maandag 27 april 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 147.972 Verbruik = 54kWh (-1) [7,7kWh/dag]

Gas:
Stand = 27.455 Verbruik = 7m³ (0) [1 m³/dag]
Ik ga er vanuit dat de kachel pas weer in het najaar aan zal gaan. Hopelijk krijg ik gelijk.

Gewicht = 82,4 kg (-1,2) 

Afgelopen vrijdag zijn 2 kiezen door een kaakchirurg in het MMC verwijderd. Eten gaat daarna wat lastiger. Dat zal dan ook wel de reden zijn waarom ik wat ben afgevallen en ook waarom ik constant honger heb....


zondag 26 april 2015

Trimloop - Oranjeloop, Lieshout (10km)

Hij bestaat nog steeds, de Oranjeloop in Lieshout, al lijkt de animo, sinds het terug gaan van de avond naar de zondagmorgen, terug te lopen. Na de Beekloop afgelopen woensdag toch maar ingeschreven voor de 10km., even geen rekening gehouden met mijn bezoek aan de kaakchirurg afgelopen vrijdag. En dat heeft toch wel zijn impact, want was ik gisteren al in de veronderstelling dat de pijn voorbij was, vanmorgen blijkt dat toch niet helemaal het geval te zijn. En dus gaat er toch weer een pijnstiller naar binnen.

Iets over kwart voor 10 staat Dorie al voor het keukenraam.
Ik laat alvast doorschemeren dat ik het hoogstwaarschijnlijk maar bij 1 ronde zal laten, gezien de toestand van mijn mond/kaak. In Lieshout aangekomen is de pijn nog niet weggetrokken en ziet het er inderdaad uit dat ik vandaag niet verder zal gaan dan 5km.
Leo en Anja lopen ook mee op respectievelijk 5 en 10km. en ook Reinier is van de partij op de 10.
We verzamelen ons in het startgebied waar na het startschot de 5, 10 en 15km. de heel andere richting opgaan dan de halve marathon. Na een lusje van 1.1km sluiten die dan op het hetzelfde parkoers als ons, achter ons aan.


Het ziet er helemaal niet zo druk uit. Zo ongeveer net zo druk als vorig jaar, schatten we. Voor de start nog even een selfie en dan gaan we er in een heel gezapig tempo van start. We lopen eigenlijk al meteen helemaal achteraan. Ik sluit me achter Dorie en Anja aan, volg hun tempo. De eerste kilometer gaat niet bepaald vlotjes, in 6:33, onder hevig protest van Anja die vindt dat het 1-kilometerpunt al lang gepasseerd zou zijn. De volgende kilometer gaat inderdaad al wat vlotter en de daarop volgende ook. Intussen gaat het tempo dus wel stiekem omhoog en bij de drankpost op ongeveer 3km. loop ik al door omdat de dames wat afremmen tot stilstaan om te drinken, maar even later sluit Anja weer bij mij aan. Dorie doet er wat langer over maar tegen het 4-kilometerpunt is ze er al weer bij. Ze klaagt over het hoge tempo van Anja, omdat die van tevoren heeft aangegeven het rustig aan te doen, maar Anja heeft toch stiekem wat andere plannen. Ik ook, want ik voel me inmiddels goed, oftewel de pijnstillers doen hun (doping)werk en ik kondig al aan dat ik door zal gaan, voor de 10km.

We passeren de doorkomst in 29:40 en van daar af ga ik in mijn eigen tempo. Niet echt er meteen vandoor maar ik let nu alleen nog maar op mijn eigen tempo. Anja volgt meteen en Dorie haakt af. Even later Anja ook. Tijdens de rest van het parkoers kijk ik 2x om en beide keren blijkt Anja niet ver van me verwijderd te zijn. Ze houdt blijkbaar het tempo op afstand toch goed vol. Intussen heb ik al diverse lopers ingehaald en op de laatste kilometer loop ik heel langzaam in op een groepje dames. Ik twijfel nog of ik er in deze laatste kilometer nog over heen zal gaan of niet. Ik besluit van wel en meteen maar aanzetten. Erop en er over en in één ruk, met grote passen, door naar de finish. Ik klok op de meet 57:39 (officieel bruto 57:56). Anja klok ik op 58:39 (bruto 58:54) en Dorie 1u00:54 (bruto 1u01:09). Reinier heeft er bruto slechts 46:53 over gedaan wat netto ongeveer 15 seconden minder geweest zal zijn.

foto: MooiLaarbeek.nl

Nadat Dorie haar prijs uit de loterij, een pennenset, heeft opgehaald en we ons hebben omgekleed kunnen we gaan. We komen buiten Anita M. nog tegen. Ze heeft toch weer op het podium gestaan met een 3e plek op de 15km. Met een blik op de uitslagen ben ik er van overtuigd dat ze een plaatsje, hoger geëindigd zou zijn en wellicht zelfs als eerste, als ze niet eerst bij Peter D. was gebleven. De eindtijd van de 2e dame is nl. 1u12:20 en die van de nummer 1 1u09:51. De tijd van Anita: 1u14:36 terwijl ze met haar halve marathon tempo al op 1u09 uitgekomen zou zijn.
Maar dat is als, als, als..




foto: MooiLaarbeek.nl    
Het weer:
Bewolkt en een zwakke wind, kracht 2. Temperatuur 16ºC maar de gevoelstemperatuur 1 graadje lager.




woensdag 22 april 2015

Trimloop - De Hypotheker Beekloop (8km)

Ik heb me eigenlijk pas afgelopen week ingeschreven en 8km vind ik al genoeg. Dan heb ik het over de Hypotheker Beekloop. Broer Thony is er niet meer bij, helaas. Door de versleten nekwervels is het einde oefening. Maar Dorie gaat wel weer mee en ook voor de 8km. Ook zullen de 3 zussen van Johan vandaag aan de start staan. Voor Anja is dit al gesneden koek en zij gaat dan ook voor de 8km. De 2 minder ervaren zusters zullen het op 1 rondje houden. Reinier start op de 16km om 7 uur en dat doen wij ook voor onze 8km.
Wat ik ga doen? Nou, ik wil in ieder geval onder 48 minuten blijven en eigenlijk 46 zien te halen. Maar ik voel me nogal moe dus ik weet het zo net nog niet.

De wind voelt best frisjes en echt ingelopen hebben we niet. Daarom is de start ook voor ons op ons gemak. Gelukkig staan we tussen de 4km-lopers en dat tempo ligt lekker laag zodat we zelfs met ons lage tempo al iedereen voorbij sjezen. Toch staat de stopwatch op het 1e kilometerpunt op slechts 6:06. Helemaal niet zo langzaam als we dachten. De 2e kilometer gaat zelfs in 5:58. Het wordt nog gekker als de 3e kilometer in 5:30 wordt afgelegd. "Klopt niet", zeg ik nog wel, en de kilometerpaaltjes staan misschien dan niet helemaal op dezelfde plek als anders, maar het is toch nog steeds hetzelfde parkoers wat we al jaren lopen, dus daar is niets aan veranderd. We beëindigen de 1e ronde samen in 23:22. Gemiddeld toch al boven de 10 per uur.

"Ik haak af....", laat Dorie weten, terwijl ze het tempo iets laat vieren. Ik schakel een tandje bij en begin aan een "inhaalrace". Een inhaalrace, in feite van andere 8km-lopers die ook om 7 uur zijn gestart en een enkele 16km-loper.
De 1e kilometer gaat toch wel behoorlijk rapper dan die uit de 1e ronde, maar ja, die start was dan ook wel erg traag. Misschien deze 2e ronde toch iets te fel uit de startblokken gegaan? De 2e kilometer is maar een tiental tellen sneller en daarna begin ik warempel al buiten adem te raken. Even consolideren en dan blijkt de 3e kilometer met het zelfde verschil t.o.v. De 1 ronde te zijn afgelegd. De laatste kilometer zou goed zijn voor een eindsprint. Mooi niet dus! De ademnood slaat inmiddels hard toe, oftewel ik begin toch behoorlijk buiten adem te komen. Terwijl ik voor mijn gevoel er nog alles uit pers blijkt uiteindelijk die laatste kilometer ook maar 10 seconden sneller te zijn als in de 1e ronde terwijl we toen ook nog gebruik maakten van de drankpost.
Op mijn klokje staat 45:36 genoteerd. Mooie tijd, al zeg ik het zelf.
Als Dorie de eindstreep passeert staat de klok op 47:33, ook binnen de 48 minuten, oftewel gemiddeld net boven de 10 per uur . Nee, we mogen beslist niet klagen!

Die laatste 2 kilometer heb ik het best wel zwaar gehad. Zwaar omdat de lucht op was, nog niet voldoende conditie voor dit tempo. En ook na afloop weer last van krampen, zowel in mijn kuit als ook in mijn voet.

