maandag 25 mei 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 148.194 Verbruik = 59kWh (+7) [8,4kWh/dag]
En alweer die zelfde stijging als 2 weken geleden. Heel typisch. Volgende week weer -7 ???

Gas:
Stand = 27.485 Verbruik = 8m³ (+2) [1,1 m³/dag]
En met het gas idem dito. Ook hier weer dezelfde stijging als 2 weken geleden, hoewel het niet extreem is. Bij een gemiddelde van 7m³ per week mag het schommelen tussen 6 en 8m³

Gewicht = 83,1 kg (-0,8)
Hoe bestaat het. Na het riante etentje gisterenavond bij broer Ed en Riekie is het gewicht toch nog wat minder dan vorige week.



maandag 18 mei 2015

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 148.135 Verbruik = 52kWh (-7) [7,4kWh/dag]
En we zijn weer terug bij af... (nog) niet bekend waarom het vorige week opeens zo veel hoger was.

Gas:
Stand = 27.477 Verbruik = 6m³ (-2) [0,8 m³/dag]

Gewicht = 83,9 kg (-0,6) 
Het houdt niet echt over maar het is wat minder, een beetje minder.





zaterdag 16 mei 2015

De Vrijbuiters - training: met Jo en Rini

Inderdaad. Vandaag meldt Rini zich ook op de training. Voor het eerst sinds zo'n anderhalf jaar. En ook Jo is van de partij. Dorie niet omdat zij nu Bets gezelschap houdt. Ik zal het vandaag wat rustige aan doen, denk ik. Omwille van Jo, maar ook Rini die het bij zijn rentree sowieso rustig moet beginnen, vind ik. Maar ook voor Germaine die na afloop van de vorig keer toch wat vermoeid was.


Rustig beginnen is inlopen tot de eerste stop en dan verder de warming-up oefeningen al dribbelend op de plaats, voordat we weer verder dribbelen tot stop 2.  Na onze oefeningen krijgen we bezoek. Bezoek van een hond. Hel maal alleen, zonder baasje. Nee, hij is niet zomaar achter gelaten, tenminste, dat geloven we niet. Daar ziet hij er veel te goed verzorgd voor uit. En hij hij is lief, erg lief en volgt ons gedwee. Terwijl Riet zich onderwijl ontfermd over de hond, ja, ze zou hem het liefst al mee naar huis nemen, komt in de bocht bij het "schuilhutje" uit een bospad van rechts een wanhopige dame aangerend. Ze is haar hond kwijt en dat wij haar nu toch gelukkig mogen maken. En dat is ze ook. Ze was doodongerust. Het blijkt dat ze aan het telefoneren was toen er opeens een grote hond te verschijnt. 8o Kilo, zo omschrijft ze het beest. En vanaf dat moment is haar hond er vandoor gegaan. Het blijkt dus een "zij "te zijn en geen "hij". Na die hereniging vervolgen wij onze training.


Stop 3 is intussen het vaste patroon van even heftig heen en weer tekeer gaan. Goed om lekker even flink buiten adem te raken, tenminste als je het dan ook nog zo fanatiek doet als de trainer, moi. Voor Rini is dit natuurlijk nieuw maar dat went al gauw.
We vervolgen onze weg naar de verharde weg. voor wat krachtoefeningen voor de knieën, paaltje-paaltje versnellinkjes, een stukje duurloop dribbel en dan moeten we toch echt terug richting kantine willen we niet op de koude koffie komen.


Intussen heeft ook Rini een foto gemaakt waar ik op sta. Na de misser van Herman, vorige week, is dit een herkansing, alhoewel.... Ook Rini maakt ook eerst een "Hermannetje", oftewel, géén foto. Gelukkig controleer ik het dit keer en na een 2e herkansing sta ik dan toch ook op een trainingsfoto.


We zijn net op tijd terug voor het afsluiten van de training. Rini heeft toch iets te veel van zijn hamstrings gevergd maar dat komt wel weer goed. Ik vind zelf dat hij het op een eerste keer het toch best wat minder fanatiek had mogen doen. Volgende week weer.....

Het weer was lekker, hoewel ik vergeten ben de temperatuur te noteren.


maandag 11 mei 2015

Op controle

Tijd voor de jaarlijkse controle bij de praktijkondersteuner.
De resultaten van mijn bloed zien er uitstekend uit. Cholesterol ziet er goed uit maar is wat bedrieglijk omdat de "slechte" cholesterol iets gestegen is. Reden, misschien wat minder gesport of zo..? Dat kan wel kloppen want ondanks de 60 van Texel en de trail in Gulpen ben ik alles bij elkaar in de maand april minder sportief actief geweest. En dan bedoel ik eigenlijk het aantal trainingen. Sowieso was de laatste keer bij GVAC in maart, maar zijn ook een aantal trainingen bij de Vrijbuiters overgeslagen. "Ja", volgens Floor, "dat zie je dan meteen....".

