donderdag 31 december 2015

Trimloop - Oliebollenloop Weert - 10km.

Net als vorig jaar zijn we er vandaag weer bij. En weer voor de 10km.
Kwart voor 12 word ik opgehaald omdat Reinier toch maar niet mee gaat. Hoofdzakelijk vanwege de wachtdiensten die hij heeft moeten draaien.
Ik waarschuw maar alvast dat ik vanaf opstaan al behoorlijke last heb van ademnood of inspannings-ademnood. Hoe dan ook, ik ben in no-time buiten adem, al bij de minste geringste inspanning en dat hoeft niet eens hardlopen te zijn maar zelfs de sporttas van de ene kant van de kamer naar de ander kant brengen. Maar we zien wel hoe het zal gaan. Gewoon rustig aan doen. Als een training.

Bij de 10km zien we in ieder geval ook Suzanne F., Inge vd B., Ruud v.H en Giel B. van GVAC aanwezig. Suzanne gaat voor de prijzen. Ook Anja is er met haar loopmaatje Gianni.
Voor de start nog even een selfie met alle GVAC-ers op de 10km en dan gaan we weg.


Dorie moet haar eigen tempo maar lopen. Het zijn rondjes van 2km en ik zie wel hoe het gaat. Mogelijk haal ik haar wel weer in. En ze gaat ook op haar eigen tempo weg, tegelijk met Anja en Gianni. Eerst valt er nog een gaatje, maar na dik een kilometer hang ik er al weer vlak achter aan. Nee, het gaat niet moeilijk, zelfs gemakkelijk en nee, ik ga niet voorbij maar blijf er rustig achter aanhangen. Aan het einde van de 1e ronde ontdekken ze dat ik er nog "bij" ben. "...dat ik het tempo kan bijhouden...", aldus Dorie, maar "ik kan het maar alvast gehad hebben...", is mijn antwoord.
De doorkomst naar de 2 ronde lijkt met 11:15 voortvarend, echter die 1e ronde is wat korter vanwege de verplaatste start. De afstand wordt namelijk uiteindelijk goed gemaakt doordat de finish in de laatste ronde wat verder weg ligt. Ik schat de afstand op zo'n 30m.

In de 2e ronde lijken de dames wat te versnellen. Ik doe niet mee en langzaam slaan ze een gaatje. De eersten dubbelen ons al. De 2e ronde wordt ook al wat langzamer afgelegd en in de 3e ronde wordt het gat nog groter. Eigenlijk omdat ik mijn tempo toch danig omlaag geschroefd heb. De ademnood begint al op te komen en dat al in de 3e ronde. Een blik naar achter maakt duidelijk dat er nog heel wat mensen achter me lopen dus ik kan het nog steeds rustig aan doen. En weer is deze ronde wat langzamer dan de voorgaande. Johan heeft me intussen aan het beging van deze ronde al gedubbeld en Suzanne doet dat zo tegen het einde. Ik schat de voorsprong van Dorie al op minstens 100 meter als we de eerste bocht van de ronde nummer 4 weer rechtsaf gaan.


In deze 4e ronde maak ik toch weer gebruik van de drankpost. Een bekertje water. Maar niet veel verder ben ik zo buiten adem, waarschijnlijk door het drinken, dat ik even een stukje wandel. Man, wat hijg ik. Ik start het dribbelen weer op maar nu schijnt het nog slechter te gaan. 10, 20 Meter verder en ik sta weer stil, maar dan ook echt stil. Alsof ik net de finish ben gepasseerd en dat na een felle eindsprint. Nee, dat voelt niet goed. Voorover gebogen, helemaal buiten adem en een hartslag die in mijn keel bonkt. Het duurt even en omdat er geen enkele verbetering optreedt besluit ik niet verder te gaan maar juist om te keren, terug naar de start/finish. Dat is nog een paar honderd meter maar beter dan dat ik wandelend deze 4e ronde afleg. Intussen kom ik de GVAC-ers Inge, Ruud en Giel nog tegen die hun 5e ronde aan het volbrengen zijn.


