vrijdag 28 februari 2014

Decenium Webloggen

Het is helaas aan deze weblog niet meer te zien maar het is vandaag toch echt 10 jaar geleden dat ik mijn allereerste bericht op een weblog deelde.
Destijds was dat nog op www.jimjimiz.web-log.nl.
Maar ja, helaas besloot web-log.nl na een aantal jaren een migratie aan te gaan met Wordpress en dat liep na 2 jaar problemen uit op een fiasco en met het uiteindeljk opdoeken van heel web-log.nl tot resultaat. Dat betekende voor zo'n 300.000 web-loggers dat zij op zoek moesten naar een andere "host". Dat was echter nog niet eens het ergste. De meesten waren intussen al hun berichten al kwijt. En als je de kleine lettertjes in de voorwaarden leest, dan blijkt dat je, net als bij een volgeschoten fotorolletje, wel recht heb op een nieuw leeg fotorolletje maar de inhoud, daar kun je naar fluiten.
Ik heb getracht om mijn inhoud nog veilig te stellen. Ik heb inderdaad ergens een groot bestand waar alle oude berichten nog instaan, maar helaas zijn deze op geen enkele manier in blogspot.nl in te lezen.
Misschien als ik ooit nog eens zin heb om opnieuw en alweer een nieuwe blog te maken onder Wordpress dat ik al die oude berichten wellicht daar kan inlezen, maar of ik daar nu nog echt zo'n zin in heb....

Neemt niet weg dat ik zelf toch vandaag al 10 jaar aan het bloggen ben, zij het zo nu en dan met horten en stoten. Ik heb er in de Web-log.nl-tijd veel weblog-vrienden aan overgehouden en de leukste anekdote blijft toch wel de uitnodiging van een redacteur van het loopblad Runners om in eerste instantie mij en daarna op mijn aanwijzing nog enkele andere webloggers te mogen interviewen om vervolgens onze weblog-bevindingen in het blad Runners te plaatsen. En dat met een foto van een aantal web-loggers tijdens een trimloop waar we gezamenlijk aan meededen. Maar met Hyves en later Facebook en Twitter zijn de contacten en berichten toch wel danig gewijzigd.

Groepsfoto webloggers (uit de Runners) na boscross in Doorn 29-01-2006

Groepsfoto webloggers na Lustrum Webloggersloop op 30-01-2011

Ik voel er nog geenszins voor om er mee te kappen. Wel zal de lezer zijn opgevallen dat er zo nu en dan gecensureerd moet worden. Maar dat doe ik dan ook alleen onder druk van buitenaf.
Hoe dan ook, vandaag vier ik een klein feestje achter mijn computer....

 

donderdag 27 februari 2014

Te laat voor de baantraining en daarom maar een thuistraining

Dorie heeft zich afgemeld. Een verschoven nekwervel maakt het dat een ingelaste pauze noodzakelijk is om de boel weer goed in het gareel te krijgen. Voor mij betekent dat niet dat ik ook niet ga. Nee. ik heb me er al helemaal op voorbereid dat ik wel ga trainen. En dat op ongeveer de zelfde manier als vorige week, nl. toch wat rustiger dan de opgegeven harder (90%) en nog harder (95%). Ik heb mijn lesje wel geleerd.

Maar als ik om kwart voor 7 al helemaal in sporttenue klaar sta, met de klink van de voordeur in mijn rechterhand, gaat de telefoon. En ik zi al de hele dag op een telefoontje te wachten en dat zou hem wel eens kunnen zijn. Inderdaad. Het is UPC. Wat de klachten zijn. Enfin, dat heb ik al uitgebreid in mijn vorig bericht uitgelegd, maar al met al duurt het tot tegen 10 over 7 eer de hoorn weer op de spreekwoordelijke haak ligt. Als ik nu nog in de auto stap ben ik pas op de atletiekbaan als de "kern" begint. En dan heb ik zelf nog geen warming-up gehad. Nou, daar heb ik dan ook geen zin meer in.

Daarom ga ik voor een alternatieve training. Geen tempo- of intervaltraining maar gewoon een rustige Rondje Zeelst-Oost training over 2 rondes. Ik ben daar toch al helemaal voor aangekleed.
Uiteraard ga ik heel rustig van start, zo zonder warming-up. Tempo op ademhaling 4:3.
De eerste ronde wordt geklokt op 16:32 over 2.445m. Goed voor 8,88km/u
De tweede ronde op hoger tempo ademhaling 3:2 gaat in 15:42, gemiddeld 9,35km/u
De training is heel rustig gegaan. Gebruik gemaakt van lange ademhalingen tijdens de eerste ronde om zo gedwongen niet te hard te gaan. In de 2e ronde wat losser gelopen maar bewust laag tempo aangehouden. Dit is wel terug te vinden in de snelheden. Het ziet er dan wel wat gezapig uit, maar voor mij is het rustig kunnen lopen ook een belangrijke item. Gevolgd door een langdurige uitlopen (12 minuten) en cooling down ben ik wel tevreden dat ik toch nog wat getraind heb, vandaag.

