zondag 31 januari 2016

Trimloop - Hivernaltrail Landgraaf

De 4e editie en ik zal er niet aan meedoen.
Weliswaar wel ervoor ingeschreven, maar op advies van de huisarts toch maar niet aan deelnemen. Geen onnodig risico nemen, zolang het niet helemaal duidelijk is hoe het mijn hart gaat.
En dus reis ik als supporter mee naar het Limburgse.
In de haast na een laatste toiletbezoek, vergeet ik mijn extra warme vest  aan te doen. Extra warm, want het kan best koud zijn als je aan de kant staat te niksen. Maar dat is nog niet eens het ergste. In dat vest zit ook nog mijn smartphone. En wat is een mens tegenwoordig zonder smartphone. En dan zit er ook nog eens de extra smartphone, ook nog in dat vest. De smartphone die Dorie zou gebruiken om onderweg nog foto's te maken. Dat gaat hem vandaag dus niet worden, helaas.

In tegenstelling tot vorig jaar, toen het wit van de sneeuw zag, ziet het er nu met die zon veel veelbelovender uit. Tenminste onderweg. We moeten nog zien hoe het er daar in Landgraaf uit zal zien.
Nou, dat is niet veel anders. De zon schijn wel niet zo uitbundig als onderweg maar het ziet er toch droog uit. En de parkeerplaats is nagenoeg verlaten. Vorig jaar was dat wel anders toen er gelijktijdig een rommelmarkt gehouden werd. Maar we zijn ook vroeg want de start is voor de kortste afstand het eerst, gek genoeg. Dat blijkt te maken te hebben met het parkoers van de langere afstanden die ook over de kortere afstanden gaat. Dat wil wellicht toch vergissingen leiden.
De startnummers worden opgehaald en de dames duiken de kleedkamers in.
Voor de start gaan ze nog even met de organisator op de foto en dan vertrek ik alvast naar de trappen. Johan en Reinier zijn al onderweg.


Het aanzicht van de trap met zijn 508 treden, blijft imposant. Ik zie Ellen de treden omhoog dribbelen. Doe dat nou niet, denk ik bij mezelf. Het is nog een end. Maar even later gaan alle dames in stapvoets tempo over en helemaal boven aan verdwijnen ze uit het zicht.
Ik loop terug naar de start waar om 12 uur de start van de 30km begint. Die is omgewisseld met die van de 19km, die nu om half 1 pas start.
Tegen de tijd dat Johan en Reinier start, verwacht ik ook de dames weer in zicht.

Het is nog een heel gedoe om op het stuk te komen waar het parkoers de sportvelden weer opdraait. Niets dan hekken waar je niet door heen kunt, behalve dan daar ergens boven aan. Inderdaad, een gat onder in het hek en vandaar kom ik toch het parkoers op. Alleen laat mijn DSLR me opeens in de steek. Batterij leeg, geeft hij aan. En dat terwijl de accu's vanmorgen nog ramvol waren. Door de kou misschien? Gelukkig heb ik toch nog een reserve cameraatje bij. een simpele, maar niet geschoten is altijd mis en zo kan ik de dames toch nog even vastleggen.


Door het hek weer terug en dan nog een keer op het parkoers een paar kiekjes.
Terug richting de finish heb ik het door.... De batterygrip onder mijn camera is wat los komen te zitten. Maakt blijkbaar geen goed contact meer. Even de schroef weer aandraaien en hij is weer 100%. Gelukkig. Ik was al ongerust. En nu kan ik weer foto's maken.
De dames naderen de finish en eenmaal door de finish worden ze wederom door de organisator opgevangen en gaan ze nog samen op de selfie.


In de kantine wachten we met zijn allen op de binnenkomst van de Johan en Reinier. Intussen babbelen we ronduit met de 4e dame van het gezelschap, ook een Anja, die een groot deel van de trail onze dames heeft vergezeld.
We verwachten de heren omstreeks 2½ uur maar gelukkig kunnen we vanuit de kantine al zien wanneer ze de laatste kilometer ingaan en dat is al ruim binnen die tijd. En dus vlug naar buiten om de finish mee te maken.