Tijd voor de bloeddrukmeting: Met 122/74 weer uitstekend.
Gewicht.... Op de analoge weegschaal blijft de wijzer steken op 84kg. En dat met kleren aan. Dat is hier altijd minder dan thuis zonder kleren maar toch 2kg meer dan de vorige keer. Niet erg. Mijn gewicht blijft hoe dan ook redelijk constant binnen een bandbreedte van 3kg en zeker omdat ik me toch wekelijks controleer mag ik niet klagen en hoef ik er ook geen extra dingen voor te doen of te laten, zolang ik maar in beweging blijf. Dat was ik ook niet van plan.



Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 148.083 Verbruik = 59kWh (+7) [8,4kWh/dag]
Vreemd, deze stijging met 1kWh per dag. In de gaten houden

Gas:
Stand = 27.471 Verbruik = 8m³ (0) [1,1 m³/dag]

Gewicht = 84,5 kg (0) 
Het was gisteren Moederdag. Laten we het daar maar op houden.



zondag 10 mei 2015

Trimloop - GVAC trimlopen (6,3km) en de 500e trimloop van Wim

Of ik vandaag ook foto's wil maken van de 500e GVAC-trimloop van Wim. Natuurlijk. En die 500e trimloop is dan wel de 500e sinds de invoering van de trimloopkaarten van 10 stempels. M.a.w. zijn 50e kaart is dan vol.
Laat ik ook nog afgelopen vrijdag een nieuwe zoomlens hebben ontvangen. De vorige werkte niet goed meer. Een defecte autofocus. En nog in de garantieperiode teruggestuurd maar omdat het niet te repareren bleek, heb ik een vervangend, nieuw exemplaar ontvangen. Die ga ik dan ook meteen maar weer uitproberen.

Vanwege het fotograferen ben ik meteen maar vroeg op de Kempencampus. Het is natuurlijk leuk om Wim ook bij aankomst te fotograferen. En zo gezegd zo gedaan.
Ook het hele ritueel bij de start, de huldiging, de startboog, het wordt allemaal digitaal vastgelegd. En eenmaal uit de startboog gaat Wim ook meteen van start en dus gaat de rest van het startveld er ook maar achteraan. Na de eerste ronde maak ik nog wat foto's bij het passeren op het fietspad en dan is het mijn beurt om eerst mijn fototoestel af te geven zodat die veilig achter de balie opgeborgen kan worden en ik ondertussen kan beginnen aan mijn rondje GVAC.


Ik start gewoon bij het startpunt zodat ik ook op alle kilometerpunten kan klokken.
Het is wel vreemd om zo "alleen" te lopen, achter het veld aan. Ook "gevaarlijk" want dan ga je automatisch te hard. Op de 1e kilometer klok ik 5:33 wat voor een eerste kilometer voor mij echt nog te snel is. Daar zal automatisch wel verandering in komen verwacht ik. Een paar honderd meter verder passeer ik Jo al, maar dat komt ook omdat hij na de start nog even terug is gelopen naar Bets, die er vandaag ook even bij is.
De 2e kilometer is al 10 seconden langzamer maar in de verte zie ik toch al een groen en een paar gele T-shirts lopen. Die ene, met die rode broek, dat moet Wim zijn. Op het moment dat ik ze echt in het vizier begin te krijgen vergeet ik mijn 3-km-punt te klokken. Het groene T-shirt "pak" ik als eerste. Het is Nel, die vandaag weer voor het eerst in een trimloop mee loopt. Een paar honderd meter verderop passeer ik Wim. En ik zie nog weer mensen voor me lopen. Eerst ga ik Gemma voorbij en vervolgens een loper in het blauw. In de verte lopen Wilma en Josina maar die heb ik pas bij het ingaan van de laatste kilometer te pakken en daartussen in nog een onbekende loper. Dorie staat aan de kant, "of ik iedereen aan het inhalen ben....". het is niet zo ver meer naar de finish maar toch wil ik Jo de L. nog wel verschalken. Even voorbij het 6km-punt gaat dat gebeuren en dan is het even doorstomen naar de finish. Uiteraard is de tijd op mijn tijdbriefje niet de juist tijd. Dat is in dit geval mijn eigen tijd: 35:26 en daar ben ik uiterst content mee. Volgens mij de eerste keer sinds jaren dat ik weer onder de 36 minuten ben geëindigd. Als ik uitga van 6,35km (i.p.v. 6,3km) dan heb ik mooi de 10,75km/u gehaald.