Door de nekblessure van Dorie is daarmee de 18km.-duurtraining van aanstaande zaterdag komen te vervallen,wat ook zoveel betekent dat een eventuele deelname vaan de halve marathon van Hapert ook van de baan is. Maar er komen nog zat halve marathons en met een beetje training hoeven we dan niet uit te gaan van een eindtijd van tussen de 2u10 en 2u15 maar wellicht wel onder de 2 uur.
Wie zal het zeggen.



Jammer UPC

Nee, geen negatieve reclame over UPC. 
"Jammer" betekent hier eigenlijk dat ik best tevreden ben over UPC maar dat ze helaas niet meer aan mijn wensen van de voortschrijdende techniek kunnen voldoen.
Wat is er aan de hand?
Nou, niets eigenlijk. Alleen dat we 3 televisies hebben en op slechts 2 st. interactieve tv met een digitale videorecorder, een zogenaamde DVR, om je eigen programma's op te nemen. en de wens is al een paar jaar om ook op die 3e tv opgenomen programma's te kijken.
Nu hebben we ons al jaren teveden gesteld met die 2 DVR's maar de techniek gaat verder. Echter niet bij UPC, helaas. Zo kun je met Ziggo, en Telfort al met 3 interactieve tv's opnemen, Vodafone gaat met nog eentje verder maar KPN gaat zelfs tot 6 toestellen. Daarbij maken die 3 laatste providers ook nog eens gebruik van glasvezel, die bij mij ook al binnen in de meterkast is aangesloten. Dat betekent een minimale download/upload van 50/50MB. Toch heel wat anders dan die 25/1,5MB wat ik nu heb.

Ik heb wel wat moeten aandringen maar uiteindelijk belt UPC me op mijn thuistelefoon op.
Wat de klachten zijn.
Nou, nee, geen klachten. Ik wil eigenlijk meer dan wat ik nu heb, oftewel, opnemen op 3 tv's en een hogere uploadsnelheid..
Dat laatste kunnen ze mij tegen een meerprijs van € 0,73 wel aanbieden en dan ga ik van 1,5 naar 6MB, oftewel 4x zo snel. Maar dan heb ik nog steeds niet de mogelijkheid van opnemen op 3 tv's.
Nou is die UPC-man uiterst beleefd en behulpzaam aan de andere kant van de telefoonllijn, maar hij beseft wel dat, wat ik graag wil, bij UPC niet verkrijgbaar is. Nog niet. Wie weet in de toekomst wel.


Nu zit ik niet echt te springen om weg te gaan bij UPC, als je tot nu toe tevreden bent, maar als je de gewenste mogelijkheden bij andere providers wel ziet, dan zit er niets anders op dan eens verder te kijken. En dan is het nog maar de vraag of het elders dan wél goed gaat, want als je internet er op na slaat, heeft elke provider ook een heleboel ontevreden klanten. En daar wil ik straks ook niet bij horen.

Maar goed, laat ik morgen maar eens verder kijken. Tot nu toe klinkt het al wel positief en daar bedoel ik mee, dat ik de mogelijkheden die ik wil al gevonden heb en daarbij ook nog eens goedkoper dan mijn huidige abonnement. En er bestaan ook nog eens voordeeltjes als het GSM-abonnement ook nog eens bij die zelfde provider loopt. Dat wordt dus héél interessant.

Wordt vervolgd.

woensdag 26 februari 2014

Achternamen van mama en van papa

Hoor ik dat er in België de kinderen nu niet alleen maar de achternaam van de papa mogen hebben, maar ook die van mama. Nee, niet OF, maar EN. Dus het dochtertje van Liesje Jansen en Henk Pietersen heet dan Els Pietersen-Jansen. Nee, geen Jansen-Pietersen, zo heb ik begrepen. Blijkbaar blijft dan weer de achternaam van de vader voorop staan.
Het schijnt dat deze manier van naamgeving al in veel Europese landen gewoon is, of zelfs is toegestaan. Bij ons hier in Nederland, waar we normaliter altijd als haantje de voorste meedoen, is dat nog helemaal niet het geval. Verboden zelfs. En alleen in heel uitzonderlijke gevallen en alleen per koninklijk besluit kan daar een heel enkele uitzondering voor gemaakt worden. Heel misschien. En dan druk ik me nog erg voorzichtig uit.


Toch vraag ik me af hoe dat in de praktijk uitpakt.
Even de presentielijst afwerken, bijvoorbeeld.
Liesje Pietersen-Jansen..... present!
Jan Rot-Jong.... present!
Lola De Bruin-Brood....present!
Annemarie Van de Zwegen en Zuilenstein-VanVeldhoven.....
Annemarie Van de Zwegen en Zuilenstein-VanVeldhoven..... 
ANNEMARIE VAN DE ZWEGEN EN ZUILENSTEIN-VAN VELDHOVEN.... !
Annemarie Van de Zwegen en Zuilenstein-VanVeldhoven is vandaag niet aanwezig
Anita Appel-Sap.... present!
Nellie De Nijs-Coman.... present!
Koos De Boer-Van Eindhoven....