Helaas zijn de beloofde medailles er niet. De leverancier is in gebreke gebleven. Maar ze worden in ieder geval nagestuurd.
Ondanks dat ik mijn startnummer niet heb opgehaald weet Dorie toch een kop snert voor mij te ritselen. En als Johan en Reinier ook hun portie hebben gehad, gaan we weer terug naar Brabant.


zaterdag 30 januari 2016

Vrijbuiters - training

Of ik vandaag zin heb? Na het bericht van de huisarts? En met dat pokkenweer? Regen, regen ,regen. Wind, harde wind, storm.... Nou, nee, niet echt.
Maar goed. Ik ben nog steeds de trainer en dan rekenen ze op je en dus, op richting "De Sprankel".

En daar regent het nog steeds pijpenstelen. Ik zie veel afwezigen. Klinkt raar. Hoe kun je nou een afwezige zien. Maar uiteindelijk blijven Herman, Carla en Germaine over om onder mijn leiding de training te ondergaan.

En zoals voorgeschreven ga ik het rustig aan doen. Ook al bij onze standaard eerste stop gaan de oefeningen in gematigd tempo. Overigens gaat dat redelijk vanzelf zo, met die neervallende watervallen. De 2e stop is minder standaard. Die doen we namelijk onder het beschermend dak van het boskapelletje/boshut. Dan is de volgende stop het stukje intensief waar ik al heb aangekondigd voorlopig daar niet aan mee te doen maar alleen maar te "sturen". Maar gezien het weertype van vandaag.... slaan we dit maar over.
Onderweg richting asfalt weg nog wat oefeningen om op de weg linksaf te gaan richting volgende fietspad, op eigen tempo en de harde wind in de rug. Dat wil wel, maar voor mij zit er niet veel meer in dan het tempo van Germaine zien bij te benen.
Eigenlijk zijn we nu al op de terugweg. En dat terwijl mijn horloge net half 12 aanwijst. We praten veel, we oefenen nog wat, we rekken nog wat en eigenlijk hebben we er allemaal zo'n beetje genoeg van, doorweekt door de regen, dat we zijn.
Het is goed, besluit ik terecht, we lopen terug naar de kantine. We hebben immers ook al gezien dat de magere wandelschare van vandaag ook al richting kantine bewoog. De afsluiting is daarom ook niet veel meer dan wat ademhalingsoefeningen en dan is het schluss. Het is kwart voor 12 en het is goed zo.

In de stromende regen, terwijl het nu weer even met flinke bakken uit de hemel valt proberen we nog wat van de koffie en thee te genieten, deels schuilend onder paraplu's.
Intussen is naast de wandelaars André, Ko en Jan, ook Hans is aangesloten. Mooi weer de gelegenheid om weer bij te praten over zijn dotterverhaal en wat wellicht ook aan mij besteed zal zijn.
Het weer maakt het er niet echt gezellig op en het duurt ook niet erg lang meer of onze kantine staat er weer verlaten bij. Tot volgende week.....

Het weer:
Vreselijk weer. Regen, regen, regen. Wind, wind, wind. Temperatuur, een graad of 7, maar gevoelsmatig zal dat niet meer dan 2ºC geweest zijn.



Update:
Toch blijkbaar vermoeiend want thuis na de douchebeurt heb ik de hele middag geslapen.
Van vermoeidheid.....


vrijdag 29 januari 2016

Bij de huisarts voor de uitslag

"Dat is niet zo best....", is het eerste wat de huisarts meldt. "Nee, het is niet zo best, maar goed dat we het onderzocht hebben...". Hij heeft meteen al een afspraak gemaakt voor vervolgonderzoek bij de afdeling Cardiologie in het MMC. Verwijsbrief ligt bij de receptiebalie. Wel zelf nog een afspraak maken wanneer het mij het beste uitkomt.
"Maar wat is dan precies de uitslag?', vraag ik nog.
Dat blijkt nog niet helemaal duidelijk te zijn. Het kan zijn dat een hartslagader vernauwd is. Misschien moet er gekatheteriseerd worden, dat weet hij nog allemaal niet. Dat moet uit het onderzoek blijken. Wel schrijft hij pilletjes voor om onder de tong te leggen op moment dat ik pijn op de borst krijg of erg benauwd.
En hoe zit het nu met sporten?
Nou, het lot niet tarten is het advies. Sporten kan wel maar rustig aan. Maar dat was ik toch al van plan.

