vrijdag 31 januari 2014

Het zal toch niet waar zijn ?!

Vorige week donderdag ging ik nog met mijn fiets op mijn bek .
Geen noemenswaardige schade en alleen maar wat lichte pijntjes waaronder die aan mijn linkerknie.
Verder geen last meer van gehad, tot vanmorgen. Opgestaan, misschien met het verkeerde been uit bed, maar in ieder geval is mijn linkerknie opeens erg gevoelig. Dan bedoel ik dus dat hij aardig pijn doet. Dat wordt gedurende de dag niet minder, eerder erger. Tot 2x toe springt hij zelfs "op slot". Niet zo best, want daar heb ik slechte herinneringen aan. Ik hoop toch niet dat dit weer een nieuwe blessure is...
Daarbij ben ik nog steeds niet helemaal van de duizeligheid en hersenschokken af. En die suis in mijn oren, daar word ik ook niet erg vrolijk van. Alsof er constant een fontein achter me staat te spuiten.


                                                                                   



donderdag 30 januari 2014

GVAC baantraining: piramide

Geen Dorie vandaag op de baan. De behandeling van de fysio hakte er behoorlijk in zodat ze vandaag maar voor de buis blijft zitten. Ik, daarentegen, ben er weer helemaal klaar voor. En het wordt vandaag weer met de fiets naar Kempen Campus want net als vorige week zijn de voorspellingen voor vrije parkeerplaatsen niet zo best.

Ik heb geleerd van vorige week. Nee, geen sporttas in mijn fietstas, ik neem mijn sport rugzak mee. Niks vergeten? Check, check, dubbelcheck, yep ik heb alles bij me, zelfs een geel refelctiehesje voor geval dat. En pas op een kilometer voor de Kempen Campus kom ik er achter dat ik toch nog iets vergeten ben: mijn loopjasje! Dat los ik op door de tijdens de warming-up mijn gele GVAC sweatshirt maar te dragen. En dat is goed te doen. Ook tijdens de loopscholing. Voor de kern doe ik hem toch maar uit.

Die kern is vandaag een piramideloop: 
200-400-600-800-600-400-200 meter met tussen elke run 100m. wandelen
Tempo: starten met 85% van de 6-minutentest, volgende run 90%, volgende weer 85% en dan 90% enzovoorts tot aan het einde. Ik heb nog geen 6-minutentest als referentie en ik kan ook niet die van Dorie aanhouden en dus ga ik voor 33 seconden/100m. voor de 85% en 32 sec./100m. voor 90%.
Ik start een stuk later dan de rest omdat ik heel even nog met Marjolijn praat, maar als ik vertrokken ben heeft de rest van het veld al zo'n 150m. voorsprong. Die heb ik echter zo bijgehaald. 
Ik kan maar moeilijk op mijn horloge kijken en dus ook moeilijk tot niet mijn snelheid op mijn klokje controleren. Ik loop nu dus echt op gevoel. Achteraf heb ik dat niet slecht gedaan. Opvallend is wel dat de 2 runs van 600m. op 85% beiden onder het opgegeven tempo zijn gedaan.

De cooling down doen we binnen,net als alle andere groepen. Ja, ja, zo is het wel enorm druk in de gangen. Alleen nog even weer naar huis fietsen en ik heb mijn beweging voor vandaag weer gehad.
Laat ik het maar toegeven. Ik ben best wel moe.....


dinsdag 28 januari 2014

En de training gaat verder: naar de fitness

Nu ik besloten heb om in de donkere wintermaanden niet mee te gaan met de wegtrainingen van GVAC, gebruik ik die "vrije" tijd mooi om de conditie op peil te houden op de fitness. Nou is daar de laatste 2 maanden door drukte, ziekte, noem maar op, niet veel van terecht gekomen maar vandaag dan weer wel.
Dat het met de conditie niet zo beste gesteld is weet ik wel. Ik begin het daarom vandaag al goed te voelen dat ik de 3 voorgaande dagen gesport heb. Het voelt allemaal wat zwaar aan. Maar ik ga voorlopig alleen naar de fitness om wat aan mijn conditie te werken. De spierballen trainingen volgen wel een andere keer.