Sorry hoor! Dat klinkt toch niet.
En wat dan, als van bovenstaand rijtje, de zoon van Jan en Annemarie geboren wordt: Hugo-Constantijn.
Die heet dan Hugo-Constantijn Rot-Jong-Van de Zwegen en Zuilenstein-Van Veldhoven.
Volgens mij gaat hem dat niet worden.
Misschien kijken ze in Nederland wel verder en is het daarom niet toegestaan.
Tja wie zal het zeggen....



dinsdag 25 februari 2014

Hoezo aanbieding?

Net zoals zo velen heb ook ik een mobiele telefoon, een smartphone nog wel, mét een abonnement. Voor mij duurt dat abonnement 2 jaar, maar dat is dan ook inclusief smartphone. Die smartphone ben ik inmiddels kwijt. Verloren in een rodelbaan in Winterberg, maar mijn abonnement loopt nog door, nu in combinatie met een "leen"-toestelletje.
En dan krijg ik een telefoontje, vorige week maandag.
Vodafone. Hoe mijn abonnement bevalt en hoe mijn telefoon. Over dat laatste kon ik kort zijn. Kwijt. Dat is natuurlijk een onwennig antwoord, maar mijn abonnement is bijna afgelopen en ik ben de gelukkige om tegen een aanbiedingsprijs een nieuw abonnement uit te kiezen. Inclusief telefoon toestel. En gezien mijn verbruik wordt dat weer 300 belminuten en 1.000MB data. En dat voor "maar" € 33,00 per maand, inclusief een Samsung Galaxy S4 mini met 4G.
Ik heb geen 300 minuten nodig. Zoveel bel ik niet.
Nee, dat klopt, ik zie maar 100 minuten per maand. Maar dan nog geldt een aanbieding van weer 300 belminuten en 1.000MB data.
Nee, ik zeg net, zoveel bel ik niet... Ach weet je wat ik hoef het niet. Ga eerst eens zelf op onderzoek.
we bellen volgende week wel weer terug want dit aanbod geldt niet zo lang.
Klik....

Toch maar eens kijken wanneer mijn abonnement afloopt. 29 Mei, nou dan heb ik nog tijd zat om eens verder op de markt te kijken. Maar eerst maar eens een analyse maken van mijn verbruik. En dat is schrikbarend laag. Meeste belminuten in een maand is amper 30 geweest. Daarbij moet ook nog vermeld worden dat bij bellen gedurende de eerste minuut, altijd al meteen die hele minuut in rekening wordt gebracht. De specificatie staat daarom ook bol van de "1-minuut-gesprekken".
Mijn data, internet gebruik. Een enkele keer over de 300MB maar vrijwel altijd rond of minder dan 200MB. Voor mij is dat duidelijk. Ik ga terug naar een veel kleiner abonnement. Een uurtje surfen op het net levert al meteen een voordeel van € 5,00 op t.o.v. Vodafone. En ik heb nog ruim 3 maanden voor mijn abonnement is afgelopen. Laat ik me dan vooral niet haasten.
Lees ik ook nog dat de Samsung Galaxy S5 al staat te trappelen om op de markt te komen. En dat betekent doorgaans weer, dat de prijzen van de "oudere" modellen weer kunnen zakken. Ik weet genoeg.

Dat weet de dame van Vodafone die mij vandaag terugbelt helaas niet. Nog steeds dolenthousiast vraagt ze of ik al beslist heb over die 300 belminuten en 1.000MB's voor 33 Euries.
Eh.... ja. Dat gaat hem niet worden. Ik bel namelijk niet zo veel en ik verbruik niet zoveel data.
Even kijken...nee inderdaad, u belt bijna niet en dataverbruik is ook heel laag.
Oh, denk ik nog. Zeker een andere monitor voor haar neus dan vorige week.
Maar dan heeft ze nog een andere aanbieding. Slechts 200 belminuten per maand (waar ik maar 30 van gebruik) en slechts 500MB. En dat voor slechts 31 Euries.
Wááát... maar 2 Euro minder? Is dat een aanbieding? Ik ben ze al tegengekomen voor € 28,00.
Ja, maar dit abonnement heeft wel 14,4MBps. (Nu wordt het opeens technisch)
14,4? maar dat is toch geen 4G?
Nee, maar er is nu alleen nog maar 4G in de Randstad, dus dat maakt niet uit.
Op jullie site staat dat in mijn omgeving, op enkele blind spots na, overal al 4G is.
Ja, ook dat klopt wel, maar nog niet in heel het land...
Oké, genoeg geweest. Ik stop ermee, einde gesprek.
Één ding heb ik er wel van geleerd en dat is, mijn verbruik eens goed na te zien, en zowel als vrouwlief als ik kunnen straks vooruit met minder dan de helft van wat we nu hebben, al zal dat helaas niet minder dan de helft in kosten schelen.
Dus toch iets van op gestoken. Dankzij Vodafone.


maandag 24 februari 2014

Uitlopen na de Rico Salvettiloop

Natuurlijk ben ik stijf na gisteren. En overdag blijft mijn linkerbeen wat moeizamer bewegen. De hele dag denk ik er al aan om vanavond rustig uit te lopen. De stijfheid wat kwijt te raken. De melkzuur uit het lichaam verbannen. Maar eenmaal thuis, wat later vanwege een afscheidsreceptie, is de animo al weer geslonken. Maar toch, ik sleep me naar boven, wring me in een lopersoutfit, het gele jasje aan, reflecterend hesje er overheen en toch maar die handschoenen aan en klaar voor een uitlooptraininkje.