Als we bij de kleedkamers arriveren staan er tafels opgesteld met nootjes en koekjes, staat er thee en misschien ook wel koffie en allerlei frisdranken. Er zal wel feest komen, denk ik dan. Maar het blijkt voor de lopers te zijn maar dat schijnt toch echt niemand te weten. Volgens mij is dat ook nergens vermeld en als we de kleedkamers verlaten zien we wel 2, 3 mensen met een kopje thee zitten maar verder niemand die zich waagt aan de nootjes en de koekjes. Vreemd. Maar er was wel meer anders dan gebruikelijk.
  • De dames hebben geen eigen kleedkamer meer maar moeten het doen bij de heren. Achter een scherm weliswaar en dat kan daar omdat er geen masseurs meer zijn. 
  • De inschrijfkosten zijn weer met een Euro gestegen naar € 7,00 voor de afstanden boven de 4km. Ook heb ik de berichtgevingen gemist over hoe ver we van de limiet van inschrijvingen af zijn. Zouden er minder deelnemers zijn?
  • Ons parkeerplekje op de ventweg bij de kleine zij-ingang naar de Grote Beek is er weliswaar nog wel maar dat geldt niet voor die ingang. Die is weg, afgesloten en volgezet met struiken (waar we overigens nog wel doorheen gesurvivald hebben)
  • We missen de drankpost op 2,5km
  • In de goody-bag ontbreekt de saunabon van Prinsenjagt, maar dat komt omdat die helaas vorige week failliet is verklaard.
Tja, alles verandert. Net als de Halve Marathon van DES die nu afgelopen zaterdagavond was i.p.v. in februari. De Goed-Beter-Best Halve Marathon, voorheen ook in januari of februari en nu pas in mei. De Jazz-loop in Oirschot, nu de Stoelloop, voorheen in het najaar en nu ook in mei. Alles verandert.

Het weer:
Erg frisjes. Er staat een koude wind en de temperatuur zal zo rond de 11ºC liggen en gevoelsmatig ondanks het avondzonnetje zo'n 2 graden lager.







dinsdag 21 april 2015

Alleen nog de foto's

Zo. Teksten zijn bijgewerkt. Nu alleen nog de foto's


maandag 20 april 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 147.918 Verbruik = 55kWh (+2) [7,8kWh/dag]

Gas:
Stand = 27.448 Verbruik = 7m³ (-10) [1 m³/dag]
Ja, ja, het begint langzamerhand op lente te lijken, ook al is het 's morgens nog steeds akelig koud

Gewicht = 83,6 kg (0) 
What can I say?



donderdag 16 april 2015

Musikmesse op de Frankfurter Mess dag #2

De smartphone-wekker staat ingesteld op half 7. Dan kunnen we nog op ons "gemak" douchen en uitgebreid toilet maken voordat we ons om half 8 aan de ontbijt tafel melden.
We zijn in ieder geval niet de eerste. Aan 2 tafels wordt al driftig gebuffeld. Als John en Marga er ook zijn schuiven aan.
Ik ben niet zo'n ontbijter dus hou ik het voorlopig maar op 1 broodje. Het is het beleg waar ik meer waarde aan hecht, nl. scrambled eggs en bacon. Genoeg om 3 van zulke broodjes te beleggen. Dat hebben er meer gedacht want de 2 bain maries met scrambled eggs zijn nog niet meer voor de helft gevuld en de bacon is nagenoeg op. nog een volkoren broodje, en niet omdat het zo gezond is maar omdat ik er gewoon zin in heb en dan nog een half zacht gekookt eitje. De boel blussen we af met koffie en 2 glaasjes sap, jus d'orange en multisap. Dan hebben we nog mooi tot half 9 de tijd om wat op onze kamer nog wat boodschappen te bezorgen voordat we weer vertrekken naar de Messe.

Bij deVW  Transporter wordt toch eerst de olie gepeild. Het lampje zal niet voor niets branden. De peilstok geeft bijna niets aan. Met andere woorden, hij staat zo goed als droog. En daarom gaan we eerst nog langs een Shell benzine station waar voor een dikke 62 Euro 2 flesjes olie wordt ingeslagen. 1 Flesje in de motor en dan is het door naar de Messe. Via een heel andere weg dan gisteren. Eigenlijk alleen maar snelwegen dit keer.

We bezoeken nog een keer de gitaarhal maar omdat we die al gehad hebben zijn we weer zo buiten om dit keer naar de grote podia te gaan kijken die op een parkeerplaats staan opgesteld. Het grootste podium, van Pinkpop-formaat is ook voorzien van een groot beeldscherm waarop de bouw van het podium te zien is. 5 dagen zien we voorbij gaan. En dan is er nog geen geluid en licht geïnstalleerd.
Op een ander podium volgt een demo van een geluidsinstallatie. Wanneer 2 heren met akoestische gitaren aan het werk gaan snap je niet waarom het geluid hier zo ongelooflijk helder en zuiver klinkt, terwijl dat op concerten doorgaans verre het geval is.

De rest van de dag brengen we door in de hallen van geluidsinstallatie, mengpanelen, verlichting, lasershows. Ook weer een bezoek aan de Agoratent voor weer een optreden.
Het is vandaag wel duidelijk een stuk drukker dan gisteren, hoewel het nog steeds goed te doen is. De drukte is eigenlijk hoofdzakelijk te merken bij de eettentjes en op de toiletten.
Bij de eettentjes hanteren ze het statiegeld principe. je besteld voor € 10,00 eten en drinken en je betaal € 12,50. Dat laatste is voor het bestek, het bord en de soepkom. Breng je het niet terug, ben je dat geld kwijt en heeft de persoon achter de balie zijn eerste winst, c.q. fooi, binnen.
We, ik in ieder geval, beginnen al aardig vermoeid te raken. Voornamelijk de voeten. De zitplaatsen zijn door de drukte ook al schaars maar we slagen er toch nog in een bankje in de zon te verschalken.
Zo rondkijkend valt ook wel op dat er weinig rugzakdragers zijn. Dat zal morgen en overmorgen met de publieke dagen wel anders zijn. Dan zijn alle iPads veilig weggeborgen, net als de pepermuntjes en pennen en zo "want die schuiven ze met honderden tegelijk in de rugzakken..." zo weet een standhouder ons al te vertellen.

Na ons rendez-vous met John en Marga bezoeken we nog de lasershow hallen en dan is het genoeg geweest tijd om aan de terugweg te denken.
Ik ben niet de enige die inde auto de ogen niet meer open kan houden. Pas als het bijna duister is zie ik waar we ons ergens bevinden. Toch nog bijna 100km van Köln verwijderd.
We moeten nog eten maar op de locatie waar we tanken, we zijn inmiddels alweer in Nederland, is het restaurant nergens te zien, ondanks het mes en vork symbool op de ANWB-borden. "Nee, die is er niet meer, al lang niet meer...",  aldus de kassière van het tankstation, en ze heeft gelijk. In de duisternis kunnen we wel duidelijk een lege ruimte herkennen.
Het wordt doorrijden. Valkenburg en Chinees/wok restaurant Jin Ponn. Of we daar nog kunnen eten op dit tijdstip? Het is inmiddels 9 uur maar ze sluiten pas om half 11. Het kan, maar geen wok. Geeft niet want we nemen allen een Tepan maaltijd. Smaakt ons goed, maar als de lichten al uitgeschakeld worden en ik op mijn horloge kijk is het inderdaad al half 11. Tijd om te vertrekken. Het is nog een eind rijden naar Zundert.

Kwart over 12 en in Zundert begint de laatste etappe, die naar Breda.
Lang verhaal kort: om 3 uur in bed. (het is toch maar goed dat de afspraak van morgen in het ziekenhuis een week is verzet...)

Foto's volgen.....


woensdag 15 april 2015

Musikmesse op de Frankfurter Messe dag #1

Gisteren was ik al in Breda gearriveerd. In Breda? Ja, in Breda. Ik blijf daar nl. overnachten want het is de bedoeling dat we de volgende dag om 4:15uur 's morgens richting John en Marga in Wernhout, gemeente Zundert, vertrekken, om van daar in alle vroegte richting Frankfurt te gaan. Dat betekent wel dat de wekker ingesteld staat op half 4. Betekent ook dat we wel op tijd naar bed moeten, maar daar komt natuurlijk helemaal niets van terecht.

Hoe dan ook, we zijn wel op tijd wakker en ook op tijd onderweg, in het pikkedonker. In Wernhout zijn ze ook al klaar en om 5 voor 5 start de reis naar Frankfurt. Die gaat over België en dus gaat voor alle zekerheid meteen de "data" op mijn mobieltje uit. Veel van België heb ik overigens niet bewust mee gemaakt omdat ik, zittend op de 2e rij in de VW Transporter, met gesloten ogen nog probeer wat extra nachtrust te pakken. Dat valt niet mee. De zittingen in een VW Transporter zijn verre van  comfortabel.
We zijn al zeker 3 uur onderweg en al diep in Duitsland wanneer ik uit mijn lichte coma ontwaak. Ik herken de omgeving. We rijden op dezelfde weg als die we reden richting Europapark totdat we op een gegeven ogenblik afslaan richting Frankfurt. Op de borden langs de weg zie ik "Frankfurt 48km" staan en niet veel later staan we voor het eerst stil. Echt stil. In de file. Het is dan ook ochtend spitsuur in Frankfurt. John komt hier al 25 jaar en weet zo ongeveer wel de weg naar de Messe. Dat is dan ook niet de weg die de borden aangeven. Eenmaal in de parkeergarage geparkeerd hebben we een uur gedaan over die laatste 48km.
Maar dan zijn we er nog niet! Nee, eerst nog te voet de kolossale parkeergarage uit waar buiten shuttlebussen af en aan rijden naar de Messe.