Na een kwartiertje fietsen geeft het zweet op mijn voorhoofd aan dat ik warm ben. Warm voor de loopband. Ik start de band op 9,5km/u om later, na een minuut of 15 door te stomen naar de 10km/u. Maar dat gaat zomaar niet. Na 20 minuten geeft de natuurlijke ademnood al aan dat het zo niet verder kan. Even terug naar wandel-mode, 5 minuutjes. Daarna weer op tempo, dit keer maar naar die 10km/u. Echter 3 minuutjes is al genoeg om naar adem te snakken en dus gaat nu elke minuut het tempo met een halve kilometer per uur omlaag. Tot aan de 2 km/u. Dit wordt dan mijn cooling down.
Die grote bidon met water heb ik echt wel nodig. Het zweet spuit werkelijk uit alle poriën uit mijn lichaam. Tijd om er mee op te houden.


In de kleedkamer neem ik er goed de tijd voor. Foei, foei, wat men ik moei.
Morgen maar een rustdagje nemen en dan donderdag naar de baantraining. O ja, dan zou het weer druk worden met auto's, net als vorige keer, waar het toen helemaal niet druk bleek en ik het met de fiets niet tot aan de Kempen Campus haalde. Ik zal nu maar weer op de fiets rekenen. En wie weet, als het opeens koud wordt, zo koud dat de boel gaat aanvriezen, dan wordt het geen baantraining maar gaan we toch van de baan af en moet het gele hesje mee. Nou ben ik eigenlijk niet zo happy met het lopen op de weg in het donker, maar wellicht is dat anders met groep 1, met de lagere tempo's en het kleine aantal lopers. 
We zullen wel zien.



maandag 27 januari 2014

Hardlopen en wandelen in Zeelst-Oost

Vanmorgen opgestaan met het (goede) voornemen om vandaag direct na het werk een stuk te gaan hardlopen. Het rondje Zeelst-Oost 2x, is de gedachte.
Eenmaal thuis aangekomen is het wel linea recta naar boven en in de omkleed-modus want ga ik eventjes 5 minuten zitten, dan is de zin ook al meteen over. Als ik even later klaar sta voor vertrek is het wel schemerig maar nog niet echt donker. Eenmaal aan de gang blijkt dat ik toch nog mijn reflectiehesje heb vergeten aan te doen. Gelukkig heb ik wel mijn hoofdpijn-gele loopjasje aan en die verblindt ook al aardig.

Ik start heel voorzichtig, heel rustig. Zo, zonder warming-up, moeten de eerste paar honderd meter dat voor me doen. Ik leg me op om, tijdens 4 passen in te ademen, en op 4 passen ook weer uit te ademen. Op die manier moet ik mijn aanvangstempo kunnen dimmen. En dat zo de eerste ronde lang, Volgens eigen meting 2.445 meter. Dat gaat in 15:44 oftewel 9,32km/u. Valt me eigenlijk nog niet eens tegen.
In de 2e ronde ga ik op "normale" ademhaling, 3 passen "in", 3 passen "uit" en naarmate ik tekort kom, of, tempo omlaag, en/of ademhalingsfrequentie omhoog. Tja, hoort allemaal bij mijn herstel conditie-opbouw.
Ik sluit de training met een 2e rondje in 14:42 (9,97km/u) af, goed voor een totaal eindtijd van 30:26. Gemiddelde snelheid: 9,64km/u. Niet moe. Wel is het afkicken nog niet voltooid. Heb ik er overdag niet veel moeite meer mee, nu direct na het lopen is de balans ver te zoeken. De ooievaarsstand en het rekken van de hamstrings zijn niet uit te voeren zonder houvast. Nee. ik merk nog heel goed dat de aarde draait.
Maar verder was het weer droog, beetje wind, temperatuur 4ºC, gevoelstemperatuur -1ºC.  Goed loopweer.


Na het avondeten nog een voornemen: Vrouwlief en ik gaan samen een half uurtje wandelen. We nemen hiervoor dezelfde route als het hardlooprondje wat ik net nog gedaan heb, maar dan maar 1 ronde. Met de uitloop naar huis meegerekend is dat 2,58km. En dat half uurtje klopt aardig: 30:53.
Het is mooi geweest voor vandaag.