Ik ga lopen op gevoel. Heel rustig, niet naar mijn klokje kijkend en de ademhaling ook heel rustig. Voor de kenners, de verhouding 4:3 en dat het hele rondje Zeelst-Oost lang. M.a.w. op die manier dwing ik mezelf om niet harder te gaan.
De stijfheid is na anderhalve kilometer al wel verdwenen en er is genoeg energie om 2 rondjes te doen maar ik bedwing me. Gewoon maar één rondje en daarna uitgebreid uitlopen en rekoefeningen.

Dat ene rondje van 2,58km leg ik af in 18:27 wat neerkomt op 8,39km/u. Duidelijk een uitlooptempo.
Ik heb me dit keer goed ingehouden en de spieren voelen ook weer beter.


Energieverbruik na weer een lenteweek in de horrorwinter

Elektriciteit:
Stand = 143.807, Verbruik = 74kWh (+5)   [= 10,6kWh/dag.]
Een wasmachientje extra en het is meteen merkbaar.

Gas:
Stand = 25.834  25.874, Verbruik = 40m³ (-9)   [= 5,7m³/dag.]
Tja, het is gewoon een hele zachte horrorwinter.....

Gewicht= 85,0kg (+1)
Helaas..... De veel te veel Vietnamese loempia's en flinke porties macaroni hebben hun uitwerking niet gemist...


zondag 23 februari 2014

Trimloop: Rico Salvettiloop Moergestel - 15km.

Een prachtige naam voor een trimloop, als je het mij vraagt. De loop dankt deze naam aan een noodlottig ongeval die de trainer met die naam is overkomen. In feite is dit dus een herdenkingsloop ter herinnering aan Rico. Vandaag intussen al voor de 13e keer.
Voor mij, ons, is dit pas de eerste keer. Eerlijk gezegd had ik nog nooit eerder van deze loop gehoord terwijl ik toch op veel plaatsten geweest ben.

In het kader van trainen op wat langere afstanden hebben we deze loop uitgekozen en dan de 15km-versie. Maar dat was al een hele poos geleden en in die poos is het conditioneel met mij eigenlijk helemaal niet beter geworden. Door allerlei gezondheidsproblemen dan te verstaan. Ik zie daarom als een berg op tegen deze loop. Als ik dan ook nog eens de uitslagen bekijk van de laatste 3 jaar, dan zie ik dat de eindtijden op de 15km maximaal op rond de anderhalve uur liggen. Mijn tempo, daarentegen, is nu nog zo laag, op die afstand schat ik 9km/u, dat ik moet rekenen op een eindtijd van tegen de 1u40. En als ik toch ergens een hekel aan heb is dat toch wel als allerlaatste eindigen met een achterstand van 10 minuten op de voorlaatste.
Eenmaal onderweg naar Moergestel leg ik dat Dorie voor, maar uiteindelijk beslissen we toch om gewoon voor de 15km te gaan.

Ter plaatse in Moergestel, komt het terrein ons wat bekend voor. Het blijkt één van de wisselpunten te zijn van de Hart van Brabant Estafette die we een stuk of 7 keer gedaan hebben.
We verwachten niet veel bekenden hier, in deze regio, maar daar hebben we ons toch in vergist. Naast Mirjam en Rudolf Buur is daar natuurlijk Haroldinio ook bij. Daarnaast zien we Gwynny Hamilton van EA, en haar clubgenoot Kim Dillen. 
Oké, nummer en chip afgehaald en omgekleed. Ondanks de voorspelling van zon en lentetemperaturen heb ik het beslist niet warm. Ik draag daarom gewoon mijn gele jasje over mijn sportshirts en handschoenen maken mijn outfit helemaal compleet.
Uiteraard heb ik thuis mijn strategie al bepaald.
Voorzichtig en langzaamaan om het maar vol te houden? 9km/u? Komt overeen met 6:40 per km. Betekent wel een eindtijd van 1u40. Nee, 10 minuten na de voorlaatste eindigen voel ik niet veel voor.
Een eindtijd van 1u35 dan? Gemiddeld 9,47km/u = 6:20 per km. Daar ga ik voor, want sneller dan dat zit er echt niet in. En dan moet ik dat nog zien te volbrengen ook nog.