Bij de finish kiek ik nog even de doorkomst van Dorie, Anja en Gianni naar de 5e ronde. Hun verbaasde gezichten zijn begrijpelijk. En dan nog de finish van onze GVAC-ers en uiteindelijk gevolgd door de binnenkomst van Anja en Gianni, gevolgd door Dorie. Zij heeft de laatste, maar wel aangekondigde, versnelling van Anja bewust niet gevolgd en volgt daarom op korte afstand. Ik volg haar meteen ook maar naar de finish, want daar was ik nog niet geweest. Mijn tijd is daarom niet van toepassing maar meer voor het het inleveren van de chip.


En in de kleedkamer is er nog steeds de ademnood en de hoge hartslag.
Even later, in de kantine, hoor ik bij de prijsuitreiking de 3e prijs 5km. bij de dames 50 de naam Martina Smeets vallen. Dat moet natuurlijk Marina zijn. En inderdaad. Ze is weer in de prijzen gevallen, net als vorig jaar. Alleen kwam ik daar pas achter toen ze al weer naar huis ging. Nu is er even tijd voor kort wat bij kletsen en een foto van ons tweetjes.


Bij de prijsuitreiking bij de heren valt Johan in de prijzen bij de mannen 60. De eerste prijs, nog wel. En daar staat dan weer een envelop met geld voor. Dat is niet het geval voor de dames op de 10km, wat geen wedstrijd was (dat was nl. de 5km.) en waarbij de 3 eerste dames een vlaai als prijs mee naar huis mogen nemen. Voor Suzanne is hier de 3e prijs weggelegd. Hun onderlinge tijdsverschillen op deze afstand zijn overigens best wel groot.


De ontvangst van onze 3 oliebollen is tevens ons laatste onderdeel van deze oliebollenloop.

Het weer:
Nog steeds mooi zonnig doch geen winters weer. Wel waait het best wel maar hebben we daar tijdens de trimloop in de bungalowwijk geen last van. De temperatuur zal om en nabij de 10ºC liggen maar de gevoelstempertauur ligt daar wel een graad of 2 onder.



maandag 28 december 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand =  150.154 Verbruik =142kWh (+28) [20,3kWh/dag]
De hele week kerstverlichting en buitenverlichting aan + op Kerstmis de buitenverlichting ook nog eens de hele dag aan. Dat rechtvaardigt het hoge verbruik voor de afgelopen week. Nog een week te gaan en dan gaat de geestverlichting weer uit en zullen we wel weer op normaal verbruikers niveau uitkomen.

Gas:
Stand = 27.985 Verbruik = 24m³ (-4) [3,4m³/dag]
Record na record wordt gevestigd met de hoge temperaturen. En ja, dat is de reden dat het verbruik van afgelopen week weer zo laag is. Maar je weet maar nooit. De winter is toch al aangekondigd.

Gewicht = 82,3 kg (-1,0) 
Nog meer gewichtsverlies. En dat tijdens de feestdagen. Dat komt vreemd over maar het eten gaat dan ook niet echt lekker met die nieuwe brug in mijn mond. Als je het mij vraagt zit ie niet lekker, ondanks dat ik te horen krijg dat het een kwestie van wennen is.......



zondag 27 december 2015

Trimloop - Auwjaorscross Oirschot 4,644km

Vandaag is niet de bedoeling om flink te keer te gaan. Nee, het wordt uitlopen na de 15km van gisteren. Vanwege de vroege start van de recreanten, namelijk al om 10:00 uur, moet er dus vroeg worden opgestaan.
Mijn darmen werken echter  niet echt mee. Of misschien juist te veel. Mijn voornemen om vroeg te vertrekken gaat door de vele toiletbezoeken redelijk de mist in. En elk jaar wordt er gewaarschuwd voor parkeerproblemen vanwege gelijktijdige andere evenementen. Tot nu toe ben ik er altijd al voor 9 uur geweest en eigenlijk nooit iets van drukte mee gemaakt. Ben zelfs zowat als eerste op de parkeerplaats. Dat zal nou dan ook niet zo'n vaart lopen, ga ik er maar vanuit.
Dat valt dus vies tegen. De man in het oranje vestje verklaart dat de parkeerplaats al vol is. Misschien ergens nog een gaatje maar dat moet ik maar zelf proberen als ik daar zin in heb. Nou ja, de parkeerplaats lijkt me wat dichterbij dan de parkeerweide en ik gok het erop en niet zonder succes.