zaterdag 9 mei 2015

De Vrijbuiters - training

Mooi weer voor een zaterdag training. Het ziet er in eerste instantie uit en onze buitenthermometer wijst desondanks toch 20.3ºC aan, maar laten we dat maar niet serieus nemen. De weer-app  op de smartphone zegt nog 14,4ºC, gevoelstemperatuur 9,9ºC. Dat zal dan wel aan de wind, kracht 2 liggen.
In het bos aangekomen is het wat minder somber. Hier schijnt de zon alweer en inderdaad, de temperatuur is best aangenaam. Met Riet, Germaine, Carla en Herman vormen we vandaag een handjevol sporters.


Na een rustige warming-up en rek en strekoefeningen het heen en weer geren in een iets andere versie. We doen het me 2 koppeltjes, Een keer heen rennen naar het keerpunt, omdraaien, door de knieën en gestrekt opspringen en terug en dan mag het 2e lid van het koppel hetzelfde doen. Als het goed is heeft iedereen dat dan 5x gedaan. Ik in ieder geval wel maar ik was dan ook alleen.
Vanwege de wind die er staat blijven we in de bossen. Blijkbaar zweven er pollen of wat dan ook tussen de bomen want het slaat zo erg op mijn keel dat ik in een verschrikkelijke hoestbui terecht kom. Hoe dan ook vervolgen we de training met wat loopstukken en de nodige oefeningen, kracht maar ook balans. Ondertussen maak ik ook weer eens een keer wat foto's. Omdat het tijd wordt dat ik er ook eens een keer op sta laat ik Herman ook even een paar shots maken.


Met nog 2 minuten op de klok hebben we nog mooi de tijd voor de laatste strek- en ademhalings-oefeningen en dan zit het er weer op. Even de foto's checken en wat blijkt, ik sta er niet op. Herman heeft ons inderdaad wel op het scherm zien staan, maar daarna moet je toch echt het knopje indrukken, Herman! Die instructie was kennelijk nog niet duidelijk genoeg. Volgende  keer beter.
Welke volgende keer?
En intussen zijn er meerderen die, net als ik,  last hebben van kriebel in de keel en daardoor ook moeten hoesten. In ieder geval Riet en André. Zal hem dan toch aan die pollen liggen.

Het weer:
Zonnig met wat wind maar verder heel lekker weer om in de bossen te vertoeven. Temperatuur ca. 16ºC en gevoelsmatig 13ºC.

Heb ik vandaag mijn Endomondo-app weer gebruikt om te zien welke afstand we alles bij elkaar afleggen. Nou, dat komt neer op 4,81km en daarbij zijn287kcal verbruikt.



donderdag 7 mei 2015

GVAC - baantraining, piramideloop

Dat is al weer lang geleden. Laatste keer was nog in maart.En nu is het lenteachtig, dus zonder jasje en met korte broek en T-shirt. Het zonnetje schijnt ook volop en het waait amper. Hoewel het toch een klein beetje fris aanvoelt lijkt het toch wel goed loopweer. Ook Herman besluit zijn lange broek voor een korte om te ruilen.

De mededelingen worden blijkbaar niet meer door Marjolijn voorgedragen maar door Lau. Een wijziging tijdens mijn afwezigheid. Voor ons maakt het niet veel uit. We blijven weer even binnen voor de laatste instructies en dan mogen we.
Eerst 2 rondjes inlopen waarvan de laatste inclusief wat los-maak-oefeningen en dan gaan we op het hoogspringdeel wat warming-up en krachtoefeningen doen. Voor sommige oefeningen moeten we een koppeltje vormen. Niet met Dorie dit keer maar met, als ik het goed gehoord heb, Naomi.