Het startschot hebben we helemaal niet gehoord en mijn eigen  stopwatch druk ik pas in bij het passeren van de startstreep. Het aantal deelnemers is veel groter dan we hadden verwacht en vooral de 10km-wedstrijdlopers gaan er als een pijl uit de boog vandoor. Wij doen het rustig aan. Zijn niet helemaal achteraan gestart en lopen rustig op gevoel. De tussentijd op de eerste kilometer verbaast ons daarom enorm. 6:06 terwijl we het zo rustig aan doen? Dorie geeft ook aan dat de afstand volgens haar GPS bij lange na niet een kilometer is. Vreemd genoeg blijft dat zo doorgaan. De kilometers 2, 3, 4, elke keer is de afstand te kort en zijn daarom de tussentijden ook relatief "snel".
Intussen loopt zo'n 50 meter voor ons een trio wat ongeveer ons tempo loopt. Wij houden ons tempo aan, zijn niet van plan om naar hen toe te lopen. Vlak lopen is ons uitgangspunt.
We zijn amper het 4km.punt gepasseerd als we al door de eerste 10km. wedstrijdloper worden gedubbeld. Hij heeft er al bijna 2 rondes op zitten en wij moeten nog voor de eerste doorkomen! Gelukkig blijft het bij die enige die ons dubbelt. Tenminste in de eerste ronde. In de tweede ronde beginnen de snelle 15km-lopers ons ook al te dubbelen. Ook Kim Dillen kom ons tussen kilometer 6 en 7 voorbij gesprint, vooraf gegaan door Wilfred van Mil.

Bij de doorkomst naar de derde ronde staat Mirjam al aan de finish bij de drankpost.
"We blijven gewoon vlak lopen, het is niet de bedoeling dat we deze ronde veel harder gaan....", herinnert Dorie me er nog aan. Eigenlijk heb ik daar niet zo veel moeite mee want intussen begin ik al vermoeidheid in mijn benen te voelen. De ademhaling is nog steeds geen probleem. Wat dat betreft zou er nog wel een tandje bij kunnen. Toch lijkt het alsof we nu heel langzaam op onze voorgangers inlopen. We houden ons in. Tussen kilometer 12 en 13 worden we zowaar gepasseerd door een groep wedstrijdlopers die al babbelend aan het uitlopen zijn. En niet veel later zoeft ook Kim er nog eens flink langs. Intussen is de kloof met onze voorgangers zo ver geslonken dat de neiging om erover te gaan steeds groter wordt. Met mijn vermoeidheid zit het wel snor. Die is inmiddels al weer over.
We zijn de 13 kilometers gepasseerd en lopen nog maar een paar meters achter de 2 voorgangers, de derde is inmiddels er al vandoor gegaan, richting finish. Nu wil ik wel voorbij, "....maar niet te snel...", waarschuwt Dorie nogmaals, en dat doen we dan ook, heel rustig voorbij gaan.
Kilometerpaal 14 en Johan is ons tegemoet gekomen en loopt de laatste kilometer met ons mee. Het tempo is intussen toch wat omhoog gegaan,maar dat gaat moeiteloos. Het is fijn om in de verte de finishboog al te zien en te weten dat wij dus niet de allerlaatste zijn. We hebben zelfs een aardig gat geslagen met onze voormalige voorgangers.
We klokken op mijn klokje 1u29:28, maar houden toch maar de officiële nettotijd aan, nl. 1u29:30, toch goed voor een gemiddelde snelheid van 10,06km/u
Helaas is de GPS afstand wel een heel stuk korter. Die van Dorie geeft 14.290 meter aan en die van Johan 14.370 meter. Iedereen die we nog spreken heeft het over deze te korte afstand. Omdat ik met Dorie gelopen heb ga ik voor het gemak uit van haar afstand als juiste afstand. Met de nettotijd komt er een gecorrigeerde gemiddelde snelheid uit van 9,58km/u, wat op zich, op dit moment, voor mij een prima prestatie blijft.

Het voelt goed na afloop. Niet buiten adem, snel hersteld en de vermoeidheid valt behoorlijk mee. Dat geeft weer perspectieven voor de toekomst en de plannen voor de de volgende duurlooptrainingen zijn al weer gesmeed. Volgende week zaterdag, dus....

Intussen mogen wij genieten van onze herinnering: 
een potje narcissenbollen.



zaterdag 22 februari 2014

Na 2 weken weer terug bij de Vrijbuiters

Holly's diploma A zwemmen en het weekendje Cadzand Bad zaten er tussen maar vandaag weer present. Veel te laat helaas weer en dus wordt het zoeken naar de kudde. Ik ga niet specifiek op zoek maar loop over het fietspad door tot aan de weg naar Riethoven en dan weer terug. Dan heb ik in ieder geval mijn training gehad. En als ik de Vrijbuiters tussendoor tegenkom, dan sluit ik me gewoon bij hen aan. Zo ook vandaag. En na zo'n 500 meter dribbelen zie ik in de verte de rug van Jo en het blauwe jasje van Carla. Het duurt daarna nog wel zo'n 500 meter eer ik er bij ben, maar dan is de groep voor vandaag compleet. Een kleine groep. André, Jo, Germaine, Carla en Riet, en nu ben ik daar ook weer bij.


We vervolgen de de training door het. met grote plassen bezaaide. bos. Doen de noodzakelijke oefeningen en zijn weer op tijd bij de koffie en thee.
Ik maak meteen van de gelegenheid gebruik om de groepsfoto's 2014 uit te delen.

Volgende week is het carnaval en om 12:00 begint de opstelling al van de kindercarnavalsoptocht. Dik kans dat ik volgende week dus niet bij de training zal zijn want zoals altijd doen ook nu de onze kinderen met onze kleinkinderen weer mee.