Thuis meteen maar aan de slag voor een afspraak, maar het bericht onder aan de verwijsbrief is ook belangrijk, nl. of het MMC wel onder mijn verzekering valt.... Tja, even kijken op de website van mijn zorgverzekeraar. Nou, dat valt niet mee, wat bedoelen ze nou hier mee en wat daarmee? Waar kan ik wat nu vinden, enz. Begin ik nu al oud te worden, dat ik het niet meteen terug vind? Uiteindelijk is het mij wel duidelijk, denk ik. Ik kan gewoon naar het MMC en de afspraak staat op 16 februari.

En dan nu iedereen melden wie ik beloofd heb op de hoogte te houden, natuurlijk te beginnen bij mijn eigen familie.

donderdag 28 januari 2016

Training - GVAC baantraining vanaf de zijkant

Nee, het gaat me toch niet in de koude kleren zitten, zo, die eerste uitslag na de inspanningstest van gisteren. Vooral dat ik niet moet trainen met zware belasting. En wat is zwaar. Rustige duurlopen mag wel. Maar donderdag is intervaltraining op de baan. Is dat zwaar? Ik vind het juist lekker om me op de baan goed moe te maken, al is daar de laatste tijd niet veel voor nodig.
Lang verhaal kort, ik ga vanavond toch maar niet meedoen. Maar laat ik toch maar wel naar de baan komen. Per slot van rekening is Toon, de nieuwe hoofdtrainer in opleiding, vandaag jarig en we zouden hem toezingen.
Herman is er vandaag en ook Dorie. Laatstgenoemde had wel de gedachte dat ik misschien wel niet zou durven meedoen met de training. Yes indeed...
En dus gaan we na het verjaardagslied voor Toon met zijn allen naar buiten voor de inloopronde. Ikke natuurlijk niet.



Ik volg de training vanaf de kant. Kan ik meteen ook zien hoe dat er zo uitziet. Het meest opvallend is toch wel de uitstekende techniek van Maurice, wat je niet zo bij zijn postuur zou verwachten. En dan Viola die zo gewoontjes loopt, of lijkt te lopen, maar die ik toch echt niet bij kan houden. En zo langs de kant is dat nog beter te zien. Maar het is koud, veel kouder dan ik had verwacht. Dan dat Marjolijn had verwacht. En ook Toon heeft zich toch enkele graden daarin vergist, met slechts 2 lagen aan. De weer-app op mijn smartphone geeft inmiddels 3,5ºC aan, gevoelstemperatuur 0ºC. Koud dus.

De cooling-down wacht ik niet meer af, tenminste niet meer buiten.
Wanneer Dorie uit gedoucht is gaan we weer naar huis. Einde training voor vandaag.



woensdag 27 januari 2016

De inspanningstest

Na de longfunctietest van vorige week, vandaag dan de inspanningstest. Die mogen nl. niet op dezelfde dag uitgevoerd worden. En zo reis ik in de vroege ochtend weer naar het Diagnostiek-voor-u, dit keer aan de Boschdijk 1119. Toch bijna 10km van huis af.
Ik heb het filmpje al gezien dus weet wat me te wachten staat.