Richting de inschrijving zie ik Dorie en Johan ook al lopen. De inschrijving is zo gepiept en het omkleden gaat vervolgens in de opgestelde omkleedtenten. Die zijn niet erg groot maar is nog altijd beter dan open en bloot in de buitenlucht, zullen we maar zeggen.

Het weer is mooi. De zon schijnt volop en de temperatuur is weer erg hoog voor de tijd van het jaar. Al weer een nieuw hoogterecord heb ik me laten vertellen. Alleen is die harde wind, kracht 4, wel erg verkoelend.

Het is droog en met de gewone cross-schoenen moet het goed te doen zijn. Het deelnemersveld bij de recreanten is groot, maar dat was ook al voorspeld, 282 deelnemers maar liefst. En ook nu weer veel GVAC-geel aanwezig. In tegenstelling tot anders staan wij, Dorie en ik, dit keer niet helemaal achteraan. Maar dat heeft er meer mee te maken dat we nu tussen het andere GVAC-geel staan.
Direct na de start gaat het deelnemersveld al rap op weg. Ook Dorie schijnt zich niet in te houden. In no-time zit er een gat tussen ons. Toch maar vlug dichtslaan, hoewel dat niet mijn ding is, zo, aan het begin van een loop. Eenmaal aangesloten worden we links en rechts voortduren ingehaald. Dat kan op dit parkoers redelijk gemakkelijk, ook al lijkt het af en toe slechts een singletrack. We zijn ruim een kilometer op pad als we de eersten al aan de overkant tegemoet zien komen. Die zullen ons dus wel spoedig gaan dubbelen.


De 1e ronde gaat in 14:27 op mijn klok en nu het in de staart van het veld wat rustiger wordt, doe ik het ook wat rustiger aan en laat Dorie wat uitlopen. Nee, meer dan die afgesproken 2 rondjes zullen het vandaag niet worden.


Op nog geen 2 kilometer in de 2e ronde en we worden al gedubbeld door de eerste loper. Tot aan de finish volgen er nog 3. Op het grasveld richting de meet trek ik nog even aan om langszij Dorie te komen. En zo finishen we dan alsnog in dezelfde tijd.
Grappig dat de speaker ons herkend als "de 2 van GVAC die altijd samen lopen...."


Ik blijf na afloop nog wel even de wedstrijden bij de heren en dames volgen, waarbij Anita (V45) en Karin (V55) beide een 3e podiumplaats bereiken. Zo lees ik ook dat Maud eenzelfde 3e plaats weet te behalen op de korte cross. Bij de heren voor het laatst voor GVAC, Peter van der Velden op de hoogste plek van het ereschavot bij de senioren en Joan een 3e plaats M35.

En de foto's, die zijn gemaakt door Geert Kox.

Het weer:
Mooi zonnig en droog weer. Wel een stevige wind, kracht 4 bij een temperatuur van ca. 11ºC





zaterdag 26 december 2015

Trimloop - Kangoeroeloop Vught - 15km

De eeuwige traditie, zo lijkt het. De trimloop op 2e Kerstdag. Geen idee hoelang we dit al doen maar het stamt in ieder geval nog uit de tijd dat vrouwlief ook nog mee ging. In ieder geval is het voor AV Prins Hendrik de 44ste keer dat deze Kangoeroeloop wordt georganiseerd.
In het kader van de training voor de Poort naar het Heuvellandtrail op 10 januari moet dit een duurloop training gaan worden. Vervelend genoeg heb ik al een paar weken last van ademhalingsproblemen. Beter gezegd, ik kom elke keer in ademnood bij inspanning, dus niet alleen bij hardlopen. Dat betekent dat ik die 15km van vandaag niet al te snel wil doen. De tijd van vorig jaar, ca. anderhalf uur, daar gaan we niet voor.