Onderweg naar huis maak ik nog een pitstop bij de het tankstations Gulf aan de Kempenbaan. Echt een pitstop want er moet getankt worden en in het weekend is het hier altijd enkele centen goedkoper dan elders. Vandaag is dat € 1,639 per liter terwijl het bij de selfservice tankstations in de buurt nog 4 eurocent duurder is. Dat is meteen mooi meegenomen.
De besparing zet ik ook meteen maar om in 2 broodjes bij de Subway die eveneens in het tankstation zijn gevestigd. Lekker...

Morgen reizen we, Dorie, Johan en ik, af naar Moergestel voor de Rico Salvettiloop. Goed voor 15km. 
Ik ben zelf ook heel benieuwd hoe dat zal gaan.




donderdag 20 februari 2014

Eerste training weer na Cadzand Bad

Inderdaad. Eerste training. Ik heb nl., vanaf terug van weekendje Cadzand Bad nog geen spier meer getraind. Had ik ook nog niet zo'n behoefte aan want tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds last van spierpijn. En ondanks de voorspellingen dat het vanavond en vannacht gaat regenen, bereid ik me toch maar voor op de baantraining. Helaas meldt Dorie zich af. Ik zet toch maar door.

Door de regen wijzigen de plannen ietwat. De loopscholing slaan we over en we doen lopend rond de baan wat extra dynamische oefeningen. Na eer ronde steigerungen is het tijd voor de kern.
Dat wordt weer een harder (90%) en nog harder (95%) training, waarbij de 600 meters harder gaan en het 200 meters nog harder. Tussen elke run 100 meter rustig.
Het programma is: 400-200-400-200-600-200-600-200-400-200-400-200, dacht ik. Maar nee hoor, de training is dit keer niet zó lang. Na de laatste 600-200 is het al gedaan.

Bij gebrek aan Dorie loop ik vandaag samen met Hans. Niks geen 90% en 95%  voor mij. Ik ga vandaag op gevoel. druk wel mijn stopwatch elke keer in maar zal niet kijken. Nee, ik heb intussen wel geleerd uit mijn fanatiek training van vorige week donderdag, wat dat kan inhouden. Ik heb nl, tot vandaag de dag nog steeds spierpijn, voornamelijk aan mijn linkerbeen.
Dat op gevoel lopen gaat niet slecht. Als ik achteraf naar de tempo's kijk is dat redelijk constant. Alleen zien we na onze serie van 600tjes en na de weer de eerste set run 400meter bijna iedereen al aan de kant staan. Wij zouden te veel gelopen hebben en terwijl wij nog zeker 1x400 en 2x200 moeten, denken wij. Maar nee, toch niet. Na het 2e setje 600-200 is het al voorbij. We hebben gewoon nog een run extra gedaan.

Na een rondje tegendraads uitlopen gaan we meteen naar binnen voor de coolingdown, Het is volle bak in de gangen en in de gangen voor de kleedkamers is het tegenwoordig "verboden af te koelen" en dan blijft er niets anders meer over dan dat in de kantine te doen.
Zo, en nu maar afwachten hoe het dit keer  met mijn spieren afloopt.




woensdag 19 februari 2014

We zitten al weer op de helft van de week, Marcia vs Jochem

Maandag niet gefietst, dinsdag niet hard gelopen en vandaag is het woensdag en ook nu nog geen hardloopactiviteit.
Maandag, spierpijn. Dinsdag nog erger. Woensdag en nog niet over... Allemaal reden genoeg om het nog even rustig aan te doen. Zondag staat immers weer 15km. op het programma en het belangrijkste van trainen is toch rust. En dus neem ik het er even van.

Vanavond speelt Marcia met haar team tegen het team van Jochem. Dan heb ik het over volleybal en de één speelt in een team van Meerhoven en schoonzoon bij Nuvoc. Een competitiewedstrijd. De (klein)kinderen zijn er ook bij en zo ook (o)pa en (o)ma.  Natuurlijk heb ik mijn camera meegenomen maar foto's maken in de Nuvoc-hal op speelhoogte valt niet mee. Of beter gezegd, dan is er voor de camera weinig te zien. Maar niet geschoten is altijd mis en dus, van de -tig foto's zijn er toch enkele goed genoeg voor publicatie.

Nadat vrouwlief mij weer thuis heeft afgezet, kan ik nog vlug mijn blog bijwerken terwijl zij de rest van de avond vult met oppassen op de kleinkinderen.




dinsdag 18 februari 2014

Nieuwe poging

Vorige week vrijdag was/ie veel te hoog en vandaag mag ik op herkansing.
De bloeddrukmeting.
Om goed voor de dag te komen moet je altijd rum op tijd zijn, zodat de druk zich kan settelen. Sinds die raad kom ik altijd 10 1a 15 minuten voor de afspraak binnen.
Van de trap af dalend naar het wachtgedeelte valt het me al op. Er moet iets gaande zijn. De stoelen, zo´n 25 stuks zijn allemaal bezet met ouden van dagen. En normaal gesproken is het slechts voor één derde bezet. ik zie nog net om de hoek een lege zitplaats waar ik,  al vragend of deze "vrij" is, op neerplof. "Eh, ja hoor", zegt de moeder nog, zich afvragend waar haar 1-jarig dochtertje nu moet gaan zitten.