Tijd voor de kern. Een piramideloop, dit keer, t.w. 200-400-600-800-600-400-200m in de tempo's 85% en 90% en tussendoor 100m rust. Ik heb de tijden thuis alvast maar op een papiertje geschreven maar Dorie gaat het in haar eigen tempo's doen.
Natuurlijk gaat de eerste run van 200m. te snel. Voor iedereen, lijkt me. De 2e run, 400m start ik op het moment dat Nicole voorbijkomt. Laat ik maar gewoon aanpikken. Het is een stevig tempo, maar ik hoef er maar één. Die gaat dan wel in 1:43. Gelukkig mag de volgende run weer in 85% maar dan wel voor 600m. Die doe ik dan ook bewust rustig in voorbereiding op de 2 rondjes in 90% die hierop weer volgen. Maar het gevoel van rustig klopt niet helemaal. Ik ga zelfs 8 seconden te langzaam en dat betekent voor de 800m in 90% dat ik toch wat tandjes bij moet schakelen. Ook voorbij de top blijf ik toch maar wat trekken, voor geval ik straks weer te langzaam ben gegaan. Intussen komt Bas en nog een man mij voorbij. Ik ga niet aanhaken maar loop mijn eigen tempo's. Met teruglopende afstanden loopt dat toch wel lekker. Ik zie intussen dat Dorie slechts op een halve baan achterstand loopt. Zij gaat dus ook niet echt langzaam, want ik heb inmiddels bijna het hele veld toch al gedubbeld.

Na de laatste run van 200 meter nog maar een rondje uitlopen.
Na de cooling-down meldt Marjolijn dat ze 2 weken afwezig is vanwege vakantie. Nu is er volgende week donderdag sowieso geen training vanwege Hemelvaartsdag.
Ik ben tevreden moe. Op de  donderdagavond training wil ik gewoon moe zijn van de korte maar krachtige inspanningen en dus voelt het goed.

Het weer:
Droog, zonnig en windstil, temperatuur ca.13º, prima loopweer.






maandag 4 mei 2015

D-Day: Spoorwegmuseum - Bioscoop - Sushi, All You Can Eat

En D-Day staat natuurlijk voor Dietermannendag, de dag van de Dietermannen, de échte mannen, wel te verstaan. De missie voor vandaag is: Het spoorwegmuseum in Utrecht.
Gelukkig heb ik wel de Spoordeeldagenvoordeelenvelop van de NS in de brievenbus ontvangen met daarin o.a. een gratis meereiskaart. Kan Danny mooi gratis met mij, met mijn OV-Businesskaart, meereizen. Natuurlijk, ook 1e klas, want er de meereiskaart is meteen verbonden aan de klasse van degenen met wie je meereist en dat is in dit geval mooi 1e klas.

Ruim op tijd op station Eindhoven hebben we nog genoeg tijd voor de aanschaf van 2 OV-chip-Railrunnerkaartjes. Maar de persoon voor de automaat heeft wel zo veel tijd nodig dat ik voor alle zekerheid toch ook maar in een rij van een andere kaartverkoopautomaat ga staan. Gelukkig is het niet nodig en na 4x inchecken kunnen we in de trein stappen richting Utrecht.
In Utrecht is het verstappen in de speciale trein naar het Spoorwegmuseum. Die rijdt maar 1x in het uur en alleen op 29 minuten over het uur. We hebben dus nog dik 20 minuten. Die tijd hoeven we niet buiten te wachten want de trein, een sprinter, staat er gewoon al.
De laatste keren dat ik naar het Spoorwegmuseum ging, heb ik dat gewoon te voet gedaan, dus dit is weer eens wat anders. Wat ik me nog herinner van vroeger is, dat de trein ergens in the middle of no-where stilstond, de machinist naar de andere kant van de trein liep en we vervolgens onze weg weer vervolgden in de tegengestelde richting. En ook nu staan we opeens "ergens" zomaar stil. Opa betweter naast ons maakt zijn kleinkinderen wijs dat we voor een rood stoplicht staan en dat er een wissel omgezet moet worden. Ik vertel mijn kleinkinderen gewoon dat we direct de andere kant op gaan. Net als vroeger. Ik heb gelijk....


Eenmaal in het Spoorwegmuseum is het uitchecken en na scannen van de E-tickets mogen we los.
Als eerste spoeden we ons naar de "monsters van staal",  een kruising tussen een 8-baan en een toer door de geschiedenis van het spoor, tenminste, zo wordt dat ons aangeprezen. Gelukkig is het nog niet druk en na een paar minuten mogen we al plaatsnemen in een kaartje.
De toer gaat helemaal in het donker. Onderweg komen we allerlei treinen tegen, botsen er bijna tegenaan en eigenlijk zijn we in no-time weer terug bij af. Wel leuk, toch wel.