We pikken eerst Reinier nog op. Hij gaat samen met Johan voor de 21km. ondanks dat hij net uit de nachtdienst komt.
Het is druk in Vught, maar we hadden ook niet anders verwacht met dit mooie weer, want dat is het weer. Een ferm zonnetje en zachte temperatuur. Alleen de stevige wind koelt wat af. Desondanks gaan toch nog de lange broek aan en 2 T-shirts waarvan er 1 met lange mouwen.

Hoezo druk? 2820 deelnemers!

Op de baan is het als vanouds gezellig. Enkele GVAC-gele shirts zien we voorbij komen en ook Kerstman Haroldinio. Hij blijkt dus echt op 25 december jarig te zijn. Dacht toch echt dat dat een grap was. Dus niet. En dus ook even feliciteren.


In het startvak ontmoeten we ook nog Anna met partner. Zij gaan voor de 12km. En omdat Anna het toch wat warm vindt gaat haar GVAC-hempje toch nog uit en "tijdelijk" over het hekwerk langs de baan. Ik zou bang zijn dat ik hem daarna niet meer terug zou vinden, maar zij heeft er het volste vertrouwen in, blijkbaar.
En dan wordt er afgeteld naar de start.
Wij drukken onze stopwatch pas in bij het passeren van de startstreep.

Zoals altijd, tegenwoordig, verlaten we de baan al na 100 meter en dan meteen bijna 180º gedraaid over het fietspad richting het oude parkoers. En we doen het nog rustig aan. Zo begon ik vorig jaar ook namelijk.
We zijn een kilometer onderweg als het tempo langzaam omhoog gaat. De 5km slaat af. Even later de 7,5km ook. We vervolgen onze weg maar de inspannings-ademnood slaat langzaam toe. Het tempo moet langzaam toch terug. Desondanks halen we nog wel wat lopers in die blijkbaar toch nog langzamer gaan dan wij. Het liefst zou ik even wandelen om op adem te komen maar ik hou toch maar vol. Tot aan de verzorgingspost, beloof ik mezelf. Als we daar dan ook eenmaal zijn neem ik 3 bekers vocht. 2x sportdrank en een bekertje water die ik al wandelend nog even nuttig alvorens we weer in de dribbelpas verder gaan. Tja, deze kilometer wordt dan ook als erg traag op de GPS van Dorie geregistreerd. De dame die we eerder al gepasseerd waren loopt nu een eind voor ons. Die heeft geen gebruik gemaakt van de drankpost. En ook de dame die we net niet te pakken kregen voor de verzorgingspost is inmiddels al een eind voor ons.
We dribbelen weer en de eerste halve-marathonlopers komen ons al voorbij. Ik wil straks nog wel weer even een stukje wandelen, maar Dorie vindt dat ik het nog best wel vol kan houden. Eén dame halen we weer in. De dame die we eerst net niet te pakken kregen voor de verzorgingspost. Maar de andere dame loopt nog wel een heel eind voor ons. "Nog 3km. Dat moet ik nog hendig kunnen volhouden...." Ik weet het niet. Mijn voetzolen doen gewoon pijn van het lage tempo. Het lijkt niet alsof ik blaren heb of in ieder geval ga krijgen.
We horen en zien aan de overkant van het kanaal de finish op de atletiekbaan al. Maar we moeten nog een kilometer of 2. Volhouden, dus.


De laatste brug en dan over het fietspad richting atletiekbaan."Nog 800 meter...."laat een verkeersregelaar ons nog weten. Nou, ik denk dat dat wel meer is want alleen al op de baan moeten we nog 300 meter. Maar het einde is in ieder geval in zicht.
We draaien naar rechts, nog even om de atletiekbaan heen en dan pas door het hek op het 100-meter punt van de baan. Met nog 300 meter te gaan en we zien de 2e dame voor ons lopen. Een tandje erbij en op de laatste 100 meter, nog een tandje en erop en erover. Zo, die hebben we alsnog ook te pakken.