Als ik uit de wachtruimte geroepen word mag ik met ontbloot bovenlijf uit de kleedkamer de "behandelkamer" in. Na een korte voorstelronde meteen maar de fiets op. Toevallig is degene die nu assisteert ook degene die bij mij vorige week de longfunctietest heeft afgenomen. Zij is ook degene die mijn torso vol plakt met elektrodes en mijn armen voorzien van een bloeddruk-meter-band. Links wordt automatisch gemeten en rechts doet zij bij aanvang. 110/85 hoor ik nog zeggen terwijl ik in rusttoestand me opmaak voor de inspanningstest.
Ik mag fietsen. Op 80rpm. Standje 100Watt. Dat gaat niet moeilijk. En na een minuutje of 2 (denk ik) komt er 25W bij en na eenzelfde tijd weer 25W. Bij de 200W is het al aardig zwaar en bij 225 begin ik het al behoorlijk moeilijk te krijgen. Bij 250W kan ik niet meer de kracht opbrengen die 80rpm te halen. Het daalt tot zelfs 67 en ik mag er dan ook mee stoppen en op 40rpm uit fietsen. De herstelfase, naar later zal blijken.

"Of ik ergens last van had, pijn of zo...."
Nou nee, eerlijk gezegd. Alleen enorm moe, uitgeput, zeg maar. Ik ben gewoon helemaal kapot. Ik snap niet hoe dat kan omdat ik hardlopen als sport doe.
Nou, dat weet zij dus wel, vertelt ze, terwijl ze achter haar bureau vandaan komt.
Op de afdrukken van het hartfilmpje laat ze in rusttoestand mijn hartslag zien.
"Kijk, dat kleine bultje geeft aan dat er een hartslag aan komt. Alleen is die bult wat te lang", vindt ze.
En op de grafiek tijdens de inspanningstest is wel te zien dat de hartslag niet regelmatig is. "Niet echt een hartritmestoornis, maar wel genoeg om toch nader te laten onderzoeken....".
"Wat ik er aan kan doen? Extra trainen?" 
Nee, blijkbaar juist niet. Juist geen zware belasting. Wel rustige duurloop......
Oef! Dat hakt er wel in.
En wat betekent dat dan?

De resultaten worden naar de huisarts gestuurd en als ik vrijdag voor de uitslag op audiëntie kom, zal hij de resultaten al in zijn bezit hebben. Nu nog een afspraak maken voor vrijdag en zien wat dat gaat betekenen.

Maar dat is nog niet alles. Die dikke 10 minuten fietsen hebben me volledig afgemat. Als ik anderhalf uur later in de trein naar Maastricht zit kan ik eindelijk een beetje bijkomen. Ook dat lijkt me toch niet echt normaal.....



maandag 25 januari 2016

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 150.491 Verbruik = 64kWh (+8) [9,1kWh/dag]
Hoog verbruik! Veel wasmachines gedraaid?

Gas:
Stand = 28.203 Verbruik =69m³ (+7) [9,9m³/dag]
De stand na een week met, op zondag na, alle dagen met temperaturen die onder het vriespunt lagen met op sommige dagen ook nog eens wind erbij.

Gewicht = 83,3kg (+0,5)
De gebruikelijke stijging na een daling in de voorgaande week.
Niets bijzonders.


zondag 24 januari 2016

Trimloop - GVAC trimlopen

Het ging weer helemaal niet goed!
Geen idee waar het nu aan kan liggen, maar vanmorgen al weer moe wakker geworden. Gewoon op tijd aanwezig op de trimloop van GVAC. Mijn 30ste kaart vol en met kaart nr. 31 en een nieuwe flacon douche-shampoo op naar de kleedkamer. Rik is er ook en wanneer Dorie in de kantine verschijnt gaan we alvast naar buiten. Een rondje rustig inlopen wil misschien wel helpen.
"Wat de plannen zijn.....?" Gewoon 1 rondje antwoord ik, maar Dorie denkt zelfs aan een groot en een kleine ronde, of misschien wel 2 grote. Nou....

We starten en gaan rustig op pad. Ademhaling op 3 passen in, 3 passen uit.En toch is de 1e kilometer volgens het klokje van Dorie precies op 6 minuten. Ik klok pas op de 1 km-krijtstreep die ik op het fietspad heb neer gekalkt. 6:10. We volgen het tempo van Noud en Anita die voor ons lopen terwijl ze toch heel langzaam van ons weglopen. De thermometer bij Box geeft 7ºC aan. Inderdaad, het is niet koud. En die 2 T-shirts en mijn jasje zijn misschien wel overdone maar wat wil je ook met dat weer.
De kilometers gaan allemaal boven de 6 minuten, maar dat mag wel, als ik er nog een rondje aan ga breien.

Het 4 km-punt passeren we en de ademhaling gaat over in 2 passen in en 3 passen uit en niet veel later al in 2 passen in en 2 passen uit, oftewel lichtelijk hijgen. Lichtelijk wordt matig. Ik begin al aardig buiten adem te raken. Dorie kan maar beter doorlopen. Ik zal die 2e ronde niet redden, geef  ik al aan. En Dorie neemt afstand, met nog bijna 2 km. te gaan in de eerste ronde. Ik kan niet aanpikken.
Op het 5 km-punt verlaten we het Oeienbosch en probeer ik haar voorsprong constant te houden, zo'n meter of 20. Dat is het nog steeds als we de laatste 300 meter op het fietspad richting de atletiekbaan op gaan. Nou, even aanzetten dan maar. 10 seconden slechts en mijn hartslag schiet omhoog en dus 2-3 tandjes terug. Dan maar gewoon uithobbelen. Zelfs een versnellinkje op de laatste honderd meter zit er niet meer in. Ik klok af op 38:40 terwijl Dorie al weer onderweg is voor haar 2e ronde.

"Wel uitlopen...!"
"Doewikook!..."
Maar eerst uitpuffen, vervolgens een hele ronde uitwandelen en dan pas rustig uitlopen.
Man, man, wat ben ik weer buiten adem. Ben steeds meer benieuwd wat er aanstaande woensdag uit de inspanningstest komt.

Terwijl ik uitgebreid nog narust in de kantine zie ik Dorie binnen komen na nog een volledige ronde. Ik klok haar binnenkomst op mijn horloge af op 1u 17:51. Een minuutje langer dan de 1e ronde, maar ze had het ook zwaar, laat ze nog weten.
De kantine is zowat leeg als wij pas vertrekken. Dat komt niet vaak voor.
Ik kan niet bepaald zeggen dat ik tevreden ben. Nee, helemaal niet.

Het weer:
Vochtig na regen maar wel zacht weer met een beetje wind. Temperatuur 7ºC, gevoelstemperatuur ca. 5ºC



donderdag 21 januari 2016

Training - GVAC baantraining, nee, nog niet....

Hoewel de temperatuur vandaag al weer boven nul is geweest, zijn we er al door Marjolijn op gewezen dat, vanwege gladheid van de baan, die nog zal opvriezen, de training buiten de baan zullen plaatsvinden. Dus hesjes  meenemen. En daar zit ik nu net niet op te wachten. En dus sla ik het maar over. Nee, geen fitness, in plaats van.... Wel even loopmaatje Dorie mijn afwezigheid gemeld.



woensdag 20 januari 2016

Longfunctietest

Vandaag is het zo ver. De longfunctietest. In de MECK aan de Provincialeweg in Veldhoven. 
Mooi op tijd voor de afspraak van 10:00u. zit ik al in de wachtkamer, waar ik ook stipt om 10:00u word opgehaald.
Ik heb de test al een keer eerder gedaan maar op de televisie in de wachtkamer is nog eens te zien wat me te wachten staat. Niet veel eigenlijk.

Na het legitimatie-ritueel en inleveren van de benodigde papieren zal eerst het gewicht en de lengte worden bepaald. Met kleren aan en schoenen uit kom ik op 83,2kg terwijl de lengte blijft steken op 1.73,5m. Ben ik warempel anderhalve centimeter gekrompen!

De test.
Met een knijper op mijn neus en een buis in de mond, aangesloten op meet-apparatuur mag ik eerst "gewoon" ademen en dan in één harde ruk zo diep mogelijk inademen en ook weer met een harde stoot uitademen en blijven uitademen totdat de longen helemaal leeg zijn. Of dat daadwerkelijk gelukt is weet ik niet omdat ik aan het einde van mijn "longen" in een hoest schiet. Dat was deel 1.
Nu krijg ik een longblaasjes verwijder medicijn toegediend met een inhalator in de mond en 4 pufjes Ventolin inhaleren. En dan voor 10 minuten terug de wachtkamer in.

Als ik voor deel 2 weer word opgehaald volgt de 2e test, idem als de 1e en dan zit de longfunctietest erop. De resultaten krijg ik nog wel van de huisarts te horen. Maar eerst over een week nog de inspanningstest die, zoals de planning er uit ziet, door dezelfde arts zal worden uitgevoerd, maar dan aan de Boschdijk in Eindhoven.

Ik mag weer naar huis maar echt lekker voel ik me niet. Ik voel me zelfs belabberd en moe. Moet, en dat voor maar een paar keer in- en uitademen. Het is dat ik afspraken heb want anders was ik de rest van de dag thuis gebleven.
Of het nu komt doordat ik vanmorgen niet gegeten heb dat ik me niet zo lekker voel weet ik niet. Het zou ook goed kunnen dat ik door dat ademen wat heb gehyperventileerd




dinsdag 19 januari 2016

Training - Fitness

Ongeveer hetzelfde programma als vorige week.
Loopband, af te leggen afstand: 6km.
5 min.  8,5km/u
6 min.  9,0 - 9,5 - 10,0 - 10,5 - 11,0km/u
38sec. 11,5km/u tot aan afgelegde afstand van 6km.
Totaaltijd: 36:38 (gemiddeld 9,83km/u)

Afbouwen
1 min. 11,0 - 10,5 - 10,0 - 9,5 - 9,0 - 8,5 - 8,0 - 7,5 - 7,0 - 6,5 - 6,0 - 5,5 - 5,0km/u
Totale afstand = 7,74km in 49:38
Uitfietsen: 12min op stand 5 en ca. 80rpm


maandag 18 januari 2016

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Stand = 150.427 Verbruik = 56kWh (-6) [8,kWh/dag]
De eerste week zonder extra (kerst)verlichting. Back to normal!

Gas:
Stand = 28.134 Verbruik = 62m³ (+13) [8,9m³/dag]
Het is winter en het wordt steeds meer winter. Een week met lage temperaturen en veel harde wind resulteert automatisch in meer gasverbruik. En de echte winter staat al voor de deur. We hebben inmiddels al sneeuw gehad en de ramen van de auto's zijn al een paar keer bevroren geweest. We gaan de komende tijd dus (nog) meer gas verbruiken.....

Gewicht = 82,8 kg (-1,2)
Ik jojo weer een keer omlaag.
Volgende keer wel weer omhoog. Enz....



zondag 17 januari 2016

Trimloop - Dieprijtcross Eersel (Ter Spegelt)

En het heeft gesneeuwd. Gisterenavond, onderweg van Breda naar Veldhoven, terug van de verjaardag van Ilona, was het al voorzichtig rijden tussen Breda en Tilburg. De snelweg was al behoorlijk dicht gesneeuwd en alleen de rechter baan had wat sporen in de sneeuw waar we met gematigd snelheid overheen gingen. Inhalen op de linkerstrook was niet echt aan te raden. Dat veranderde gelukkig op het moment dat het in Tilburg overging naar 3 banen. En tegelijkertijd was het ook langzaamaan afgelopen met de sneeuw.

Maar vanmorgen is het anders. De sneeuw heeft Zuidoost Brabant ook bereikt.
Op weg naar Duizel is op de snelweg niets te merken van de sneeuw, maar eenmaal van de snelweg af begint het aardig wit te worden. In Duizel zijn de strooiwagens in ieder geval nog niet actief geweest als ik Dorie daar oppik om richting de camping Ter Spegelt in Eersel te gaan. Het is weliswaar glad en glibberig op de veelal besneeuwde wegen, maar zolang we rechtdoor gaan en behoedzaam de bochten nemen is er niets aan de hand.
Ondanks dat we pas na half 10 het parkeerterrein oprijden, is het er helemaal niet druk. We hadden het al drukker verwacht. Zo ook bij het secretariaat. Ik kon me niet eens herinneren dat ik hier vorig jaar ook was...
Reinier is er ook en zijn vriendin Ellen loopt vandaag ook mee, voor het eerst een cross én gewapend met een action cam! (Nee, niet de winkelketen...)