Na de jaarlijkse meterstanden afrekening

Elektriciteit:
Stand = 43.520 Verbruik = 75kWh (-3)
Wel wat minder dan vorige week maar ik vind het nog steeds veel.
Kan uiteraard best te maken hebben de wintertijd

Gas:
Stand = 25.679, Verbruik = 55m³ (+5)
Het zal ook wel door diezelfde wintertijd zijn dat ook het gasverbruik is gestegen.
En het gaat nog erger worden.

Gewicht =85,0 (-1,3)
Het afkicken is nog niet voorbij. En een van de bijverschijnselen, althans bij mij, is toch wel die grote eetlust.Zo heb ik ook afgelopen week me niet ingehouden met mezelf vol te proppen. En niet alleen tijdens de gewone maaltijden, maar vooral juist er tussen in. En de marsen, bros, drop....
En toch is het gewicht gedaald.
Betekent dat misschien dat de beetje bewegen van de afgelopen 2 dagen al meteen vruchten afwerpt.
Laat ik daar maar niet vanuit gaan en gewoon maar weer gaan opletten met eten en snoepen.

 



zondag 26 januari 2014

Trimloop GVAC en Nicole op de thee

Ik ga gewoon voor 2 rondes, goed voor 12,7km.
Tempo: héél erg laag om het maar lang genoeg vol te houden.
Kilometer streeftijd, zo om en nabij de 6:30.
En het gaat ook wel langzaam. Ik merk het ook aan Dorie die moeite heeft om aan mijn lage tempo te wennen.
Is de eerste kilometer weliswaar onder die 6:30 afgewerkt, door het gebabbel van al die dames om me heen vergeet ik zowaar het 2-kilometer punt te klokken. Dat lukt dan wel op kilometer 3 en dan zit ik wel precies op 6:30 gemiddeld.
Op weg naar het 5km.-punt vraagt Dorie toch voorzichtig of het voor mij wel verstandig is om voor 2 rondjes te gaan. Vorige week nog 2,5km en vandaag ruim 5x zo veel? Het zal ongetwijfeld wel te maken hebben met mijn, niet vooruit te branden, tempo, maar ze heeft wel een punt. Nee, laat ik toch maar verstandig doen en het maar bij 1 ronde laten. Dan kan ik me die laatste anderhalve kilometer wel een tempo verhoging veroorloven. Niet spectaculair natuurlijk maar ik vind wel dat ik op zijn minst een beetje moe aan de finish mag arriveren. Eindtijd 40:29 over 6,35km .! Het zou goed een langzaamaan record kunnen zijn, maar goed, ik heb een reden. Pas ziek geweest en eigenlijk nog steeds.
Dorie loopt gewoon door, de 2e ronde in.


Als ik, na me in droge kleren te hebben gestoken, weer naar buiten ga om Dorie te zien finishen staat daar ook Nicole. Ze komt even gezellig op de thee. Maar eerst Dorie zien finishen. Zelfs iets eerder dan ik verwacht zien we haar aankomen en finishen met meer dan 3 minuten sneller dan de 1e ronde.
Haar conditionele voorsprong op mij is niet gering, maar ik hoop toch snel weer in de buurt te komen. Met een mogelijke halve marathon op het programma moet ze toch even zonder mij de voorbereidingen verrichten.


Terwijl Dorie geniet van een weldadige douche, nemen Nicole en ik de tijd om wat bij te kletsen onder het genot van een kopje thee. Voor Nicole toch een gedenkwaardig plek, hier in de kantine van GVAC. Hier stond ze nog op het podium na haar overwinning op de halve marathon van GVAC. Tja, daarna ging het opeens bergafwaarts. Blessure na blessure...
Maar hier in de kantine van GVAC is er al snel contact met de toch al weinige aanwezigen. Zo sluiten Judith en Peter aan en even later ook Boudewijn.Ik l;eg een beetje uit hoe het reilen en zeilen hier bij GVAC gaat, hoe de trainingen verlopen en zijn ingedeeld. Haar een beetje warm maken. Wie weet, als het straks voorjaar is en haar laatste blessure, de achillespees, het toelaat om voorzichtig wat te gaan sporten, dat ze zich dan ook bij de beginnersgroep van Marjolijn meldt.
Time flies. Het is zo 1 uur geweest en dan zou ik eigenlijk al thuis zijn.

Volgende week zondag wordt het een trainingsloopje in Duizel. Een kilometer of 10 of zo.






zaterdag 25 januari 2014

De Vrijbuiters

Alweer, nét te laat. Op mijn horloge is het 11:03u en die loopt ook nog iets voor. Maar er is geen Vrijbuiter meer te zien. Normaal gesproken heb ik die zo wel bijgehaald, maar nu moet ik eerst de Scénic zien te parkeren. Het bos ziet er wat rommelig uit de laatste tijd. Veel takken hier en daar en er staat ook nog een Audi geparkeerd die mij niet bekend voor komt.
Heel onorthodox parkeer ik mijn wagen maar in de haaks op het bospad, tussen de bomen. Zo eenvoudig gaat dat echter niet. Het kost me een heleboel geslip, stoer gezegd: wheel spin,  maar uiteindelijk sta ik geparkeerd. Intussen zijn de Vrijbuiters nu wel gevlogen. 
De achtervolging begint. Wetende dat Jo er vandaag ook niet bij is, zal er ook niet worden omgedraaid.  Maar ik heb mijn route goed gegokt want even later zie ik al gekleurde jasjes tussen het groen van het bos.


De duizeligheid is nog niet over maar wel zo ver gezakt dat ik lekker maar rustig aan mee kan trainen. Een kwartier voor het einde van de training komt Monique er achter dat ik er ook bij ben, maar ach, dat is niet de eerste keer. Zij en Carla hebben altijd zo veel te bepreken dat het vaak lijkt alsof ze een eigen training binnen de Vrijbuiter training hebben.

Terug bij "AF" is de Audi inmiddels verdwenen. Het schijnt van een man te zijn die tegenwoordig. ons startpunt gebruikt om met zijn hond te gaan wandelen.

Die afkick verschijnselen van afgelopen week zijn er wel de oorzaak van dat ik nog niet aan de groepsfoto heb kunnen werken. Daarom maar de iPad meegenomen met daarop de foto's van de lunchwandeling van 23 november vorig jaar. Meteen deel ik maar de URL van mijn weblog uit zodat ook de Vrijbuiters die dat adres nog niet of niet meer hebben, mijn berichten weer kunnen volgen.


vrijdag 24 januari 2014

Lizzie en de dag met opa.

Net als ik dat met Luuk en Damian en in kleine mate al eens met Kay heb gedaan, zo is het nu de beurt aan Lizzie, nl. een dagje met opa met de trein mee.
Waar zo'n meisje van 8½ nou naar toe zal willen blijft wat raadselachtig. Echt zeggen, dáár wil ik naar toe, zit er nog niet in. Maar die treintjes waar Luuk en Damian al naar toe zijn geweest, dat lijkt haar wel leuk. Zelf heb ik daar wel mijn twijfels over, want wat geeft zijn nou om modeltreinen en modelspoorbanen.
Maar goed, uiteindelijk is dan toch voor vandaag de afspraak dat we naar Miniworld Rotterdam gaan.

Miniworld Rotterdam is gewoonlijk alleen in het weekend open en op vrijdag vanaf 12:00u. Dat betekent dat we ons 's morgens niet zo heven te haasten. En voor dat we in Eindhoven op de trein stappen nog eventjes binnenwippen op kantoor. Even met Lizzie langs oma Leni en Nancy langs gaan.
Niet veel later staan we al op het perron spoor 5 te wachten. Als de trein in aantocht is schiet het me weer te binnen. "Verrek, nog niet ingecheckt!!". Maar waarom plaatsen ze die incheck-paaltjes nou niet op het perron, naast de stempelautomaten. Nee, nu moet ik weer helemaal naar de uitgang van het station om daar op zo'n paal in te checken. Het is dat ik de hardloopconditie van een hinde heb dat ik toch weer op tijd bij de trein terug ben. En om 11:00 u. met de trein in de 1e klas, dan hoef je je voor een goede plek geen zorgen te maken.

De heenreis is vooral veel gek doen, snoepen, foto's maken, gek doen. De tijd vliegt dan ook voorbij.


Na een reis van1 uur en 9 minuten staan we stil op station Rotterdam Centraal. Het station is pas weer vernieuwd geopend en ik ben wel een beetje benieuwd hoe het er nu uitziet. Maar ach, dat is niet aan mij besteed. Ben nou niet bepaald onder de indruk. We maken nog wel even een selfie en buiten ook nog een foto van Lizzie voor het station.
Het is dat ik weet dat we in Rotterdam zijn want op de gevel prijken alleen in grote letters Centraal Station. Had net zo goed Centraal Station Beesd kunnen zijn. Dat is bij ons in het zuiden wel beter geregeld. Het meest opvallende echter is de stationsklok die precies één uur voor staat.


Maar nu op naar MiniWorld.
Daar aangekomen bezoeken we eerst de Hanzelijn op schaal N. De treinsimulator lijkt me ook wel leuk voor Lizzie,maar die doet het helaas niet. Met de speurtocht weet  ze totaal 11 kerstmannetjes te traceren. Dat gaat op het formulier.
En dan naar de grote zaal, waar op een enorme baan grote delen van Rotterdam zijn nagebouwd. Lizzie heeft er niet zo veel moeite mee. In no-time is ze aan het eind van de baan, inclusief een nacht-simulatie. (het wordt dan donker en alle lichtjes in de stad gaan dan aan). Des te sneller zitten we achter een pizza, een frikandel en een Fristie in het restaurant. Terwijl Lizzie zich in een container speelhoek vermaakt haal ik er nog maar een frikandel bij. Het speurtochtformulier bekijkend, zie ik dat we pas de helft van de opdracht hebben uitgevoerd. Er zijn blijkbaar nog eens 20 chocolade kerstmannen in de grote zal verstopt. Dus we moeten toch nog even terug.
Zo gezegd, zo gedaan. Maar inclusief 2 nachten komen we echt niet verder dan 5 kerstmannen. Dat geven we bij de kassa maar door als we het formulier inleveren. Daar blijkt ook nog dat er op de kleine baan maar 9 kerstmannen te vinden waren en geen 11. Lizzies schuld. Heeft ze niet goed geteld. En die 20 kerstmannetjes bi de grote baan? Waarschijnlijk opgegeten,weet de man achter de kassa nog te vertellen. Maar ze krijgt alsnog de bouwplaat voor een stoomlocomotief.


Einde MiniWorld. What's next?
Lizzie vindt winkelen leuk en dus, op naar Zuidplein. Daar nemen we de metro voor. Lizzie mag zelf in- en uitchecken. Dan weet ze in ieder geval wat ik elke keer bedoel moet in- en uitchecken. Het val mij al op dat het bedrag wat ik op mijn NS Business Card heb opgeladen, onaangetast blijft.Ik kan me niet voorstellen dat ik "gratis" reis. Het zal wel van mijn salarisstrook afgeschreven worden. Thuis even nazien. In het winkelcentrum weet ze wel waar ze naar toe wil. een sieraden winkeltje. Maar ook een automaat waar jet tegen € 2,00 een plastic bal met iets erin kunt kopen. Nou, dat 2 Euromuntstukje gaat er wel in maar er komt niets uit. Goed winstgevende business. Dat dan weer wel. In de naast staande foto-automaat laten we nog een selfie maken, bij de Eiffeltoren, omdat Lizzie die het leukst vindt.
Wat doen we nog meer?
Een ijsje eten Zuidplein, een donut in de metro, een hapje bij McDonald's in de C&A. In de C&A? Ja in de C&A. Ik ken maar één plek waar ze in een kledingzaak ook een fastfood restaurant hebben en dat is de C&A op Beurs.

Het begint al te schemeren. Het is onderhand tijd om weer eens terug te keren naar Veldhoven.
Na de laatste Metrorit is het nog wel even wachten op onze thuis-trein maar 1e klas en dus zitten we daarna weer lekker rustig op onze leren zetels. Onderweg Whats-appt Lizzie nog een hele poos met Oma See. Later lees ik pas wat ze haar allemaal heeft wijsgemaakt.
Terug in Eindhovenis het eerst nog wat avondeten bij opa en oma en dan pas terug naar mama's en papa's. Het is ook al 8 uur en dat is toch een uurtje later dan ze gewend is. Maar ze zal wel goed slapen. Het was een vermoeide dag vandaag....