Volgende stap is "De Vuurproef". Dat blijkt achteraf toch niets te maken te hebben met het bestelbusje brandveiligheid wat buiten staat. Nee, totaal niet. Eerst staan we in de rij te wachten voor een schuifdeur. Wij staan in de blauwe rij, wat zoveel wil zeggen dat we met zijn viertjes op 5 blauwe cirkels met nummer staan.Eén cirkel blijft dus leeg. Waarom is me nog niet duidelijk als even later meerdere bezoekers de kleuren groen en rood kiezen. Wel hebben we de opdracht de gekozen kleuren te blijven volgen. Oké....
De deur gaat open en alle kleuren gaan naar binnen en nemen plaats op bankje met overeenkomstige kleuren. Ieder bank kijkt uit op een monitor met allemaal hetzelfde filmpje. We gaan nl. een trein besturen. Een stoomtrein, wel te verstaan.  Na het eerste filmpje mogen we verder, weer in de rij in overeenkomstige kleuren en weer voor een monitor waar we nieuwe instructies ontvangen. We krijgen te horen wie de druk van de stoom opvoert, wie de machinist is en nog wat, helaas vergeten. En daarna gaat een schuifdeur open en lopen we ieder naar een locomotief van onze gekozen kleur.
We nemen plaats en voor ons verschijnt een volledig beeld. We zitten in een simulator. En we moeten "onze " trein dus gaan bedienen. Nou, daar is niet zo veel van waar, hoor, maar het lijkt net echt, tenminste dat bedienen. De trein helemaal niet. Eerst besturen we een stoomtrein maar al gauw gaat dat over in een moderne trein, rijden we het ene moment in de woestijn en in het ander moment in poolgebied, dan weer in een achtbaan en dan weer hangend aan een monorail. Maar vermakelijk, dat is het wel.



We gaan terug de grote hal in en melden ons bij weer een toer door de geschiedenis van het spoor. We krijgen een koptelefoon op en stappen een "lift" in. De lift is een tijdmachine die ons terug brengt in de tijd, tot voor 1800. Dan gaat aan de andere kant van de lift een deur open en de spreker in de koptelefoon leidt ons naar buiten in een oud dorpje in het oude Engeland. Oké, we volgende toer verder...., bla, bla, bla en als we eenmaal weer buiten staan is het tijd voor de lunch.


Het is niet druk aan de counter, maar wat is alles duur! Verschrikkelijk duur. We kijken op ons gemak, maar om de een of andere reden loopt het opeens helemaal vol. Vlug nemen we maar wat we lekker vinden en rekenen af.


Na het eten spoeden we ons naar buiten. Daar rijdt inmiddels het treintje zijn rondjes op het terrein weer. Alleen bestemd voor de kleintjes en dus gaan Damian met Kay onder zijn hoede alleen in de rij staan. Het ritje duur niet lang maar is wel een must als je hier toch bent.


We vermaken ons nog verder op het terrein en vinden het verstandig om toch maar de trein van 2 uur terug naar Utrecht te nemen. Je wilt nu eenmaal niet met zijn vieren in het spitsuur vanuit Utrecht terug naar het zuiden vertrekken.


Maar eenmaal weer op Utrecht Centraal zijn alle de treinen vanaf Schiphol uitgevallen. We moeten dus een kwartiertje langer wachten op de trein naar Maastricht. Gelukkig zijn dit altijd lange treinen zodat de mensen uit de geschrapte trein er ook bij kunnen. Mooi niet dus. Komt er slechts een kort treintje, een 3-bak, binnen rijden. Nog minder dan de helft wat er normaal ingezet wordt. Dat wordt dus dringen geblazen, maar dan moeten we eerst nog weer helemaal terug naar voren lopen. Nu komen de 1e klas vervoersbewijzen goed van pas. Alleen zijn we boven gaan zitten en daar mag je niet praten, nee, stiltecoupé....
Enfin, na deze rustige reis arriveren we om half 4 in Eindhoven.


In de trein hebben we al besloten wat de invulling van de rest van de dag gaat worden. We gaan namelijk nog naar de bios, naar de Nederlandse versie van Home. Maar eerst nog bij Fuso reserveren voor na de film: Sushi, all you can eat....

Leuke kinderfilm, Home, maar ik heb met Nederlandstalige of nagesynchroniseerde films toch altijd wat moeite met de verstaanbaarheid. En natuurlijk heb ik mijn 3D bril niet bij, maar daar doen ze bij Pathé gelukkig niet moeilijk over.


Ik ben wel vaker bij Fuso wezen eten. Het eten is goed en wordt altijd snel geserveerd. Zo ook nu. We hebben 5 gangen te gaan maar dat lukt me al lang niet meer. Ook nu is het na de 4e gang, waarbij elke gang nog niet eens maximaal benut is, genoeg geweest. Dat bolletje ijs gaat er dan nog net in.


Poehee. Alles bij mekaar toch een vermoeiende dag. Lijkt wel of ik oud begin te worden. Wel een heel leuke dag. Een echte Dietermannen-dag. Voor herhaling vatbaar....