We stoppen bij het Portalhaus, blijkbaar de "hoofdingang" maar hier stappen we niet uit. De bus rijdt door, tot helemaal aan de andere kant van het beurscomplex en hier bij "Galeria" stappen we wel uit. En dan zijn we er nog niet, hoor. Door de immens lange gangen over rollende voetpaden, oftewel horizontale roltrappen, leggen we nog een behoorlijk eind af tot aan het plein tussen de hallen 3, 4 en 5 en de Yamaha-hal. Op dit plein bevindt zich o.a. de Agorahal waar om 10:00uur al een big band zal aantreden. Na een spetterend optreden waar vooral de kwaliteit van het geluid opvalt, scheiden onze wegen. John en Marga gaan naar de geluidshallen en wij gaan, uiteraard, naar die van de gitaren.

Voor gitaristen is dit het Walhalla. Allerlei merken en soorten gitaren, versterkers en allerlei zaken die te maken hebben met gitaarmuziek. Opvallend veel Chinees materiaal en veel Chinezen staan en lopen hier rond. Ook opvallend is dat de gerenommeerde merken het hier laten afweten. De stand van Gibson stelt bijvoorbeeld geen reet voor, geen merchandise, eigenlijk helemaal niets en Fender is zelfs de grote afwezige hier in Frankfurt. Wel een prachtige stand van Marshall, die van de hardrock versterkers die, mede door Jimi Hendrix, grote bekendheid hebben gekregen. En hier wél merchandise en dat tegen uitverkoopprijzen. Een cap (met tekst Marshall) voor € 5,00 en een grote Marshall versterker met 2 grote boxen in mini-formaat voor € 10,00 zijn geen prijzen om over te klagen. Zelfs de T-shirts en een, door broer Thony aangeschafte, jack met opschrift gaan hier voor 10 Euries over de toonbank. Duurder dan die € 15,00 voor een hooded sweater kom je hier niet uit.
Het is verder wel lekker rustig vertoeven in deze hal. Dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat we hier als werknemers van het bedrijf van John zijn. Inderdaad, de eerste 2 dagen van de beurs zijn alleen voor bedrijven. Daarom lukt het ons ook om deze gitaarhal helemaal af te werken.
Tussendoor gaan we ook wel even naar buiten, genieten van het zonnetje, het is dik over de 20ºC, en ook hier buiten zijn ook nog de nodige optredensen demo's. En wat dat er mee te maken heeft weet ik niet maar er staan ook een paar auto's van BMW te pronken.

Yamaha heeft hier een hal voor zichzelf geclaimd. Helaas stelt het voor gitaristen weinig voor. De toetsenborden en drumkist zijn wel in grote getale aanwezig en ook aan mengpanelen en versterkers kom je niet te kort. Achterin deze hal is er nog wel een grote lichtshow maar naast wat stille objecten zoals een motor, een fiets, een drumkit samengesteld in een bol en een ronddraaiende vibrafoon houdt het ook hier verder helemaal op. Blijft er alleen nog een optreden over waar we wel even van mogen genieten omdat het ook nog funky en soul muziek betreft.

We hebben om half 6 afgesproken met John en Marga en die treffen we daar dan ook op de afgesproken plek. We gaan nu weer even samen verder. Doen nog een halletje aan en dan weer met de shuttlebus terug naar de parkeerplaats.
Er is voor ons een hotelletje geboekt in de buitenwijken van Frankfurt. De weg er naar toe is vreemd en gaat kriskras via allerlei binnenwegen en wegen door woonwijken. Uiteindelijk arriveren we dan toch in hotel XXXXX.
Bij het inchecken laat de receptioniste weten dat ze voor broer Thony en mij alleen nog een kamer heeft met een 2-persoonsbed. Of wij daar bezwaar tegen hebben. Dat vinden we alle vier toch wel heel apart, omdat John en Marga als echtpaar een kamer toegewezen hebben gekregen met 2 aparte eenpersoonsbedden. "Of we het niet gewoon met hen kunnen ruilen....?". Daar had ze blijkbaar totaal niet aan gedacht. En zo gezegd, zo gedaan, Thony en ik nemen de kamer met 2 aparte bedden terwijl John en Marga het 2-persoonsbed met elkaar delen.
De kamer is eenvoudig maar wel functioneel. De tekst "minibar" staat er alleen voor de sier op en wij maken er mooi gebruik van om onze meegebrachte drank koel te houden.

Om half 8 hebben we afgesproken om ergens te gaan eten. In het hotel kan het niet en eigenlijk is er in de directe omgeving niet veel te vinden, behalve dan een italiaan, aldus de receptioniste en dus gaan we zelf buiten dan maar op zoek naar een eetgelegenheid. De eerste die we tegenkomen is de  italiaan waar het bord met "pizza's, pastas en fleischgerechte..." ons naar binnen moet lokken. Op verzoek van Marga kijken we eerst nog eens verder maar dat duurt geen 200 meter of we draaien ons toch maar om. Het wordt de italiaan, maar dan wel buiten op het terras.
Het duurt even voordat we onze drank kunnen bestellen en als we ons afvragen wanneer die drank, 2 rode wijntje, een radler en een flesje bier, nu eindelijk eens komt, komt de gastvrouw weer bij ons aan tafel. Niet met de drank maar wat we willen eten. Dat weten we wel. We beginnen alle vier met straciatella. Nee, niet het ijs met stukjes chocolade maar een soepje, een groentebouillon met ei en kaas. Nooit eerder van gehoord maar het smaakt voortreffelijk. Terwijl Thony als hoofdgerecht het met spaghetti bolognese doet, gaan wij voor een van de aanbiedingen van het huis: In ieder geval spaghetti met champignons in saus en 3 stukken vlees met daarbij ook nog salade. Ook dat valt helemaal niet verkeerd.
We zijn toe aan een toetje en daarvoor wordt eerst nog internet geraadpleegd voordat de uiteindelijke keus op tartufo valt. Tenminste voor de heren. Marga heeft liever een kopje thee, liefst mint-thee, als ze die hebben. Maar hoe vraag je dat? Uit de communicatie met de gastvrouw hebben we tot nu toe nog geen zinnig woord kunnen verstaan. Als ze weer verschijnt en we vragen om thee kent ze slechts 2 soorten thee, "nähmlich schwarzer oder pfeferminz ...". Opgelost, dus.
We hebben er geen spijt van dat we hier hebben gegeten. Het was lekker en oergezellig. We hebben ons buikpijn gelachen. Tijd om terug te keren naar ons hotel. Morgen om half 8 is het ontbijt.

Foto's volgen.....



maandag 13 april 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 147.863 Verbruik = 53kWh (-2) [7,6kWh/dag]
En nog minder dan vorige week! Maar dan moet ik er bijvertellen dat ik deze week niet thuis was en dus de computers nauwelijks aan hebben gestaan. Dat scheelt blijkbaar toch.

Gas:
Stand = 27.441 Verbruik = 17m³ (-19) [2,4 m³/dag]
We hebben eindelijk een paar lenteachtige dagen gehad en zelfs één rokjesdag, maar daarentegen heeft het ook veel gewaaid. Daarom valt het verbruik me nog mee.

Gewicht = 83,6 kg (-0,7) 
Vlak voor vertrek naar Texel o de weegschaal gestaan: 84,3kg.
Ik zal wel weer afvallen tijdens Texel.
Het "gezonde" zoutloos, volkoren macaroni, zilvervliesrijst enz. heeft wel degelijk zijn uitwerking gehad. Alleen niet bepaald positief. Direct thuis weer op de weegschaal en....85,6kg.!!
Nee, ik ben niet zo van dat gezonde. Thuis meteen weer aan de friet met stoofvlees, hamburger speciaal, frikandel speciaal en een gedeelte van vrouwliefs gehaktbal speciaal. Gisteren daar nog eens Chinees over heen en nu dan: 83,6kg. Maar liefst 2kg. minder. Het is mij wel duidelijk. Mocht ik ooit willen afvallen, dan ga ik aan de vette hap. Dat werkt wél.



zondag 12 april 2015

Army Urban Run - maar zelf niet mee gedaan.

Vorig jaar deed ik wel mee. Was me wel goed bevallen. Dit jaar zit ik nog met naweeën van eczeem aan mijn benen en heb ik ook niet zo veel zin om zelf mee te doen. Neemt niet weg dat ik er toch naar toe ga. Vooral nu dochter Marcia wel weer mee doet. Kan ik mooi mijn camera weer uit de kast halen.

Vorig jaar waren we er al om half 19 en toen zowat de allereerste. Vandaag meld ik me om kwart over 9 bij Marcia. Ik rij namelijk. En dan zijn we ook zo rond half 10 weer in Oirschot,ware het niet dat Marcia haar iPhone nog vergeten is. Met nog tijd genoeg keren we de Scénic om nogmaals langs huis te gaan. Maar dan zijn we ook echt op pad.
In de buurt van de legerplaats Oirschot begint het al drukker te worden. Sterker nog, er staat een file,wat zeg ik, 2 files voor de slagbomen. Eerst legitimeren en dan mag je verder. Overigens hoef alleen ik een fractie van een seconde iets wat lijkt om een ID te laten zien om te mogen doorrijden. "Achter die auto aan....", wijzend naar mijn voorganger.
En zo worden de 2 rijen auto's voorbij de slagbomen samengevoegd tot één rij en rijden we eerst de parkeerplaats voorbij waar we vorig jaar nog parkeerden maar nu gaan we langzaam maar zeker steeds verder het terrein op. We gaan de sporthal voorbij en pas verderop is een parkeerplaats.

