dinsdag 7 maart 2017

Ziekenhuis - Onderzoek Slaapscopie

Vandaag is het dan zover: Onderzoek in het ziekenhuis. Slaapscopie. Lees HIER of HIER wat dat inhoudt. Er wordt ook wel gesproken over slaapendoscopie, maar volgens mij is in beide gevallen het onderzoek hetzelfde, namelijk dat ze met "iets" de keelholte ingaan om te zien wat er zich daar in slaaptoestand afspeelt. Endoscopie lijkt mij daarom een betere benaming,maar what's in a name.....
In mijn dossier van het MMC staat dit onder operaties als:
"Nasopharyngoscopie via oropharynx (slaapscopie)"


Ik moet me om 9:25 melden en de behandeling gaat plaatsvinden om 9:40, route 171 in het Maxima Medisch Centrum in Eindhoven. Ik moet zorgen voor begeleiding en het ziekenhuis verlaten en de weg naar huis mag ik ook niet alleen doen, laat staan zelf auto rijden. Mijn begeleiding bestaat uit vrouwlief en dochter Kathy. We vertrekken erg op tijd. Je weet maar nooit in het verkeer. En dat blijkt ook wel waar te zijn want zodra het spitsuur voorbij is gaan de echte maniakken de weg op. En dat heeft totaal niets met snelheid te maken maar eerder met niet weten hoe je met een voertuig door het verkeer moet manoeuvreren. Toch lukt het ons wel om ruimschoots op tijd in het MMC aan te komen. De parkeerplaats is dan wel al behoorlijk gevuld maar we vinden nog wel een gaatje. Ik denk dat het niet lang meer zal duren of het zal volle bak zijn.

We nemen de lift naar de 1e verdieping en volgen trouw de route 171 en daar aangekomen.... Dat is het dan. Een gang met wat stoelen. Maar waar is dan die balie om je aan te melden? De mensen met wie we de lift deelden zijn er al eerder dan wij en die draaien nu ook wat in de rondte. Ik loop daarentegen de gang in en door en hardop denkend, waar ik die balie kan vinden, als de enige aanwezige, een dame, blijkbaar een begeleider, zich even van haar smartphone opricht en met haar hoofd naar de muur tegenover haar knikt. En daar staat het dan. Dit is de afdeling waar ik moet zijn en ik hoef me niet aan te melden, in ietwat andere bewoordingen. En dus nemen we plaats. Nu komen ook de 2 liftgenoten de "wachtkamer" in en nemen ook plaats.
Een dubbele deur zwaait open en een vriendelijk verpleegster roept meneer Huppeldepup, en de mannelijke
liftgenoot staat op en gaat met Marian, want zo heet ze, verder voor de behandeling. En het is niet veel later en officieel 5 minuten te vroeg als ook mijn naam wordt omgeroepen. Ik mag....

We lopen de gang in. links af en aan het einde links is de behandelkamer. Wij gaan naar rechts,de voorbereidingskamer en verkoeverruimte. Ik mag meteen op een verrijdbaar bed liggen. Nee, ik hoef niets uit te trekken, zelfs de schoenen niet. Na de controle of ik werkelijk ben dan dat ik zeg wie ik ben, volgen de voorbereidingen.
Links wordt een infuus aangebracht, nodig voor de sedatie, rechts de bloeddrukmeter, 2 sensoren op mijn borst, 1 in mijn zij en nu maar wachten. 
Meneer liftgenoot wordt opgehaald. Duimpje omhoog en "slaap ze!".
Pakweg 10 minuten later komt hij terug, nog in diepe slaap. En nu vertrekt mijn buurman. En nadat hij is weggebracht komen dezelfde verpleegster terug maar dan naar mijn bed. Monique en Sandra, stellen ze zich voor, rijden me naar de behandelkamer.
Of ik als ik slaap plat lig of zo schuin omhoog zoals het bed nu staat... Nou nee hoor, gewoon plat en hup even later lig ik plat. Om een vinger aan mijn linkerhand gaat ook een sensor. De behandelende dokter komt zich nog even voorstellen. Geen idee meer wie dat was, en de verpleegster laat weten dat de behandeling gaat beginnen. Ze zullen me in een sedatie brengen, een roes,geen echte narcose en dan in mijn keel kijken wat dat doet als ik slaap. Ze waarschuwt me als het slaapmiddel in het infuus wordt gebracht.
Ik voel een vieze misselijkmakende/geurende stof mijn hoofd in stromen en automatisch sluit ik mijn ogen om dat gevoel te onderdrukken.
Daarna maak ik ze weer op en ben ik weer terug op de verkoeverruimte. Heb ik even met mijn ogen geknipperd en dan ben ik weer terug op de kamer en zijn ook meteen al de sensors van mijn lijf af. Behalve dan die infuus. Die voel ik namelijk nog steeds zitten omdat dit de eerste keer is dat een infuus wat pijnlijk is.
Of ik goed geslapen heb, me goed voel, gaat het?
"Eh, ja...."
Ik mag even rustig wakker worden. Ze komen zo weer bij me om te kijken hoe het met me gaat. Nou ja, ik lig lekker.
Intussen hoor ik aan het einde van de kamer een loser stoere praat verkopen en de heftige antwoorden van de verpleging dat "... dat niet gaat gebeuren en dat hij echt niet moet denken dat hij het zonder begeleiding kan doen, hij niet beseft hoe lang die chemicaliën nog in zijn lichaam werkend zijn en dat ze er alles voor zullen doen om hem.....enz." Echt weer zo'n stoere loser. Wat komt zo'n bal toch hier in het ziekenhuis doen, denk ik dan. Spring toch meteen van het dak af. Loser!
De verpleegster komt weer aan mijn bed voor de controle en alle is in orde. Infuus kan eruit, even rechtop zitten op de rand van het bed. Ai. Toch wel een heel zwaar hoofd. Een kater gevoel. En die vieze geur van dat slaapmiddel in mijn neus.

Ik ben er klaar voor en mag vertrekken. Ik neem afscheid van Marian en vrouwlief vangt me op.
In de foyer ontbijten we samen nog even. Ik heb een bon meegekregen voor een gratis koffiebroodje en koffie maar daarnaast pakken we ook nog wat van die lekkere verse sneetjes dik belegd brood.
We rijden terug naar huis.

Ik voel me gammel. Slaperig. Een katergevoel. En elke keer als ik uitadem ruik ik dat smerig verdovingsspul. Heel vreemd. Niet als ik inadem maar als ik door mijn neus uitadem.
Op voorschrift mag ik ook geen belangrijke beslissingen nemen, over bijvoorbeeld financiële zaken. Die chemicaliën kunnen dat dus ook beïnvloeden. Nou eerlijk gezegd heb ik nergens zin in. Ik voel me gewoon gammel, jetlag. En niet alleen in mijn hoofd maar mijn hele lichaam voelt brak. Ik blijf de rest van de dag gewoon onderuit zitten en doe verder helemaal niets. Ook niets wat met mijn werk te maken heeft. Ik zou eens een verkeerde belangrijke beslissing nemen. Je weet maar nooit.

Nu de uitslag afwachten.
En dan de behandeling.
Als ik op internet rond struin, dan word ik daar absoluut niet vrolijk van van wat ik daar allemaal zie en lees. Ik weet niet of ik daar op zit te wachten....
De afspraak staat al: op maandag 27 maart om 11:50 , in MMC Veldhoven Route 190


Geen opmerkingen: