op maar 3 rondjes. Dorie misschien een rondje meer.

Na het startschot (ja ja, schot!) nestel ik me als vanzelfsprekend achter in het veld. Dorie houdt al meteen in en ondanks dat ik haar aanspoor om toch echt haar eigen race te lopen blijft ze nog zeker een halve ronde hangen. Eenmaal er vandoor loopt de voorsprong rap op. Toch loop ook ik langzaam in op de snelle starters. Ja, mijn collega groep 1-ers zijn het nog niet echt gewend om aan een cross deel te nemen. Ik passeer zowaar nog enkele collega's en in ronde 2 loop ik zelfs al op de hielen van Jozina en Wilma. Maar daar is ook alles mee gezegd. De lucht is intussen al helemaal op. Terwijl Jozina ruimte maakt om mij te laten passeren duik ik de finish fuik in.
2 Rondes en meer zit er gewoon niet in. Ben nu al moet genoeg.


In de gele cirkel, dat ben ik, op jacht naar Jozina en Wilma die voor mij lopen en uiterst rechts heeft Dorie al een comfortabele voorsprong.

 
Ik geloof niet dat ik er nu nog erg fit uit zie. Tijd om er maar mee te stoppen... 

Bovenstaande 4 foto's zijn van de hand van GVAC-fotograaf Peter Kramer

Dorie kapt er na 3 rondes mee, maar veel collegalopers en -loopsters uit groep 1 doen er minstens 3 maar sommigen zelfs de volledige 6 rondjes. Petje af voor deze prestatie, want ondanks dat het een mooi parkoers is, is het ook nog een verraderlijk zwaar parkoers wat toch een juiste verdeling van de inspanning vereist.

Vandaag ga ik niet aan de soep. Nee, vandaag wil ik zoveel mogelijk van de wedstrijden zien.
Eerst de heren, waarbij Johan nogal wat tijd verliest omdat hij een schoen heeft verloren. Ook hier uiteraard de nodige GVAC-ers in actie.
Zo ook bij de dames met naast Rian ook onze trainster Marjolijn. Afwezige Wally heeft vandaag andere verplichtingen.


De korte cross is juist vanwege het overzicht over nagenoeg het gehele parkoers, een prachtig gezicht. 
Nu is goed te zien hoe hoog het tempo van die gasten ligt.
Als vervolgens op een verkort parkoers de jongeren aan bod komen zien we ook hier weer een grote deelname van GVAC-ers.
Uiteindelijk belanden ook veel van onze GVAC-ers ook nog eens op het podium.

GVAC mag, net als de "Veldhoven 10 Miles" ook nu weer terugkijken op een geslaagd evenement. En ook hier weer door de vele vrijwilligers waarvan enkelen al weken van tevoren al hand en spant diensten verricht hadden.

Uiteraard heb ik mijn fototoestel ook uit de auto gehaald maar als vanzelfsprekend schiet Peter Kramer hier zijn geheugenkaartjes vol. Maar ook Maurice is druk in de weer. En Geert Kox, inmiddels ook door het fotografenvirus bevangen, heeft zijn Canon meegenomen en met zijn zoomlens de nodige sfeervolle plaatjes weten te schieten.

Ik heb het inmiddels aardig koud gekregen gedurende de dag. Vooral ook door de natte schoenen. De allerlaatste wedstrijden van de allerkleinsten maak ik helaas niet meer mee. Ik moet weg omdat ik nog naar de verjaardag van broer Thony in Breda ga.

Hoe dan ook:
Daar waar GVAC vroeger begonnen is, zijn ze nu weer succesvol terug gekeerd en kunnen ze ook volgend jaar hier gewoon weer verder.....

Mijn resultaten zijn uiteraard niet zo bijzonder.
Wel mag vermeld worden dat door het uitloopstuk naar de finish de laatste ronde altijd ca. 50 meter langer is dan de overige rondes. Eigenlijk klopt de afstand van de 2e ronde dan niet.

vrijdag 15 november 2013

Het is net als bij de tandarts

Als je een afspraak maakt omdat je kiespijn hebt dan is op het moment suprême de kiespijn als sneeuw voor de zon verdwenen.
Zo erg is het bij mij nou ook weer niet, maar het is wel zo dat ik vanaf vanmorgen niet meer zo zwaar en zo lelijk hoest als de afgelopen dagen. Enfin, de afspraak staat toch en zo zit ik al ruim voor tijd mijn tijd te verdoen in de wachtkamer. Het is niet de dokter maar de dokters assistent die me oproept.

Vreemd want ik heb de dokter toch echt al gezien. Het blijkt dat ik even bloed moet prikken. Ik heb bij het maken van de afspraak nl. verteld dat ik kom omdat ik al zo langdurig last heb van hoesten.
De prik in mijn vinger is nu bij lange na niet zo pijnlijk als een tijd geleden, toen het nog met een botte punaise ging. Nu is een heel klein maar wel vlijmscherp naaldje met als resultaat een piepklein druppeltje bloed blijkbaar al voldoende.

Als de dokter himself me even later oproept is het resultaat van het "bloedonderzoek" in ieder geval dat er geen infectie (meer) aanwezig is. Nu nog even aan de slag met de stethoscoop en warempel zit er in de linkerlong nog ruis. Maar het is een infectie die op de terugweg is. Oftewel aan de beterende hand. Dat mag onderhand ook wel, na zo'n 3 weken.
"Nog even goed in de gaten houden dat het ook echt minder wordt. Als dat niet het geval is of als er koorts komt op zetten, dan toch weer even terugkomen...". 
Voor de broodnodige nachtrust zal hij codeïne tabletten voorschrijven. En daar mag ik het mee doen.

Oké. Goed bericht dus. Helaas is het recept nog niet bij de apotheek aangekomen en ik besluit daarom de codeïne tabletten maar in de loop van de dag een keer op te halen.
En nu maar hopen dat het écht op de terugweg is.



donderdag 14 november 2013

Daar word ik nou écht ziek van....

... zou ik geneigd zijn te zeggen.
De waarheid is echter dat ik ook écht ziek ben. Niet zomaar écht ziek, maar altijd ziek als ik vrij ben.
Zo ook weer, of beter gezetgd, nog steeds, vandaag.
Al zo'n 3 weken duurt nu al die hoest met allerlei bijwerkingen. Alle medicijnen en snoepjes ten spijt zit er uiteindelijk totaal geen verbetering in.
Vanmiddag was het welletjes en heb ik voor morgen toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts.
De training voor vanavond laat ik helaas ook weer aan me voorbij gaan.


dinsdag 12 november 2013

Het blijft kwakkelen.....

.... met de gezondheid...

Was ik blij dat die droge kriebelhoest eindelijk overging naar een  lekkere losse rochelhoest, nu komt daar weer geen einde aan. En tot overmaat van ramp ben ik vanaf vandaag ook nog eens snipverkouden. Naast de hoestbuien zit ik nu ook voortdurend te snuiven, te snotteren en te niezen, als dat laatste tenminste nog lukt. De meeste tijd sta ik op het punt te niezen en wil het maar niet gebeuren, wat eigenlijk nog erger is dan het niezen zelf.

Ondanks dat het, na die voortrdurende regen van vandaag intussen, droog is en voor de avond ook droogte is voorspeld, en zo ziet het er inderdaad ook naar uit, heb ik niet bepaald de motivatie om met de wegtraining van GVAC mee te doen.
Hopelijk gaat het donderdag wat beter.


maandag 11 november 2013

Een dag later

Nee, geen spierpijn van gisteren. Oké, wel wat stijf aan het einde van de dag, maar wat wil je na een hele dag zitten in Utrecht en ook nog eens met de trein heen en weer.
Het ziet er weer goed uit en het voelt ook goed.
Mooi. Dan kan ik me meteen ook weer voor de volgende lopen inschrijven:
17-11: Witven cross
24-11: Halve marathon Ell (12,5km)
01-12: Eerste Mispelhoefloop Eindhoven

In december komen dan ook nog de crossen in Reusel, St.Oedenrode en Oirschot en natuurlijk de Kangoeroeloop op 2e Kerstdag in Vught.

Mooie voorbereidingen op de 15km. trail in Beek op 5 januari 2014.

Laat maar komen !!!



Energiebeheer

Elektriciteit:
Stand = 142.472, Verbruik = 69kWh (+2,5)

Gas:
Stand = 25.160, Verbruik = 35m³ (+14)

Jaja, het gasverbruik begint nu echt menens te worden.

Gewicht = 84,1kg. (-1)Dit wil nog helemaal niets zeggen.....



zondag 10 november 2013

36e Valkenloop in Valkenswaard - 12,5km.