We lopen terug naar de hal. De dames halen eerst hun chip op en daarna het bijbehorend T-shirt.
Terwijl zij in de omkleedmodus gaan,verken ik de omgeving, kijkend of ik al bekenden zie. Inderdaad heb ik al wat GVAC-ers gezien, maar ook enkelen van LOGO en EA, maar ook van iMove.


Het lijkt wel alsof groen de kleur is van 2015.
Eerst was er de klokgebouwloop met een gifgroen T-shirt. De zestig-van-Texel met een groen T-shirt met kraag (?), terwijl de marathon Rotterdam dit jaar ook in groene T-shirts gestoken is en dan vandaag, het net zo gifgroene Army Urban Run T-shirt. En op een enkele uitzondering na loopt iedereen ook in dat shirt. Ik heb nergens gezien dat dat verplicht is want de chip zit dit keer niet in het shirt genaaid. Dat wordt dan weer knap lastig om mensen te herkennen die je wilt fotograferen.


Intussen is het buiten stralend weer geworden. De dikke jas heb ik helemaal niet nodig en zeker niet in combinatie met mijn vest eronder. Heeft natuurlijk allemaal te maken met het hele andere weer wat we gisteren gehad hebben.
Ik maak nog wat foto's, maak hier en daar een babbeltje en bij de start van de 5km schiet ik mijn eerste plaatjes.


Daarna is het positie kiezen voor de "echte" wedstrijd.
Aan de plattegrond te zien zijn er weliswaar 2 kijkposten maar het is nogal wat lopen. Ik besluit gewoon bij de eerste hindernis, de tropco's te blijven en daarna de slootdoorwading, wat dit jaar de één na laatste hindernis is. Ik heb dus nog wachttijd.
In tegenstelling tot vorig jaar wordt er nu om de 2 minuten met 100 mensen tegelijk gestart. En het gaat ook écht om de 2 minuten zodat het bijna een continue stroom van lopers wordt. Met al die groene shirts is het moeilijk om "bekenden" er uit te pikken. Niet voor Sander, want wanneer hij mij spot roept hij:"GROEPSFOTO!...", en terwijl hij zich met zijn groepje opstelt voor de camera volgen er nog meer, en nog meer, en nog meer..... Uiteindelijk staan er 20 mensen geposeerd voor een groepsfoto en weg is iedereen. Eerlijk gezegd ken ik er maar één van en dat is Sander. Maar misschien kom ik er nog wel achter als ik hem op de Facebook pagina van de Army Urban Run plaats.


Jammer genoeg staat bij de slootdoorwading (hindernis #19)de zon pal van voren en moet ik weer wat trucjes met de camera's uit halen om een beetje redelijke foto's te krijgen.
Bij de eerste 2 doorkomers is ook Calvin op de 2e plek. Daarna volgen druppelsgewijs nog enkelen voordat het overgaat in een stroom van groene T-shirts. Pas als de stroom bijna ten einde loopt (denk ik) ga ik ook richting finish.
Daar nog even een foto maken van een paar iMove leden en dan op naar huis.
Dat lijkt toch wat ambitieus. Er staat een lange stilstaande file richting uitgang. We draaien om, terug naar de sporthal. We kunnen beter hier wachten dan in de auto, is het motto. En hier hebben we wat te eten en te drinken. Marcia en ik maken dankbaar gebruik van de aanwezigheid van een frietkar met resp. een kroket met mayonaise en een frikandel speciaal. Carmen gaat voor een ijsje. Die snacks gaan er wel in. En als we hierna opnieuw richting auto lopen is er niet veel van de file over. Bij het uitrijden is het het alleen nog maar even wachten vanwege de verkeerslichten, maar daarna is het op naar huis.

Thuis staat natuurlijk nog een hoop werk te wachten met het bekijken en op internet zetten van de foto's en ik heb al zo weinig tijd.....

Nog meer foto's volgen....,



vrijdag 10 april 2015

Weekje Texel - Dag #8 Vrijdag, Going Home

Om 10 uur moeten we het huisje verlaten hebben maar al om half 10 hebben we gepakt, opgeruimd en staan we klaar voor vertrek naar het zuiden. Alleen nog even de sleutel inleveren en meteen maar even klagen over de slechte, of beter gezegd, het ontbreken van de service van de technische dienst van het park.
Intussen stiekem blieken op mijn iPad. Een mailtje. De afschakeling van station Eindhoven is probleemloos verlopen. Ik had eigenlijk niet anders verwacht.

Richting veerpont rijdend is nog niets te merken van het mooie en warme weer wat er voor4 vandaag is voorspeld, In tegendeel. Het wordt zelfs steeds mistiger en wanneer we met nog 3 auto's voor ons, de pont al zien vertrekken, is die al na een meter of 50 in de mist al niet meer te zien.
Eenmaal zelf op de pont maken we zelf ook eens mee wat dat is, varen in zo'n mist. Verder dan 50 meter kun je echt niet zien. Om ons heen hoor je wel scheepshoorns. Zolang het maar zo ver af is, is dat niet erg.
Eenmaal op het vasteland duurt het toch wel heel wat kilometers eer de zon door de mist weet te prikken, maar als ze daar eenmaal in geslaagd is, is er dan ook letterlijk geen wolkje meer aan de lucht. Fijn zo, met mijn Polaroid overzet zonnebril op.

De reis verloop voorspoedig en de enige stop onderweg is bij"De Rotonde" waar we op de heenweg ook onze stop hadden. Tijd voor de inwendige mens. Ben weer toe aan een vette hap maar laat ik het dit keer maar bij gehakte biefstuk met friet houden in plaats van een hamburger plus een flinke portie champignons in vette ketjap jus. Ik kan er weer even tegen aan.
Nog één tussenstop in Eindhoven en dan zit het weekje Texel erop.
Home Sweet Home



donderdag 9 april 2015

Weekje Texel - Dag #7 Donderdag, nog één keer trainen en een dagje Oosterend en Fort Schans

We doen het nog één: trainen. De laatste keer dit verblijf op Texel.
Dit keer alleen de dames en moi. Dorie wil dit keer niet alleen maar over het strand gaan maar ook eens een stukje duin of zo meenemen. En zo rijden we richting Ecomare, slaan de parkeerplaats over en stoppen op de parkeerplaats voor de strandgangers. En voor de paarden, niet te vergeten. Direct bij het uitstappen komt de geur van verse paardenpis je tegemoet. Maar goed, de afstands-app gaat weer aan en we vertrekken richting strand.

Het is lekker zonnig en weer waait het niet tot amper. Bij laag water lopen eerst richting waterlijn en dan volgen we die rechtsaf. Ik volg braaf het tempo van de dames. Onderweg zien we in het duingebied enkele strandopgangen in de duinen. "Die kunnen we misschien wel op de terugweg nemen...", aldus Dorie. Bij paal nummer zoveel is het tijd om om te draaien en terwijl we nu met de zee rechts van ons lopen wordt er al bepaald waar we het strand af gaan.
Die plek brengt ons over de duinen door de camping op een weg parallel aan het strand. Gemakshalve sla ik het gedeelte van de steile stukken tot nu toe maar over. We volgen de asfalt weg totdat het ons beter lijkt een wandelpad door de duinen te nemen. En op en neer gaat het hier. Het harde werken wordt wel goedgemaakt door het prachtig uitzicht door het duingebied. Uiteindelijk komen we uit bij de parkeerplaats van Ecomare waar we de auto nou net niet geparkeerd hebben. Nog een kronkelend en stijgend stuk het duingebied om hoog maar dan is de Clio weer in zicht. En uit gaat de smartphone-app. 6,04km in 41:27, hoewel, de tijd doet er niet toe want die liep al, lang voordat we daadwerkelijk vertrokken.

Rest van de dag: shoppen in Oosterend en een bezoekje aan Fort Schans.
Wat ik vanavond zou willen eten? Friet, frikandel, hamburger...  De vraag blijkt allen voor de vorm want het worden de nasi kliekjes van gisteren en soep met brood. Niet dat ik dat nu een stevige avondmaaltijd vind en ook Dorie niet en uiteindelijke draait het er toch op uit dat, na de kliekjes, Dorie, Bram en ik toch op zoek gaan naar een eetgelegenheid om de echter honger te stillen.

Maar eerst nog een wandelingetje over het strand met Janse. Bij het strandpaviljoen blijken alle tafels gereserveerd te zijn vanaf 18u15. Overigens is het al kwart voor 7 maar dat maakt niet uit. Willen we hier wat eten, dan zullen we dat buiten moeten doen. Een langzaam dalende temperatuur, voortdurende wind in de rug, een magere kaart en bediening die lang op zich laat wachten, mwah, doen we niet. En tegen het serveerstertje die dan eindelijk op komt dagen kunnen we alleen maar zeggen dat we het elders gaan proberen. Dat elders is terug in De Koog, waar we toevallig nog Johan en Leo bezig zien met het inslaan van drank voor de laatste avond. Kunnen ze mooi Janse mee terugnemen terwijl wij voor ons laatste avondmaal een italiaan binnen stappen. De uitgebreide kaart op de gevel heeft de doorslag gegeven.
We hebben ons niet vergist. In 5 woorden: "niet duur, veel en lekker." Of "onthouden voor de volgende keer"

De laatste avond. Ik op mijn laptop, de anderen kaarten "Spoorspel" en gebruiken voor de telling voor het eerst mijn Excel-bestandje. Het bier moet op en de koffers gepakt. Morgen de terugreis.

Foto's volgen....



woensdag 8 april 2015

Weekje Texel - Dag #6, Woensdag, strandtraining en shoppen in Den Burg

Het is vakantie en dus ook uitslapen. Maar liefs kwart over 9 eer ik pas weer beneden ben. Wel meteen in sporttenue want we gaan weer voor een traininkje over het strand. En dit keer gaan we er niet lopend naar toe. Nee, met de Golf gaan we tot op de parkeerplaats vlak bij het strand. Ik klik alvast mijn Endomondo-app aan. Ik wil wel eens zien wat de afgelegde afstand vandaag gaat worden. Alhoewel, ik heb de app al vaker gebruikt en heb nog steeds de grootste moeite om te onthouden dat ik hem bij aankomst weer op stop moet zetten.

Volgens de weer-app waait het windkracht 2. Op de parkeerplaats is dat een klein beetje te voelen. Al dribbelend de strandopgang af besluiten we om eerst tegen de wind in te lopen zodat we de terug weg die wind weer in de rug hebben. Dat betekent linksaf bij de waterlijn.
Johan is nog steeds niet helemaal in orde. Al na een paar minuten keert hij al om. Wij doen dat pas een stuk verder en ook pas nadat er nog wat rek- en strekoefeningen gedaan zijn. Door de anderen dan, ik heb daar vandaag geen zin in. Op de terugweg maak ik even wat tempo tot ik bij wandelende Johan ben.
Terug bij de auto geeft Endomondo een totaal afgelegde afstand aan van 4,95km. Toch mooi een rondje van 5km gedaan,

Tijdens het ontbijt toch nog een telefoontje van het werk. Op mijn privé telefoon, dan wel te verstaan en die heb ik alleen aan een select aantal mensen doorgegeven voor uiterste noodgevallen. En dat is het ook wel want morgen avond gaat de stroom in station Eindhoven uit en of het wel door kan gaan. Niemand schijnt het te weten. Nu heb ik toch alles geregeld, alles met de aannemers, de uitvoerende partijen maar vergeten de betrokkenen op het station in te lichten.... Gelukkig weet ik nog een lijstje door te mailen wie ingelicht moet moet worden en heb er hierna het volste vertrouwen in. De afschakeling kan gewoon door gaan.

's Middags is shoppen in Den Burg. Johan past intussen op de honden. En ja, ik heb ook geshopt. Een hooded sweater met een gitaarprint is net iets voor mij. De portemonnee met gitaren ziet er erg aantrekkelijk uit maar de prijs-bruikbaarheid-verhouding is helaas te slecht om daar nu 20 Euro voor neer te tellen. Het blijft alleen bij die gitaar sweater.

Na de nasi van zilvervliesrijst is het de beurt aan mijn Excel-kwaliteiten. Of ik in Excel iets kan schrijven om bij het kaartspel "Spoorspel" de scores digitaal bij te houden en dan wel zo dat alles automatisch wordt bijgehouden. Mooie uitdaging maar ook niet echt moeilijk. Dat begint pas als de layout verfraaid moet worden en de nerdproof-beveiligingen moeten worden aangebracht. Tja, en dan wil je ook dat het perfect eruit komt te zien en zo is het al gauw diep in de nacht als ik de slaapkamerlamp uit doe.

Foto's volgen....


dinsdag 7 april 2015

Weekje Texel - Dag #5, Dinsdag, the day after

Lekker uitslapen is wat op de planning staat. Dat geldt niet voor Reinier. Die wil de boot van 8 uur naar het vasteland halen en zal om kwart over 7 al de bungalow verlaten moeten hebben. 
Hoewel al een paar keer even wakker geweest ben ik dat pas goed om kwart over 9. En eigenlijk omdat ik een de auto van de technische dienst te horen. Maar nee hoor, het zijn schilders voor de overburen. Nee, vooralsnog geen technische dienst en al zeker niet zo vroeg.

Het wordt vandaag uiteraard geen training maar gewoon opstaan en aan het ontbijt. Daarna duikt iedereen even in de laptops, tablets, smartphones en dan vertrekken even later Dorie, Anja en Leo voor een uurtje zwemmen in het vakantiepark zwembad. In de tussentijd vermaak ik me met mijn nieuwe laptop en spelletjes op de smartphone.

Na terug keer uit het zwembad slaan we gewoontegetrouw de lunch over (ik kan daar maar niet aan wennen, overigens) en vertrekken we voor wat shoppen en boodschappen naar De Cocksdorp. Vervolgens via een sight-seeing-tour richting de vuurtoren waar Leo en Bram nog eens naar boven klimmen. Op het strand is het door de zuidwesten wind en ondanks de felle zon toch onaangenaam koud. Genoeg reden om niet op het strand te verblijven. We zoeken daarom al snel toevlucht in het Vuurtoren restaurant voor een chocomel en een koffie. Daarna is het wederom al sight-seeing terug naar de bungalow. Tijd voor de digitale social media apparatuur.

Avondeten doen we in de Christinahoeve. We gaan voor pannenkoeken maar de Christinahoeve is eigenlijk meer een vreetschuur waar je van alles naar binnen kunt werken. Ondanks dat het geen vakantie is, is het toch behoorlijk druk. We worden voor een half uur in de wacht gezet. Als ons wekkertje al oplichtend en trillend laat weten dat er een tafel beschikbaar is mogen we aanvallen. Het is dat we voor pannenkoeken gaan maar anders.... Al die vette hap om me heen smeken gewoon om besteld te worden,maar ook ik hou me aan het protocol van vandaag: pannenkoeken. Maar dan ga ik wel voor de meest vette die ze hebben en dat is de English Breakfast pannenkoek. Een pannenkoek die rijkelijk gevuld zal zijn met gebakken ei, tomaten, worst, spek, als dat niet vet genoeg is.

Mijn honger is groot genoeg om het dit keer in no-time weg te werken. Zelfs nog een stuk van de pannenkoek van Johan, omdat die hem niet smaakt. Hij voelt zich blijkbaar niet helemaal 100%. Wellicht is de Texels chocomel bij de vuurtoren niet helemaal goed bevallen. Verder geen toetje helaas want we gaan direct weer terug naar de bungalow.
Ik ga weer werken aan mijn blogs en de foto's en de rest doet ook zijn eigen ding. Johan duikt heel vroeg zijn bed in en neemt voor alle zekerheid toch maar een emmer mee. Hij voelt zich helemaal niet lekker.

Ik heb eigenlijk geen last van gisteren, ondanks dat ik er helemaal door heen zat. Wel wat stijfjes in mijn benen maar verder niets. Nog niets. Het komt bij mij meestal pas de 2e dag en dat is morgen. En morgen gaan we weer voor een traininkje over het strand. Je moet wat....



maandag 6 april 2015

Weekje Texel - dag #4: Maandag, 2e Paasdag, dag van de wedstrijd


We zouden om 8 uur opstaan maar om kwart over 7 heeft de spanning iedereen al uit bed gejaagd.
Geen gezamenlijk ontbijt vandaag maar ieder voor zich. Ruim voor het geplande vertrek naar de startlocatie zitten we al in de auto en onderweg. Volgens de weer-app is het nu "slechts" windkracht 2 uit het noorden. De fel wapperende vlaggen aan de kant van de weg doen echter anders vermoeden.
Aangekomen in 't Horntje is het weer niets vergeleken met gisteren. Het is somber, er waait een behoorlijk stevige koude wind, de temperatuur is slechts een graad of 6 maar gevoelstemperatuur zal maximaal 2 graden boven het vriespunt liggen. Tot overmaat van ramp regent het ook nog eens, wel miezerig maar met die harde wind voelt dat behoorlijk nat aan. Bij het onderzoekscentrum, in de luwte, valt het gelukkig wel mee. En als de zon ook nog heel even begint te schijnen lijkt het dat we toch nog een mooie dag tegemoet gaan. Even nog allemaal op de foto vóór de start en dan begeven Johan en ik ons naar de startlocatie. Die ligt overigens op een heel andere plek dan vorige keer, maar de organisatie heeft op de website al deze wijzigingen al aangegeven.