Terwijl we naar de start toe dribbelen, zo'n 600m verderop, zien we al hoe mooi de sneeuw het landschap heeft veranderd. De felle zon daarboven op maakt het alleen maar nog mooier. En geen of nauwelijks wind, ideaal weer om te lopen bij een paar graden onder nul. Nee, ik had niet per se 3 lagen T-shirts aan hoeven doen. Volgens mij ben ik ook de enige, als ik zo om me heen kijk.
En ook vandaag weer veel GVAC-geel bij de trimloop. Elke keer steeds meer, zo lijkt het. En dus ga ik er met mijn smartphone op af om dat vast te leggen. Hier en daar wat groepjes bijeen drijven en uiteindelijk resulteert dat weer in één grote groepsfoto. Goed voor Facebook.


En dan is de start. We gaan ieder ons eigen tempo. Ik start sowieso een een heel laag tempo, om de kortademigheid tegen te gaan. Ik zie Dorie al weg lopen, maar het parkoers is smal en glad en vooral in de eerste ronde schuift het veld af en toe in elkaar door filevorming bij een poortje en een nogal gladde bult. En dan sluit ik zonder veel moeite weer bij Dorie aan.
De eerste ronde klok ik op 12:17.  Dat lijkt me nogal snel voor een rondje van 2km, ook gezien het tempo en de aantal keren dat we stil stonden. Ik loop in ieder geval nu niet meer zo heel ver van Dorie af, maar toch gaat ze nog wel iets sneller. Aan het einde van de 2e ronde loop ik in haar kielzog en even ga ik haar voorbij. Maar dat maakt ze meteen weer ongedaan. Ik ga echter wat sneller de bultjes op en af, vooral nu ze ook zand op het parkoers aan strooien zijn, en op de inmiddels beruchte gladde bult heb ik in de aanloop genoeg snelheid op gebouwd om haar weer te passeren. Helaas is ze te vriendelijk voor anderen op het parkoers, nog niet eens deelnemers aan de trimloop maar warmlopende wedstrijdatleten, en dat kost haar de achterstand op mij. Ik kijk om en zie het gebeuren.
Ik had al aangekondigd dat ik het ook bij 3 rondjes laat en daarom snel ik door naar de finish. Mijn eigen geklokte eindtijd wordt 34:23 (officieel 34:28) en als Dorie binnenkomt klok ik haar op mijn klokje af op 34:51, 28 seconden later. In tegenstelling tot de andere trimlopen van de laatste tijd ben ik dit keer helemaal niet zo buiten adem en ook nog eens snel hersteld. Rara.... Mag wel vermeld worden dat de rondes niet 2.100m. waren maar slechts 1.750m. Nogal een verschil dus...
Het duurt niet lang eer ook de andere GVAC-ers binnendruppelen, maar die hebben dan wel een rondje meer gedaan.


We genieten nog na in het lekkere zonnetje en na de start van de wedstrijd van de heren gaan we terug naar het secretariaat. Omkleden en een kop snert op ons startnummer en dan de loterij waarvan één van de hoofdprijzen valt op degene die net vóór mij, haar startnummer + lotnummer kreeg, nl. geel 899. En ik heb dus geel 900....


Terug in Duizel gaan we nog eens aan de soep, "" Huppeldepup-de-Pollo", of zoiets, maar wel lekker.
Nog een bezoekje in de hete hut en dan toch maar weer richting Veldhoven. Tevreden.

Het weer:
Mooi zonnig en weinig wind (volgens de weer-app toch nog windkracht 2), winters weer met een prachtig wit laagje sneeuw overal en een temperatuur van -2ºC, gevoelstemperatuur 3 graden lager, maar dat geloof ik niet zo, want de ferme zon warmt het lichaam toch behoorlijk op.