Ik heb me al een tijdje geleden laten overhalen om mee te doen aan de 12,5km van de Valkenloop.
Op dit moment voor mij best wel een eind maar met nog een paar weken training zou dat wel moeten lukken. Ik had helaas niet kunnen voorzien dat de laatste 2 weken helemaal in het niet zijn geraakt door het gekwakkel met mijn gezondheid. Bijna 2 weken mijn Asics niet aan gehad. Bijna,want vorige week zondag toch even een crossje in Bladel geprobeerd, maar daar waren 2 rondjes al het max. Ik beschouw deze voorgaande week daarom maar als een rustweek. Energie gespaard voor vandaag. Laat ik me maar op die manier mentaal voorbereiden.

Ondanks dat accuweather op mijn smartphone aangeeft dat het droog is maar wel bewolkt, valt de regen er 's-morgens met bakken uit. Daarom gaan er toch nog wat extra anti-regen-spullen de sporttas in.

De halve marathon start om 10u30 en onze12,5km pas om 11u30. Omdat Johan de halve doet, zal Dorie er ook vroeg zijn. Zelf wil ik er ook op tijd zijn zodat ik mijn auto een beetje fatsoenlijk kwijt kan. Echter eenmaal in het centrum van Valkenswaard aangekomen loopt het verkeer opeens helemaal muurvast. Om half 10 sta ik net voorbij de markt en 10 minuten later ben ik amper één autolengte opgeschoten. En dat terwijl ik even verderop al links af moet. Uiteindelijk waag ik het er maar op en al linksrijdend ga ik de file voorbij tot de straat waar ik linksaf moet.
En nu verder naar Holapress. Ja, dat had je gedacht. Niet dus! Ook daar staat het verkeer muurvast. Wat is er toch aan de hand? Dat kan nooit alleen van de Valkenloop zijn.
Inderdaad. Het zijn toeschouwers voor de Preproloog van de Dakarrally op het Eurocircuit.
Het wordt dus zoeken naar een parkeerplek ergens in de woonwijk. Niet dat al die bewoners daar blij mee zullen zij, maar ja....tis niet anders.



AVV heeft het goed georganiseerd. Dat mag gezegd worden.
  • Een ruime lange tent, speciaal voor het in bewaring geven van tassen.
  • Een grote tent met gescheiden kleedruimte voor dames en heren.
  • Een grote feesttent voor inschrijving en naderhand de prijsuitreiking en met voldoende hangtafels en tafels en stoelen voor een hapje en een drankje. Ja,ja, er is ook soep en zelfs bier. Daarbij wordt de tent ook nog door warmte kanonnen opgewarmd.
  • Een grote toiletwagen, toch altijd wat prettiger dan zo'n dixi.
  • En dan een aantal dubbel gelede bussen voor vervoer naar de startlocaties.
  • Overigens staat op zo'n startlocatie ook nog een dixi voor diegenen die hun zenuwen helemaal niet meer kunnen bedwingen.

En ondanks die verkeersdrukte blijft alles goed geregeld. Alle starten schuiven helaas wel wat op, maar zo hebben de laatkomers ook nog kans.
Bij het 12,5km-punt starten wij zo'n kleine 10 minuten later. Bij de halve zal het zelfs op ongeveer het dubbele liggen.

Intussen is de zon op zijn best aan het schijnen.
We hebben ons ergens achteraan opgesteld, zoals gewoonlijk. De start moet rustig gaan, daarom stel ik me achter Rik op. Geheel onverwachts vertrekken we, maar ik druk mijn klokje toch pas op de meet in.
Het is toch een aardige groep die zich in beweging heeft gezet. Daarbij is dit weggetje niet erg breed en ook nog bezaaid met plassen van de voorgaande moesson. Het wordt daarom rustig achter Rik aan hangen. Maar na een paar keer tegen zijn hielen aan geschopt te hebben ga ik hem toch maar voorbij en sluit me bij Dorie aan. Blijkbaar is ons lage tempo toch nog net iets te hoog voor Rik.
Na een kleine kilometer sluiten we aan op het parkoers van de halve marathon. Even verderop staat er het bordje 10km. en dus nog 11,1km. te gaan voor de halve marathonlopers, maar dus ook voor ons. En dus hebben wij hier al 1,4km. afgelegd. Van hieraf kan ik dus mooi de kilometertijden bijhouden.

Het tempo is rustig, zoals ook de bedoeling is. Afspraak is ongeveer 6:30 per kilometer, zo om en nabij de 9km/u. Geen snel tempo dus, maar het is nog even om de afstand te volbrengen. En zo gaan de kilometertjes, letterlijk, langzaam aan ons voorbij.
We hebben 2 dames in ons kielzog, Ze maken gebruik van ons haaswerk, complimenteren ons met ons strakke tempo.
Tegen de 15 km. nemen wat water bij de verzorgingspost. Ik doe dat, zoals gewoonlijk, al lopende. Dorie daarentegen staat even stil. Dat botst maar ik kan mijn tempo gewoon aanhouden en loop al slurpend al vast door. Dorie kan een veel hoger tempo aan en niet veel later is ze er al weer bij.
De 2 andere dames zijn er echter vandoor gegaan. We zien ze voor ons lopen, en ook nog in een wat steviger tempo, zo lijkt het, omdat ze al wat andere lopers hebben ingehaald.

Wij herpakken ons na deze verzorgingspost. Alleen is de tussentijd op het 15km. punt opeens wel erg gestegen. Zoveel tijd hebben we bij de post niet verloren en daarom hou ik het erop dat dit paaltje niet goed staat. Als daarna op 16km. de tijd opeens weer onder het gemiddelde is, dan heb ik dus toch gelijk gehad.
En passant pikken we Grenslauper Jos Smeets op. Hij wandelt vanaf het 7,5km. punt maar als wij voorbijkomen loopt hij nog een stuk met ons mee.


Met nog 4km te gaan, schakelen we voorzichtig een tandje bij. We gaan 2 dames voorbij die ons 2 km. geleden hebben ingehaald en waar we bij aangepikt hebben. Langzaam aan pikken we stuk voor stuk andere lopers op. Erop en er over. Één van de dames die er bij de verzorgingspost vandoor ging zien we voor ons wandelen. Die pikken we ook op maar zij kan niet aanpikken. Richting finish rapen we nog enkelen op, zelfs op de laatste 300 meter nog. Ik voel wel dat het tempo wat gestegen is. Mijn ademhaling heeft het er moeilijk mee en ook mijn benen geven niet zo veel kracht meer.
Met een persoonlijke tijd van 1u20:30 komen we over de finish.
Ik ben goed moe, maar eigenlijk komt dat hoofdzakelijk door de laatste 2 kilometers. Het is dat hoffotograaf me op de gevoelige plaat heeft vastgelegd. Zo moe als ik binnenkom, zo snel ben ik ook weer hersteld. Ik ben dus eigenlijk ook niet echt diep of té diep gegaan.

     

We zijn tevreden.
Voor Dorie is het een 2-vingers-in-de-neus-training geweest.
Over 2 weken gaan we dezelfde afstand weer doen, maar dan in het Ell van Jos Smeets.
Maar eerst nog de Witven-cross van GVAC.


zaterdag 9 november 2013

Kinderfeestje van Lizzie


De rest volgt nog.....


vrijdag 8 november 2013

Verhip, 4 generaties in lijn


Met deze foto in het plaatselijk weekblad wordt de 4-generaties-in-lijn van Jo Jansen, zijn zoon, kleinzoon en achterkleinzoon wereldkundig gemaakt. Altijd weer leuk zo'n plaatje, vooral als dat ook nog eens in de vriendenkring gebeurt.

Dan schiet het mij opeens te binnen dat er bij mij in de familie, zelfs in ons gezin, ook een 4-generaties-in-lijn is. Over 2 weken zou dat al 9 jaar zo zijn. Dat zou dan zijn:
Mijn vader, ik, zoon Danny en kleinzoon Damian.
Hoewel nog in leven, is mijn vader helaas al, nog voor dat zoon Danny geboren werd, afgeschreven als vader. Klinkt hard, maar het is zo. Eigenlijk is het zelfs zo dat hij mij heeft afgeschreven als zoon. Het komt er in ieder geval wel op hetzelfde neer, nl. dat ik en mijn gezin niets met hem te maken hebben.
Misschien wel jammer zo, maar het is niet anders.

Of er nog een keer een 4-generaties in lijn zal volgen, zal dus afhankelijk zijn wat Damian zal voortbrengen. Tegenwoordig kan dat nog minstens 20 jaar duren, als het al gebeurt. En tegen die tijd loop ik al tegen de 80 aan.
Ach ja, was even leuk om te vernoemen.... 


Het leven van een clubbladbezorger-vrijwilliger gaat niet over rozen...

Een vereniging draait vrijwel, of wellicht wel, geheel op vrijwilligers. Dat zijn die lieden die geheel belangeloos en zonder ook maar enige financiële vergoeding de handen uit de mouwen steken om dat ene radertje in het klokwerk te zijn wat een club in beweging houdt.

Laat ik nu ook zo'n vrijwilliger zijn.
Ook zo'n tandwieltje.
Ja ja, ik heb plechtig beloofd dat ik ons clubblad bij de clubleden in de wijde omgeving van mijn wijk zal bezorgen. Door weer en wind. En regen en sneeuw. En tropische hitte en vrieskou. In voor -en tegenspoed. Amen.

Nu doen vrijwilligers hun werkzaamheden grotendeels en of wel helemaal in hun vrije tijd.
Dat geldt ook voor mij.
Helaas ben ik een hardwerkende arbeider die dat nog zeker 9 jaar zal moeten volhouden, dankzij die Haagse heren waar ik in ieder geval niet op gestemd heb. En de meeste vrije tijd gaat nu eenmaal in die noeste arbeid zitten. Dat wil zeggen, dat ik ook behoorlijk moet schipperen met mijn restje vrije tijd.

Ter zake. Uitgave 5 van ons clubblad wordt later dan ik had verwacht bij mij thuis bezorgd. Ook dat is het werk van een vrijwilliger die net een marathon in de stad van de Fankfurters heeft volbracht. En laat ik nou net de dagen erna bevangen worden door allerlei kwalen. Kortom, mijn vrijwilligerswerk ligt even stil. Totdat ik een klacht ontvang. Via de mail en via Whatsapp. "Waar blijft mijn clubblad!!!"

Oké, oké, no panic. Vandaag gaat die de deur uit.
Maar op het moment suprême persen de boze geesten de wolken weer eens flink over Zeelst uit. Even uitstel, maar dan toch maar op pad, te voet, voor het eerste deel van de klus..
Laat ik eerst die klacht maar eens afwerken en daarna nog een stuk ploeteren door de moesson.
Pfff... Morgen maar verder afwerken.

Nee, het leven van een clubbladbezorger-vrijwilliger gaat echt niet over rozen....



donderdag 7 november 2013

Geen trainingen deze week

Dinsdag niet maar ook vandaag nog niet.
Afgelopen dinsdag nog steeds enorm last van die kriebelhoest. Intussen bij de apotheek wel wat remedie gekocht, een siroop en een doosje tabletten, maar na een nacht en een dag heb ik daar nog geen vruchten van mogen plukken. Nee, die dinsdag is het echt geen training waard geweest.

Ik verdubbel de dosis antikriebelhoesttabletten, omdat dat ook mag en op woensdag lijkt het al wat minder. Tenminste, ik stik er nog maar een enkele keer in en heb ook geen liters water meer nodig om de keel te koelen. Dat belooft wat goeds.

Donderdag en ik heb een vrije dag.
Erg genoeg is het wel zo'n dag waarop mijn vele slaaptekort van de tijd ten gevolge van die kriebelhoestnachten ingehaald wordt. Eigenlijk niets om over te schamen maar ik ben eigenlijk niet zo van dat laat opstaan. Het ontbijt is amper achter de kiezen of het loopt al tegen het middaguur. Ik zal het wel nodig gehad hebben.
In ieder geval is de kriebelhoest nu wel omgeslagen naar een verkoudheid, inclusief verkoudheidshoest.

Gelukkig
Gelukkig?
Ja, gelukkig!
Ik kan nu gewoon hoesten zonder er in te stikken.
Niets zo welkom als een rochel die ik nu omhoog kan hoesten. Wow....
Dat betekent dan wel dat het met mijn longen en keel nog steeds niet goed gesteld is. Maar bij een verkoudheid heb ik toch het eerder het gevoel dat ik daar wel van af kan komen.

Oké. nog steeds niet fit, moet ik de training van vanavond voorbij laten gaan. Laat ik maar goed rust houden. Aanstaande zondag staan 12,5km. te wachten. Ik heb niet echt het idee dat een training van vanavond een goede bedrage zou zijn voor de Valkenloop. Met het oude gezegde: "Rust is net zo belangrijk als training", blijf ik vanavond dus thuis.



maandag 4 november 2013

De foto's van de TopSupport Annaloop zijn binnen....

.... en laat ik deze daarom maar meteen ook op mijn blog zetten.
Natuurlijk alleen die van ons (Anja & Leo, Dorie & Johan, ik, en de honden Janse en Kyra)
Zie ook 19e-topsupport-annaloop-in-eindhoven