De finish. In 1u35:40. En daarachter de drankpost. En ik heb een dorst. Alles bij elkaar gaan er 5 bekertjes sportdrank in. Heb ik blijkbaar hard nodig.
Zo ook in de kleedkamer, waar de de nodige sportdrank en energiedrank me weer wat op peil brengen. Onze eindtijd blijkt hoe dan ook toch sneller te zijn dan onze gezamenlijke eindtijd van 2 jaar geleden. M.a.w. als het niet zo slecht met mij zou gaan had Dorie er nog een betere tijd uit weten te persen. Nee, het viel weer niet mee, vandaag. En toch blijkbaar sneller dan 2 jaar geleden. De kilometerpunten zijn afkomstig van het GPS-horloge van Dorie. Die geeft ook aan dat de afstand van 15km toch wel beduidend korter is. Maar dat was ie voorgaande jaren ook al.

Terwijl ik alvast naar de kleedkamer ga, haalt Dorie de herinneringen op: een sjaal, cap, bandana-geval wat we de laatste tijd wel meer hebben ontvangen als herinnering. Overigens wel prettig om mee om je nek te lopen tijdens een trimloop in de kou.
Nog een bezoekje aan de kantine met een kop snert erbij  en dan is het weer terug naar Eindhoven, Veldhoven en Duizel. En al die tijd hebben geen Buurtje gezien. Zouden ze dit jaar hebben overgeslagen? Update: Nee, ze waren er wel. Mirjam op de 5km vanwege een blessure en Rudolf op de 12km.




maandag 21 december 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand =  150.012 Verbruik =114kWh (+53) [16,3kWh/dag]
Zoals verwacht een flinke stijging. Het huis staat al een week vol kerstverlichting en op woensdag is ook weer de buitenverlichting in de achtertuin en onder de carport weer aan gegaan. Alleen 's avonds dan. En 's nachts gaat die ook weer uit.

Gas:
Stand = 27.961 Verbruik = 28m³ (-16) [4m³/dag]
Het is erg zacht weer. De temperaturen zijn nog nooit zo hoog geweest in deze tijd van het jaar. Dat is in het gasverbruik wel te merken. Wel moet ik opmerken dat we de verwarming toch wel eens wat hoger hebben gezet omdat het toch niet altijd behaaglijk is.

Gewicht = 83,3kg (-1,9) 
Er is weer wat gewicht van af. Dat zal ongetwijfeld wel te maken hebben met mijn tandartsbezoek. Nee, met al die behandelingen gaat het eten niet echt lekker. En zo zie je aar weer: Elk nadeel heb zijn voordeel.



zondag 20 december 2015

Trimloop - Sylvesterloop Heezerenbosch Heeze - 9km

Bij deze trimloop ben al heel lang niet meer geweest. Dorie en Johan gaan niet en dus ga ik er alleen op uit. Van vroeger kon ik me nog herinneren dat het altijd vroeg druk is en dus ga ik ook vroeg op pad. Het is dan ook nog geen 10 uur als ik al voor de inschrijftafel sta. Inderdaad, ik moet nog inschrijven want voor-inschrijven kan helaas niet. Maar het is toch al druk. Best wel druk, al zeg ik het zelf. Van GVAC zijn ook al enkelen aanwezig.
Het is gezellig druk. Veel bekenden. Veel gebabbel.
Tijd om nog even voor de start het toilet op te zoeken. Dat blijkt niet mee te vallen. Het bordje met toilet lijkt naar de tennisbanen te wijzen maar dan wordt het toch duidelijk dat het richting camping bedoeld wordt. En dus op naar het sanitairgebouw op de camping.

Onderweg naar de start valt het me op dat er helemaal niet zoveel auto's op de parkeerplaats staan. Er zijn nog talloze lege plaatsen terwijl het toch behoorlijk druk is. Zullen die dan allemaal langs de kant van de weg staan?
Bij de start aangekomen staan al een aantal GVAC-geel geklede collegalopers klaar voor de start. Even een fotootje maken ontaardt in een groepsfoto. Alleen Joke en Gemma ontbreken nog maar die kiek ik even later nog wel apart.


En dan is het de start van de trimloop.
Helaas staat mijn stopwatch nog ingesteld op een vorige loop en moet ik dus nog tijdens het lopen de boel resetten en op een nieuw "run" instellen. Laten we zeggen dat dat zo om en nabij de 25 seconden gekost heeft. Die tijd heb ik er in mijn tabel-overzicht maar meteen bij opgeteld. Er blijft natuurlijk wel een verschil tussen mijn"netto" tijd en die van de "officiële" wedstrijd.....
 
Ik heb de video van het parkoers op de website alvast bekeken en dus heb ik al een aardig idee hoe we lopen. En het komt ook nog aardig overeen. De kilometers staan met een papiertje op de bomen langs de weg geprikt. Dat kan nooit zo nauwkeurig zijn dus beschouw ik ook maar als "ongeveer".

Foto's: Igno van der Woude

De gehele loop gaat lekker en van ademnood dit keer geen last.
Aan de finish nog even uitlopen en dan naar binnen voor mijn herinnering: een flessenopener en een appeltje voor de dorst. Tijd op weer naar huis te gaan. En onderweg zie ik ook meteen waarom het niet zo druk was op de parkeerplaats. Er blijkt namelijk een speciale parkeerplaats in een wei ingericht te zijn. Die heb ik dus helemaal niet gezien en ben ook meteen de parkeerplaats van de camping op gereden. Niet verkeerd overigens, alleen lastig als je weer vroeg weg zou willen. Even onthouden voor een volgende keer.

Het weer:
Prachtig mooi loopweer. Droog met maar een beetje wind. Veel korte broeken en T-shirts met korte mouwen, behalve dan voor mij. Temperatuur minstens 12ºC.

De Endomondo-app geeft mooi 8,99km, aan voor wat het waard is.



zaterdag 19 december 2015

Trimloop - Funrun: Q-Santarun, De Efteling, Waalwijk - 5km

Samen met Marcia heb ik besloten om hier aan mee te doen. Duur, dat wel, maar de opbrengst is ook deels voor een goed doel en ook deels voor de entree want we mogen er ook vanaf 13:30 uur mee het park op om zodoende van alle faciliteiten gebruik te mogen maken. Dat wist ik overigens al van GVAC-er Ellis die hier vorig jaar was.
Vrouwlief gaat mee als supporter en het parkeergeld is ook nog eens in de deelname inbegrepen. Ook schoonzoon Jochem en de kleinkinderen Luuk, Lizzie en Holly gaan mee omdat laatste 4 een abonnement hebben en daarom sowieso ook naar binnen mogen. Het abonnement van Marcia is niet geldig voor deelname aan de Q-Santarun dus zij betaalt ook gewoon de volle mep.

We parkeren op "De draak" op rij 6-7 en dan het park in. De Q-Santarun deelnemers en supporters via de zij-ingang.
Allereerst meteen maar onze inschrijving, oftewel, onze kerstmannenpakken maar ophalen. En meteen aandoen, uiteraard. Het is gezellig zo. Iedereen is in goede stemming en alles is sowieso sfeervol ingericht. Diverse Efteling figuren staan ook her en er opgesteld voor een selfie of andere foto. Ook allerlei activiteiten, zang en dans, kampvuren enzovoorts.


We gaan meteen maar naar de bobslee. Vrouwlief blijft liever bij de krat op wieltjes met onze spulletjes erin terwijl wij in de korte rij wachten op onze beurt. Na een kort ritje omlaag gaan we weer verder. Maar eerst even tijd voor een vette hap. Waarom ook niet. Vrouwlief heeft tijdens ons bob-avontuur al een bamischijf verorbert en omdat het helemaal niet zo druk is en mijn maag al knort bestellen we hier  ook maar meteen de nodige friet met frikandellen. Dat gaat erin als koek, mag ik wel zeggen.


Eten naar binnen en we gaan verder. De volgende stop is "De Baron 1898". De achtbaan waar zoveel om te doen is. Hoewel ik hier nog nooit in ben geweest lijkt me dit toch echt hetzelfde als de "Typhoon " in Bobbejaanland. Maar vandaag kan ik dat mooi eens vergelijken. Volgens het bord duurt de rij een half uur en dat schijnt kort te zijn voor "De Baron..." en dus sluiten wij achteraan. In de rij van de stoelen op rij 2 en 3 dan wel te verstaan. Wil je op de voorste rij zitten, dan duurt het wat langer. 2x zo lang, dus. En inderdaad. Op bijna precies 30 minuten zitten we dan al vastgeklemd in de stoeltjes van "De Baron". De Kerstmanmuts en -baard heb ik dan wel even moeten afstaan. Ik vraag aan Lizzie of ik per se moet gillen maar dat hoeft niet, laat ze me weten. Ik zal in plaats daarvan onderweg gewoon zeggen "dat ik het zo leuk vind..."
We worden omhoog getrokken en bovenaan hangen we even stil om vervolgens een stukje omlaag te vallen. Nog een dubbele schroef en dat was het. Wat een teleurstelling. Dat stelt dus geen r**t voor. Nog geen kriebeltje in mijn buik. Nee, helaas, weinig sensatie. Misschien ben ik al te veel gewend. Dat kan natuurlijk ook.

De Baron 1898 op De Efteling                                                                    De Typhoon in Bobbejaanland
We gaan verder het park op. Eerst nog even autorijden op een baantje waar je ook nog écht zelf moet sturen, ook al rijden de auto's op een vastgestelde baan. Ik mag met Holly mee om af en toe wat bij te sturen. Oma rijdt met Luuk mee.


Volgende attractie is een sneeuwbaan. De kleinkinderen willen langlaufen. Blijkbaar is op het baantje waar normaal een treintje rijdt nu een langlauf-circuit gebouwd. Holly gaat voorop en dat doet ze snel. en na afloop is het haar eigenlijk nog niet genoeg maar we hebben nog meer te doen.


Op weg naar de "Vogelrok". Daar wordt voor een kampvuur door 3 poppendames vrolijk en luidkeels gezongen, omringd door allerlei kerstmannen en -vrouwen. Wij gaan intussen maar even de "Vogelrok" in. Nog nooit eerder in geweest en het blijkt een achtbaan in het donker te zijn. De achtbaan stelt niet veel voor maar ronddraaien in het donker is niet echt aan iemand die last heeft van wagenziekte besteed. Jammer, maar dat kost me dan wel eventjes wat wagenziekte-hoofdpijn maar dat gaat ook wel weer over.


De volgende attractie, de "Fata Morgana" sla ik over. Mag vrouwlief met de kleinkinderen in terwijl ik dit keer op alle spulletjes let.


Stilletjes aan begint het tijd te worden om ons naar het startgebied te begeven. We hebben nog wel een half uur te gaan maar er schijnt ook nog een warming-up aan vooraf te gaan. En het zal ook druk zijn, gaan we vanuit. We zien ook wel dat alle kerstmannen zich richting het startgebied begeven. We nemen even afscheid van de rest van de familie en gaan verder op in de kerstmannenmenigte. Om toch herkenbaar te zijn heb ik het GVAC knipperlampjesvest aan gedaan, over mijn kerstmannenjas.
We staan een eind voor het startdoek stil. Het is dat de DJ's van Q-Music de kerstmannen manen om allemaal wat naar achter te gaan zodat wij toch het startvak kunnen betreden, anders zou het wel eens een hele lastig start worden. En zo staan we uiteindelijk in de menigte op nog geen 20 meter van de start verwijderd terwijl de warming-up gaat beginnen. Nou ja,warming-up... er wordt wat op en neer gesprongen, heen en weer gelopen, ja echt, allemaal 2 stappen naar links, 2 stappen naar rechts, en dat met zijn 3 duizenden. Tja, dan moet je wel meedoen.