Team "6 uurtjes Texel" vóór de start, v.l.n.r. Jim, Dorie, Anja en Reinier

Johan en ik, klaar voor de start van de 60 van Texel

Na het aftellen tot nul en het fluitsignaal is de start van de 60 van Texel een feit. Het duurt op mijn horloge 55 seconden eer we de startstreep passeren. Het tempo is heel rustig, net iets voor mij. Misschien ook omdat we nu ook nog eens de wind in de rug hebben. Hoewel ik mijn best doe, ik kan onze supporters langs de kant van de weg niet vinden. Zij mij ook niet en blijkbaar Johan in zijn GVAC-geel wel. Tja, ik ben dit keer niet in GVAC-geel maar in mijn zwarte windjack. Wellicht reden te meer om toch ook zo'n windjack in GVAC-kleuren aan te schaffen.
Intussen gaat het lekker rustig. Iedereen doet het rustig aan. Pas na een kilometer beginnen er zo links en rechts wat passeerbewegingen voor te doen. Met name langs beide kanten van de weg waar blote-voeten-lopers door het gras voorbij gaan. Het ontgaat me overigens nog steeds wat de kick is om op blote voeten te lopen. En als je dat dan doet, loop dan net als de rest gewoon op de weg, zou ik zeggen. Of zou het zuinigheid of gierigheid zijn?
We naderen het einde van de verharde weg als we door een fietser worden ingehaald. Duidelijk herkenbaar aan zijn postuur is dat Eric, voormalig GVAC-er en nu succesvol bij Eindhoven Atletiek, die hier één van zijn maatjes ondersteund.

Voor we "De Hors" op gaan krijgen we te maken met stukken onvervalst klapzand. Voor we er aan beginnen hebben we gelukkig de eerste verzorgingspost waar ik me tegoed doe aan cola, water en peperkoek, terwijl Johan, net als een hele bus anderen, er een sanitaire stop van maken, klaar voor de woestijn. De opgang naar "De Hors" is uiteraard heel zwaar en in dit vroege stadium en met de, te verwachten, tegenwind gaat dit ook heel voorzichtig. Kleine pasjes, behouden.
Eenmaal op "De Hors" is het een mooi uitzicht. "Een woestijn",  zo beschrijft Johan het, "maar dan met niet zo'n mooie lucht....", vult een meeloopster aan, en inderdaad, zo'n mooie wolkenlucht vind je niet in de woestijn. Het zou een mooie foto kunnen worden, maar die ga ik nu niet maken.
Het zand is hier redelijk hard op sommige stukken na, maar we voelen de noordenwind al. Intussen zijn de snelheden bepaald en lopen we met anderen zo tussen de 9,5 en 10 km/u in een grote bocht over "De Hors". Naarmate we het westen naderen wakkert de wind steeds meer aan. Eenmaal de "bocht" om hebben we hem recht van voren. Het waait nog veel harder dan ingeschat. Het strand is breed en nagenoeg iedereen loopt richting waterkant waar het strand het hardst is. Maar het blijft een zandoppervlak. Bij elke stap en afzet verdwijnt kostbare energie de grond in.
Ik denk dat we pas halverwege zijn als ik dit tempo niet kan volhouden en ik me me achter Johan moet schuilen om zo uit de wind te lopen. Ook dat blijft me moeite kosten. Het duurt ook erg lang eer het bordje "50" verschijnt. Ja, ja, hier op de 60 van Texel wordt afgeteld naar "0". Dan moet ik nog 4,6km en ik kan Johan nu al met slechts de grootste moeite bij houden. Even een gaatje en dan gaat gaat een loper achter me erop en erover en snijdt mij de pas af om achter Johan uit de wind te lopen. Even later loopt Johan voorop met een treintje van 4 lopers in zijn kielzog en 10 meter daarachter volg ik pas. Hij stapt uit de bus en houdt in tot ik er weer bij ben. Bij de verzorgingspost gaat hij toch maar even bellen naar de volgende teamleden. Misschien toch beter om de 2e etappe door Reinier te laten doen? Helaas, geen verbinding en daarom gaat hij maar alvast vooruit. Ik doe het in mijn eigen tempo verder.
Eindelijk is daar dan de strandafgang. Wel een bijzonder zware en lange strandafgang. Ondanks dat ik hier ben overgegaan naar wandelpas, kost het me behoorlijk veel moeite die bult op te klimmen. De enige troost is dat ik niet de enige ben die omhoog klautert. Iedereen namelijk. Alleen gaan de meesten boven aangekomen weer over in een draf en moet ik nog bijkomen.
Nog een stukje duinpad tot aan de parkeerplaats voor het wisselpunt maar, man, man, wat duurt dat nog lang. Het pad stijg en daalt en kronkelt nog een behoorlijk eind door. Bij elke bocht denk ik dat even verderop het wisselpunt ligt maar uiteindelijk komt aan deze eerste etappe toch een eind. Ik druk mijn stopwatch op de mat wel in maar die drukknop weigert tegenwoordig in 9 van de 10 gevallen en dus nu ook. In een vluchtige blik heb ik al iets van 1u41 gezien, minus 54 seconden, dan zal ik er wel zo ongeveer 1u40-1u41 over gedaan hebben. Toch heel wat anders dan de geplande 1u28.
Als 2e etappe loper staat toch Dorie klaar en na overhandigen/omdoen van het startnummer gaat zij er vandoor. Wij naar de auto waar ik tot zeker een kwartier later nog steeds zit na te hijgen. Nee, mijn tijd mag dan niet zo best zijn, ik heb toch alles gegeven en ben best diep gegaan. Ik mag wel zeggen dat ik "kapot" ben, zo moe.

We rijden naar het punt waar de fietser (Leo) zich bij de lopers gaat voegen. Ik ga de auto niet uit maar gebruik deze als mobiele kleedkamer. Alles is doorweekt. Een combinatie van zweet en regen en alles moet daarom ook worden uitgewisseld. Overigens een hele toer op de achterbank van een Clio. Eenmaal op adem kan ik beginnen met de aanvulling van vocht en voeding, beginnend met een energiedrankje en vervolgens met de isotone drank. Met een Snickers even de suiker voorraad aanvullen en tenslotte gaan er nog 2 sneetjes bruinbrood er bovenop. Nog 2 flesjes drank te gaan voor de rest van de dag. Die duurt nog wel tot een uur of half 6.

Na deze stop vertrekken we naar het 2e wisselpunt.
Ook hier weer druk met auto's uiteraard. In tegenstelling tot het eerste wisselpunt zijn er hier geen linten die supporters duidelijk afscheiden van de lopers. Dorie komt "op schema" binnen, 1u30. Tegenwind viel haar blijkbaar mee.Vlug de nummerband bij Anja om, alleen duurt het nog even voordat die doorheeft dat ze moet vertrekken voor haar etappe.

We vertrekken voor een tussentijdse stop, eerst bij het plaatsnaambord van De Cocksdorp en vervolgens bij de Krassekreet. Anja loopt intussen alleen en Johan heeft moeten lossen. Bij De Cocksdorp heeft Johan al laten doorschemeren dat hij misschien wel uitstapt en als hij dat doet dan ook nooit meer aan de 60 van Texel zal meedoen. En weg zijn ze...
Voor ons tijd om naar wisselpunt nummer 3 te gaan: Hotel Prins Hendrik waar we, uiteraard, weer een heel eind van het wisselpunt de auto kwijt moeten.

Het is even wachten op Anja. Met mijn camera super ver ingezoomd zie ik haar uiteindelijk aan de horizon verschijnen. Reinier staat al klaar voor de wissel en op ongeveer 1u34 sluit Anja haar etappe af en snelt Reinier er vandoor. Hij mag in geheel eigen tempo gaan. Het weer is intussen helemaal omgeslagen naar mooi weer met veel zon, droog en de harde wind heeft hij nu helemaal in de rug. Hij gaat daarom voor zijn best mogelijke tijd.

Volgende stap is weer even naar het vakantiepark om daar de 2e auto op te halen en daar mee naar de finishlocatie te rijden. Onderweg vangen we nog wel een glimp op van Johan die het laatste wisselpunt inmiddels ook is gepasseerd.
Eventjes in de bungalow en dan gaat het mis. Terwijl ik nog met mijn tas bij de auto staat heeft Anja de deur al gesloten en de huissleutel ligt nog steeds op tafel..... Zit er dus niets anders op dan maar vlug naar de finishlocatie te gaan en straks maar een reserve sleutel op te halen bij de receptie. En het is nog dringen geblazen want we hebben nog geen half uur om naar de finish te rijden, de wagen te parkeren en het parkoers op te gaan om daarna samen met Reinier over de finish te rennen.
We kiezen de meest lege parkeerplaats die aansluit op de wielerbaan om de Golf weg te zetten maar helaas, afscheiding tussen parkeerplaats en wielerbaan is hermetisch afgesloten. De enige poort is op slot en een officieel art. 64 verboden toegang moet ons angst aan jagen dat we niet voorbij deze poort mogen komen. Om het verbod kracht bij te zetten is het het hekwerk, compleet met poort ook nog eens voorzien van scherpe punten. Helemaal géén goed idee dus, en daarom terug inde Golf en op naar de drukke parkeerplaats bij de finish. Niet zo best want Dorie is helemaal niet zo'n held, laat ze duidelijk weten, en uiteindelijk neem ik maar het stuurwiel over als de neus van de Golf in de omgekeerde richting moet wijzen. Daarvoor maak ik dankbaar gebruik van de wielerbaan die door een open poort toegankelijk is. Maar hoe we ons ook haasten, eenmaal bij het finishdoek zijn we toch te laat om nog samen te finishen want Reinier komt al binnen in een tijd van 1u22 en nog wat. 2 Minuten sneller dan verwacht, net die 2 minuten die wij nog nodig hadden om mee te kunnen finishen. De "6 uurtjes Texel" heeft het dan wel niet binnen 6 uur gefikst maar wel in 6u08:06. Uiteraard nettotijd want aan wie geef je die 55 seconden wachttijd aan de start door.

Dan is het wachten op Johan. Dat duurt en duurt. De limiet eindtijd, vanwege de harde noordenwind, met 1 extra minuut verlegd naar, 17u36 nadert met rasse schreden. Dorie gaat ongerust alvast in de verte op zoek naar Johan, ik hou het met mijn ver ingezoomde camera op afstand nauwlettend in de gaten. Uiteindelijk verschijnt wat geels aan de horizon met daarlangs een fietser met pet op. Ja hoor, zelfs wandelend zou hij nog op tijd binnen komen. Het wordt 6u51:25 wedstrijdtijd en dat is natuurlijk wel bruto. Netto 55 seconden minder.
Als estafetteploeg en natuurlijk omdat de eindtijd bijna voorbij is moge toch nog gebruik maken van de gratis tomatensoep aan de finish. Rest alleen nog één van de, te grote XL, T-shirts om te ruilen voor de bestelde maat L. Helaas, alles is al opgeruimd, niets is meer aanwezig dat kan duiden op iets van de organisatie en zit er niets anders op dan onverrichter zake me naar de parkeerplaats te begeven. Maar die weg gaat langs een kraampje met broodjes hamburger en rookworst. Juist! Mooi voor € 3,00 nog een broodje hamburger gescoord, zelf belegd met veel rauwe uien, curry en mayonaise. Ik ben echt dringend toe aan een voedzaam en energierijke vette hap. Dat knapt pas echt op.

Terug naar het vakantiepark betekent meteen ook ophalen van een reservesleutel en meteen maar klagen over de technische dienst, welke technische dienst (?), die nog steeds niet geweest is om defecten in de bungalow op te lossen. Precies zoals verwacht weet niemand zich nog maar iets van defecten te herinneren, sterker nog, moet het wel gerepareerd worden, oftewel, kunnen ze dat niet van de borg inhouden. Oké, dat lost Dorie verder wel op, wij hebben de sleutel en of we die meteen terug willen bezorgen. Ik stel nog voor om net zo snel te reageren als de technische dienst en dat we ons niet kunnen herinneren dat we die al meteen terug moesten brengen, hebben we voorlopig 2 sleutels, maar helaas is Reinier zo galant geweest om die meteen terug te brengen. Helaas....

De avond lekker lamballend doorgebracht, hangend achter mijn laptop met een pilsje er naast.
Morgen is weer een dag, the day after....



Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 147.810 Verbruik = 55kWh (-7) [7,9kWh/dag]
Lager verbruik. Komt dat nu door de omschakeling naar zomertijd?

Gas:
Stand = 27.424 Verbruik = 36m³ (-12) [5,1 m³/dag]
En nog steeds is het nog geen lente........?

Gewicht = 84,3 kg (0)
Moet ik wel zeggen dat ik me op vrijdag morgen al gewonden heb, vlak voor vertrek naar Texel.
En inderdaad, ik ben wat te zwaar.



zondag 5 april 2015

Weekje Texel - Dag #3: Zondag, laatste training + ophalen startnummers

We beginnen de dag met een training. Een rustige training, is de bedoeling. In ieder geval niet zo ver. En daarom rijden we naar de parkeerplaats van Ecomare om van daaraf te beginnen. We lopen van de parkeerplaats naar de weg terug en volgen deze tot aan het volgende duinpad wat ons naar het strand zal leiden. Een mooi slingerend pad door de duinen wat uiteindelijk eindigt in een bult van klapzand voordat we afdalen naar het strand.
Het stand ziet er mooi uit. De zee is redelijk rustig, het strand voelt hard aan en de zon schijnt op zijn best. Langs de waterkant rijden ruiters met hun gehuurde paarden maar ook zien we lopers in training. Die doen misschien morgen ook wel mee.
Johan en Reinier slaan linksaf op het strand, wij rechtsaf. We lopen richting de strandopgang naar Ecomare en zij zullen na een tijdje omkeren en ons onderweg weer inhalen. We hebben nog maar kort gelopen en de wind is slechts kracht 2 en daarom lopen we eerst de strandopgang voorbij tot het volgende paviljoen waar we omdraaien en dan pas terug richting strandopgang naar Ecomare. Eenmaal weer terug op de parkeerplaats hebben we niet meer dan 4,68km afgelegd, zo zeggen 2 onafhankelijke GPSsen. De tijd is weliswaar over de 30 minuten maar daar zitten wel weer enkele stops tussen. Ga er gevoeglijk maar vanuit dat we ook nu weer slechts 7,5km/u gedaan hebben.

Na de douches is het tijd voor ons Paas ontbijt, incl. gekleurde eitjes.
Omdat het zonnetje zo uitbundig tekeer gaat maken we er mooi gebruik van om daar voor onze bungalow van te genieten. Zo met windkracht 2 is dat goed te doen.

Het volgende plan is het rijden van het parkoers van de 60km, tenminste, zo ongeveer. Je kunt met de auto en zelfs met de fiets nu eenmaal niet overal komen waar de lopers moeten lopen. En zo gaan we langs alle wisselpunten, de mooie stukken die Johan graag wil laten zien, en het punt waar de fietser als begeleider van Johan komt invoegen.
Onderweg doen we ook even Oudeschild aan. Terwijl de dames daar de winkels bezoeken, ga ik op zoek naar iets eetbaars. Voor mij is lunchtijd al lang voorbij en mijn biologische klok slaat al een tijdje alarm. Een vers broodje vol met verse Texelse garnalen en cocktailsaus, dat smaakt....
Het parkoers zit er bijna op en we maken de laatste etappe nog af om op het finishpunt onze startnummers op te halen. En tegelijkertijd nemen we ook onze T-shirts in ontvangst. Voor mij een maatje XL wat ik dus helemaal niet heb besteld. Maar ruilen kan alleen na afloop van de wedstrijd, mits er überhaupt wat te ruilen valt. We zien dat morgen wel.

Nog even genieten we vóór ons huisje van het nog steeds fel schijnende zonnetje. Morgen is ie er waarschijnlijk niet. Kaas, worst, olijven, tomaatjes en taco's erbij.' s Avonds, de laatste pasta maaltijd en de anderen die een potje kaartspelen terwijl ik weer op mijn laptop zit te rammen. Eén pilsje erbij mag nog net.

De etappe indeling is nog steeds niet beslist en nog steeds afhankelijk van hoe de wind morgen staat en ook afhankelijk wat en welke smartphone weer-app het vertelt. Nou, ik weet het intussen al, ik heb de knoop doorgehakt, ik start morgen in de eerste etappe. Ik wil niet morgen pas overdag horen of ik de 2e, 3e of 4e etappe moet gaan doen. En dan wordt later op de dag de voorlopig definitieve indeling van de overige teamleden beslist. zoals het nu er uit ziet zal de 2e etappe voorlopig nog door Dorie gedaan worden, doet Anja de 3e en zal Reinier de afsluitende etappe doen.
Als laatste voorbereiding voor morgen kruipen we redelijk op tijd ons bed in.



zaterdag 4 april 2015

Weekje Texel - Dag #2: Zaterdag, training en lamballen

De 2e dag op Texel is aangebroken, maar na een goede nachtrust heb ik nog wel mijn tijd nodig om weer helemaal bij positieven te komen. In ieder geval, wanneer ik eindelijk beneden kom, aangekleed en wel, blijkt de rest van hardlopend Nederland al zo wat in de startblokken te staan voor een zaterdag ochtend training. En dus spoed ik me weer naar mijn slaapvertrek om nog vlug even van outfit te wisselen. Eenmaal weer beneden kunnen we vertrekken.
Ik heb natuurlijk wel mijn weer-app geraadpleegd en voor mij is het nog steeds windjack en handschoenen-weer. En dat ondanks het zonnetje wat zich al op zijn best laat zien.

We lopen richting duinen. De bedoeling is om in ieder geval het strand op te gaan. Na 2 km, ik voel nog steeds ontzettend stijf, zijn we pas in de duinen en van iets wat op de zee lijkt is nog geen spoor te bekennen. Voor Leo is dit al het sein om toch maar alvast terug te gaan naar Kustpark Texel. Wij gaan door. Eerst nog maar met zijn drietjes want Johan moet zo nodig. Gelukkig hoeven alleen de drollen van de honden opgeruid te worden. Uiteindelijk komen we op het strand aan.
We zien nog een grote groep lopers trainen. Wij slaan rechts, de andere kant op, en ook nog eens tegen de wind in. Om maar alvast te wennen, denk ik dan. Op verzoek van de dames laten we het tempo zakken. Het is geen wedstrijd!
Bij een strandpaviljoen gaan we van het strand af. Altijd enorm vermoeiend om zo door het rulle zand de steile rug van het duin te beklimmen. Eenmaal boven volgen we verder de verharde weg richting huiswaarts. Nog even een korte omweg en dan lopen we vast in een woonwijk aan de rand van ons bungalowpark. Het is even wat kunst en vliegwerk om door het struikgewas illegaal het park weer te betreden maar zo komen we er in ieder geval.
Hoeveel we gelopen hebben? 6,3km volgens de GPSsen.En daar doen we dan 50minuten over? Daarmee komen we niet verder dan een 7,5km/u gemiddeld. Het voelt bij mij heel anders. Ook mijn gevoel van afstand zegt iets anders. Dat is dus niet zo'n goed voorteken. Tja, het missen van de baantraining, afgelopen donderdag, heeft toch zijn negatieve uitwerking helaas.

De rest van de dag is lamballen. Ik verdoe mijn tijd met verkennen van mijn spiksplinternieuwe laptop met Windows 8.1. Tjonge jonge, wat is dat anders dan ik gewend ben. Gelukkig heb ik 3 boeken uit de bieb mee genomen waarvan er één "Windows 8 voor dummies" heet, dus dat moet wel goed komen.
Intussen is Renier ook gearriveerd, deels met de trein, deels met de fiets en uiteraard deels met de boot. Hij zal invallen voor teamlid Leo. De volgorde voor maandag is nog steeds niet bekend. Was eigenlijk wel, maar Dorie wil niet tegen de wind in lopen en die staat nu op noord geprogrammeerd. Het is niet te hopen dat de wind overdag ook nog eens van richting verandert want dan hebben we een serieus probleem.
Op Ruzzle op de Smartphone ben ik er voor de 2e keer in geslaagd om in de toernooi-modus op de 1e plaats te eindigen en nadat tijdens het kaarten, PSV ook nog wint van FC Twente is de dag voor vandaag weer goed. Het synchroniseren van de mails (ik heb ook al een aantal mail accounts op de nieuwe laptop geïnstalleerd) neemt nogal wat tijd in beslag. Iedereen is al onder de wol als ik als laatste het licht uit doe.



vrijdag 3 april 2015

Weekje Texel - Dag #1: Vrijdag, reis en aankomst Texel

Vrijdag morgen en de afspraak is dat ik om 7 uur wordt opgehaald voor vertrek naar Texel.
Echter aan deze vrijdag gaat nog een roerige donderdag vooraf. Weliswaar verlof maar nog niet klaar met mijn "werk"-werkzaamheden gaan nog ruim een halve dag verloren aan de laatste noodzakelijke dingetjes. En dan heb ik nog een hele lijst opgesteld voor "things-to-do". Helaas wordt dat nachtwerk. Tot diep in de nacht nog wel. Héél diep. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik de nacht van donderdag op vrijdag helemaal niet meer aan slapen toe kom. Maar ik ga dat wel in de auto oplossen.
Iets later dan gepland zitten we dan in de Golf onderweg naar Texel.

Zoals met mezelf afgesproken sluit ik mijn ogen. Dat gaat overigens vanzelf. De oogleden zijn superzwaar. Maar tot echt slapen komt het niet. Hooguit wat gedoezel.
In Geldermalsen houden we onze afgesproken ontbijt-stop. We doen ons goed aan een € 3,25 kostend standaard ontbijt. Je hebt dan de keuze uit 5 items, ja 5 items (!) en daarnaast nog een glas jus d'orange en koffie of thee. Die items, dat is een keuze uit, een broodje, chocolade broodje, croissant, boter, beleg, ei, maakt niet uit, maar alles wordt gezien als 1 item. Daarom hou ik het maar op 1 broodje, 1 chocolade broodje en 1croissant en daarbij nog een bakje kruidenboter voor op het broodje én de croissant en een hard gekookt eitje. Naast de jus d'orange wordt het dan nog koffie. Een straf kopje koffie, mag ik wel zeggen. Vers maar wel straf. Dat komt mijn slaap niet ten goede.

Voor we weer vertrekken valt ons één van de gasten van La Place op. Een nogal mager en behoorlijke lange man staat af te rekenen bij de kassa. Tot zover niets echt vreemd, totdat je naar beneden kijkt. Dan blijkt de man op schoenen met plateau-zolen te staan. En niet zomaar met plateauzolen, nee, ook nog met stiletto naaldhakken en mét open teen, inderdaad, geen sokken aan. Tot slot: hij is geheel in het zwart gekleed maar de damesschoenen maatje 47 zijn licht rose/beige van kleur. Jammer maar ik durfde er toch geen foto van te maken.

Maar goed. We zetten onze reis voort. Nog 162km. te gaan weet de TomTom van de Golf ons te voorspellen. De reis verloopt geheel voorspoedig. Geen files en we rijden in één ruk door tot aan de pont. Daar is het alleen nog even wachten tot hij is aangemeerd. Na een korte maar behouden vaart  staan we op Texel.
Helaas is het nog veel te vroeg voor Roompot Kustpark Texel en dus verdoen we onze tijd met wat verkenning van de eerste wisselpunten van de estafette van 2e Paasdag, een stukje wandelen over het strand en een lunch in één van de strandpaviljoens. Eenmaal op het bungalowpark zijn we nog een half uur te vroeg maar bij de receptie zijn ze onverbiddelijk: 3 uur is 3 uur. En zo wachten we voor de voordeur van onze bungalow totdat een jongedame met een Pools accent klaar is met haar schoonmaakwerk.
Vlug mijn bedje gespreid en meteen maar getest hoe het slaapt. De test duurt ongeveer 4 uur en mag geslaagd genoemd worden.

Tijd voor het avondmaal. Dat doen we in De Koog, friettent/restaurant Pick-Up. Waarschijnlijk wordt daarmee het type auto bedoeld en niet de platenspeler. In ieder geval heb ik reuzehonger en ga daarom voor de megaburger met friet en mayo. Dat mega is niet te veel gezegd, met 2 grote en dikke hamburgers. Uiteindelijk blijven daar maar 3 frietjes en wat stukjes brood van over. Goed gegeten, dus.
Terwijl de anderen de avond verder vol maken met kaartspelen en tv kijken ga ik verder met de test van mijn bed. Ja, ja, het is amper 10 uur in de avond en ik lig al onder de wol....
Morgen is weer een dag.


[voorlopig nog geen foto's. Op mijn nieuwe laptop beschik ik nog niet over de benodigde programma's en kennis om foto's op mijn blog te plaatsen]

woensdag 1 april 2015

In de bios: Fast & Furious 7 IMAX Pathé VIP

Een hele mond vol. En eigenlijk had er ook nog 3D bij kunnen staan maar dat was nu niet het geval. En wel samen met Kathy en Daisy want we gaan vanavond voor een VIP arrangement. Dat betekent dat je een uur van te voren al in de loungeroom binnen mag waar je als VIP wordt behandeld. Gratis drank en hapjes en snoep en chips en zo wat je ook nog eens de zaal in mag nemen.
We beginnen eerst met onze jassen te laten opbergen. Daar hebben we geen last meer van. En dan een glaasje champagne. Voor mij dan, want de dames nemen geen alcohol. En over alcohol gesproken, ik zou best wel aan het bier kunnen. Dan kan Kathy in mijn auto rijden, mij na afloop van de film thuis afzetten en dan morgen nadat ze de kinderen op school heeft gedropt,de auto weer keurig bij ons thuis terug brengen. Die afspraak staat, en dus ga ik aan de Grolsch.
We doen ons tegoed aan de paprika-roomkaasjes, gehaktballetjes, de pepertjes, olijven, kaas, alles wat maar eetbaar is en wat we enigszins lekker vinden. Tja, het is dan ook gratis.
Na 2 biertjes stijgt het al naar mijn hoofd. Ik ben echt niet meer gewend om bier te drinken.
Opvallend is dat bijna alle VIPs "gekleurd" zijn. De "blanken zijn waarschijnlijk te gierig. Best wel grappig. Zo lijkt het net alsof we in het buitenland zijn in een sjiek hotel. Eigenlijk willen we best wel Engels praten,
Als het bijna tijd is om ons op te maken voor vertrek naar de zaal wordt het nog even hamsteren. Naast de M&M's ook taco's en popcorn. Liefst heb ik niet zo'n grote bak maar aangezien er geen kleine worden gemaakt ga ik toch maar voor zo'n grote. Achteraf is dat ook maar goed ook. Ik ga natuurlijk wel voor zoet. Ik ben echter niet gewend aan die grote bakken en nog voordat ik hem heb meegenomen gaat ie al om. 20% over de tafel en vloer en dan maar vlug maken dat ik weg kom....

Kathy & Daisy
In de zaal hebben we de beste plaatsen die ja maar kunt bedenken met brede stoelen, brede leuningen met in elke leuning een gat om drinken of hapjes in te bewaren. Veel beenruimte en een riant uitzicht op het scherm ver de koppen van de voorgangers heen Nee geen last van lange mensen voor ons. Alleen een vrouwmens achter ons die wel heel achterlijk lacht, Dat blijkt zo de hele film door te gaan, gepast of ongepast. En dan gaat mijn popcorn wederom om. Gelukkig heb ik mijn buik al vol gegeten. Na afloop blijk ik helemaal niet de grootste rommelmaker te zijn. Nee, de hele zaal ligt bezaaid met popcorn. Op sommige plekken wel meer dan 2x zoveel dan wat ik gesmorst heb. En dan heb ik het niet eens over de restafval. Nee, ik hoef me niet te schamen.

En dan de film: Mooie film, typisch Fast & Furious met op het einde midden op het scherm "For Paul". Gelukkig hebben ze dat ondertiteld anders had ik niet geweten wat er stond.

Mooi iets na twaalven weer thuis.
Moraal van het verhaal: Dat VIP moeten we vaker doen.