Enfin, na een kwartiertje ben ik aan de beurt.
Dit keer een andere doktersassistente en dit keer ook een ander bloeddrukmeetapparaat. Een elektronische, zo eentje die ik zelf thuis ook heb. Alleen is deze op een verrijdbare standaard gemonteerd en is die van mij gewoon draagbaar.
De band gaat om en de rest gaat van zelf, net als die van mij.
Resultaat: 137/79.
"Nou, die bovendruk is best wel hoog maar gezien de vorige meting kan dat er nog wel mee door." Geen reden om zorgen te maken, maar als ik het niet vertrouw, kan ik altijd nog eens een meting komen doen.

Nou, ik heb zelf ook zo'n machine, dus als die hoge waardes aan gaat geven, dan zal ik wel weer eens langs komen, denk ik bij mezelf.
Volgende controle over 3 maanden, op 19 mei.


maandag 17 februari 2014

Energieverbruik en gewicht na Cadzand Bad

Elektriciteit:
Stand = 143.733, Verbruik = 69kWh (-5)   [= 9,9kWh/dag.]
Dit ziet er al weer beter uit t.o.v. de vorige weken. 

Gas:
Stand = 25.834, Verbruik = 49m³ (-1)   [= 7,0m³/dag.]
Ondanks het zachte weer valt het verbruik mij toch iets tegen. Dit kan echter ook te maken hebben met de laatste dagen met vooral stormachtige wind. En wind koelt nu eenmaal meer af dan vrieskou bij windstilte. Laten we het daar op houden.
Intussen heb ik in Cadzand Bad al de kersenbloesem in bloei zien staan en staan de krokussen of narcissen (?) al zeker 10cm. boven het maaiveld. 


Gewicht =???
Die meet ik morgenvroeg pas op.
(Ben vandaag pas teruggekeerd uit Cadzand Bad en wegen doe ik altijd 's morgens. Vandaar. De meterstanden heeft vrouwlief voor mij opgenomen.)

Update (18-02-2014):
Gewicht= 84,0kg (-0,6)
Afgevallen. En dat ondanks een feestelijk "Welkom thuis" chinees afhaal maal.
Ik heb het dus eigenlijk zo slecht nog niet gedaan.



Home Sweet Home

Aan alles komt een eind. Zo ook weer aan dit horrorwintertrainingskamp in Cadzand Bad. Aan mijn lichaam te voelen is het een zwaar trainingskamp geweest. Alles onder de gordel doet zeer en alles boven de gordel is stijf. Ik voel me net zo'n oud mannetje als ik elke keer uit mijn stoel opsta. Dan heb ik het nog niet gehad over het voortbewegen. Mijn linker been doet net iets anders dan  mijn rechterbeen. Daarboven in het hamstring-bilspiergebied klotst het van het melkzuur.

Voordat we vertrekken maken wen nog een laatste wandeling over het strand. Dat ligt er nu "weekends" bij. Een felle zon aan een helder blauwe hemel, stralend over een prachtig vlak strand waar een kalme zee rustig, heel rustig een paar dunne streepjes wit op de waterlijn afzet. Wat een verschil met de voorgaande dagen. Strandtent Moio is nog niet geopend en dus gaat de smartfoon uit (België is ook buitenland en internet in het buitenland blijft vooralsnog veel te duur) en vertrekken we richting Veldhoven.

Terug op de basis is de zon al achter een dik wolkendek verdwenen. Het is weer goed thuis te zijn en dat vieren we dan ook uitgebreid met afhaalchinees. Ik moet de verbrande calorieën weer inhalen.
Morgen begin ik met lijnen.....



zondag 16 februari 2014

Natuurloop Cadzand Bad

Vandaag is-ie dan, de natuurloop in Cadzand Bad en de 3e uit een lokale serie.
Om 10 uur vertrekken we te voet naar strandtent Moio Beach. We kunne nog tot een kwartier voor de start inschrijven en die start is om half 11. Maar het gaat moeizaam. Mijn benen voelen enorm stijf en zwaar. Dat kilometertje inlopen is daarom wel welkom.
Daarna is het wachten op het startschot. Start en finish zijn boven op de top van de duinen. Het is niet echt koud, maar hierboven wachtend worden we toch aardig afgekoeld door de wind. Intussen doe ik in de windschaduw van een caravan nog meer losmaakoefeningen om die beenspieren toch wat soepeler te krijgen. Nee, die baantraining, waar ik wat te hard aan getrokken heb en dan die stormtraining van gisteren hebben mijn benen niet veel goeds gedaan.


Gisteren hadden we het er nog over, over hoeveel rondes die natuurloop nu eigenlijk gaat. Nu is in mijn beleving een natuurloop een loop door de natuur,waar het wedstrijdelement niet centraal staat. Doorgaans kun je zo'n natuurloop zelfs wandelend afleggen. Genieten van de natuur, het één worden met de natuur, daar gaat het om. Misschien vandaar wel de naam "natuurloop". Alleen kunnen we over deze natuurloop verder geen informatie vinden. Daarom vraagt Anja aan één van de andere deelnemers of het hier om 1 ronde gaat. "Ja", bevestigd die man, met een hoofdknik, "maar die moet je dan 1x, 2x of 4x afleggen, naar gelang de afstand die je wilt doen... Nou,niet bepaald het antwoord wat we verwachtten maar de boodschap is duidelijk.
We starten op een simpele 3-2-1-Start en lopen boven over het duinpad richting het radarhuis. Dorie loopt al meteen een stuk voor ons, Leo, Anja en ik. Nadat ze al een paar keer heeft omgekeken en wij intussen de rode lantaarn vormen verlaat ik toch maar de achterhoed om me bij Dorie te voegen. Na een paar honderd meter duiken we het duin af richting strand. Maar daar komen we nog niet. Direct onder het duin lopen we eerst een klein stukje door het rulle zand onder aan de duin en dan klimmen we het duin in. Dit stuk past uitstekend in een trail. Man, man, wat is dat zwaar. Gelukkig is het maar een klein stukje en vervolgen we daarna een singel trail dwars door de duinen om een honderd meter verder echt af te dalen naar het strand.


Het  kan ook niet anders dan dat het parkoers over het slechts begaanbare deel van het strand gaat, zo aan de voet van de duinen. Als toetje hebben we ook nog wind tegen, als is die gelukkig niet meer te vergelijken is met gisteren. En als je dan na een paar honderd meter zandbakworstelen het strand weer af mag, staat de weg omhoog naar de duintop weer te wachten, Bovenaan aangekomen, hebben we de eerste lus van het 8-vormig parkoers afgelegd. Een dikke kilometer pas. En ik ben al moe, in mijn benen dan. Dorie kan maar beter doorlopen want ik moet even bijkomen tijdens de tweede helft van het parkoers. Deze is niet zo zwaar, bovenover het duinpad en bij hotel De Blanke Top omlaag naar de openbare weg. Alleen is het daarna weer klimmen, niet steil maar wel lang, richting finish voor mijn eerste doorgang. Dorie is dan al een eind van me weggelopen. Tussentijd 16:52 over 2.740 meter (Ik heb onderweg de speaker horen zeggen dat het parkoers over 4 rondes 9.880 meter zou zijn) Dat betekent een gemiddelde snelheid van 8,79km/u maar dat wil ik niet eens weten.....


Nu ik alleen ben, kan ik het nu wat rustiger aan doen, maar de tocht door de wilde duinen gaan me niet gemakkelijk af. Ik sleep me nog moeizaam door de zandbak richting strand-afgang maar eenmaal daar aangekomen moet ik de weg omhoog toch wandelend afleggen. Eenmaal weer boven sluit Anja bij me aan. Leo heeft intussen opgegeven na knieklachten. Leuk en aardig, maar "je hoeft niet bij mij te blijven....", laat ik haar alvast weten. Nee, mijn benen zijn inmiddels zo zwaar verzuurd. die willen gewoonweg niet meer. Zelfs de afdaling voorbij hotel "De blanke Top", gaat zeer moeizaam, terwijl ik het normaal gesproken daar van moet hebben. Nee, ik vertrouw mijn benen nu even niet meer. En dan weer omhoog. Omdat het niet zo steil is gaat het nog redelijk, maar halverwege stoppen de benen en gaat het weer in wandelpas omhoog en meld ik me bij de sart/finish voor de 3e ronde. Ook nu zie ik Anja alweer in de verte in de rug. Ik schrijf historie met 18:40 over de 2e ronde, goed, of beter slecht, voor 7,94km/u...

Eigenlijk wil lik het niet meer maar toch, dan nog maar voor één rondje. Ik heb al besloten dat ik de volledige 4 niet meer vol zal maken. Wanneer de klimpartij in de duinen weer voor me opdoemt besluit ik me niet meer overdadig in te spannen en deze maar wandelend te beklimmen. Maar dat was dus gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zelfs wandelen lukt met bijna niet. Met moeite krijg ik mijn benen nog omhoog. Totale verzuring. De single trail door de duinen, de zandbak en de strand-afgang van de eerste lus, het is eigenlijk alleen nog maar wandelen. Tja, eenmaal bovenaan volgt dan het relatief gemakkelijker deel van het parkoers maar voor mij heeft dat geen enkele zin meer. Ik geef op, meld me af bij de finish en zie meteen Dorie doorkomen voor haar laatste ronde. Voor wat het waard is, wedstrijdtijd staat op 49 minuten. Nee, jammer. De wil is er wel, maar ik heb duidelijk de laatste dagen te veel van mijn beenspieren geëist. Ze zijn helemaal verzuurd. Ik wacht nog even op de doorkomst van Anja en daal daarna af naar strandtent Moio Beach waar Leo ook al zit te wachten.

Dorie eindigt als 5e dame in 1u06:36, goed voor 8,9km/u (over 9.880 meter)
Anja eindigt als 6e, tevens één na laatste dame in een tijd van 1u11:38 (8,28km/u)

De dames uit het trainingskamp Cadzand Bad verslaan hiermee dus de heren.
Helaas het is niet anders. Ben benieuwd hoe het morgen en overmorgen zal gaan, als de spierpijn echt zal toeslaan....