Het is inmiddels al ver over half 9 als er eindelijk wordt afgeteld voor de start. En bij NUL worden we weg geschoten. Nou ja, bijna. Het duurt minimaal 2 minuten eer we de, nog geen, 20 meter naar de startlijn hebben overbrugd. En dan gebeurt er nog niets. Nee, er wordt alleen nog maar gewandeld. Er wordt helemaal niet gerend. Ook al zou je het willen, rennen is gewoon niet mogelijk tussen al die wandelaars. Als we na een paar honderd meter eindelijk voorzichtig al zigzaggend wat kunnen dribbelen horen we zeggen dat "ik niet ga hardlopen, hoor. Dat hou ik nooit vol....". En dan zijn we nog geen kilometer onderweg.
De paadjes over De Efteling zijn doorgaans smal voor zo'n grote groep "runners". Op veel plaatsen staan files. Voor poortjes, over bruggen, maar ook op plaatsen van fotomomenten, zoals een professionele foto met de échte kerstman. Het passeren van de 3, 4, 5 personen breed uitgewaaierde wandelaars is ook niet zonder gevaar, zal blijken, want Marcia verzwikt haar enkel flink over de rand van het voetpad. Het wordt even pauzeren maar na een stuk (mee) wandelen kunnen we toch weer overgaan tot een dribbelpas. Ik heb mijn knipper-LED-vest aanstaan en ben daarom goed herkenbaar. Maar het blijft moeilijk om Marcia in de gaten te houden. Die kerstmannen lijken zo ook wel erg veel op elkaar. En dan ben ik haar opeens kwijt. Staat ze ergens weer stil vanwege haar enkel blessure? Ik loop terug en wacht,en wacht en wacht. Het duurt erg lang. Waarschijnlijk is ze toch al voorbij en dus ga ik weer over in een dribbelpas of beter gezegd, hardlooppas. Dan pas wordt ook duidelijk hoe langzaam het gaat. Ik loop niet echt hard, maar in verhouding met de rest lijkt ik wel een wedstrijdloper. En dankzij mijn knipper-LED-vest weet Marcia mij verderop te herkennen en gaan we weer samen verder, dribbelend.
En opeens zijn we aan de finish. 


Een stukje verderop worden we naar een open ruimte geleid waar we eerst nog worden bestoven met een sneeuwkanon. Met deze hoge temperatuur verandert die sneeuw in no-time in een dikke natte sneeuwbrei. Dat in combinatie met hardloopschoenen resulteert in kletsnatte voeten. Ook op het "plein" is het goed nat omdat het grotendeels uit gras bestaat. Hier kunnen we op adem komen en omkleden naar droge kleren. Dankzij de eet en dranktentjes komen we niets te kort aan cola en een grote kop erwtensoep.
Intussen gaat de DJ-muziek over in een optreden van Miss Montreal. 


Na de bekendste nummers aangehoord te hebben is het laat genoeg voor de kleinkinderen. Door dezelfde ingang waar we het plein opgekomen zijn, moeten we nu ook weer van het plein af. En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Terwijl wij, en velen met ons, naar buiten trachten te komen, door de natte zooi heen, komen tegelijkertijd nog steeds mensen binnen van de Santarun. Tien minuten lang worstelen, duwen en dringen duurt het, eer we er door heen kunnen komen, maar dan is eindelijk de weg vrij om door te stomen naar de uitgang van het park. Het is inmiddels half elf en nog steeds moeten mensen finishen van de Santarun. Die hebben er waarschijnlijk heel lang over gedaan om over de startlijn te komen, zullen daarna de 5km geheel gewandeld hebben en ook nog overal gebruik gemaakt hebben van de fotomomenten en hapjes en drankjes onderweg. Wij zijn er in ieder geval klaar me en eenmaal weer terug op "De draak", rij 6-7 is het inpakken en op naar huis. Dik 11 uur thuis is laat genoeg. Ook voor ons.
Het dagje Efteling was erg leuk en gezellig. De Q-Santarun? Nou, niet echt bijzonder, maar wie weet....

Het weer:
Heel erg zacht met nauwelijks wind en een temperatuur van boven de 10ºC.

En nog wat filmpjes van vandaag:

 

En nog meer foto's: